Friday, May 25, 2012

Rariteitenkabinet 3

Want laten we wel wezen, ik kijk niet vanwege de kwaliteit naar deze freakshow, die alleen maar te verteren is met veel drank en vrolijke gelijkgestemden in de kamer. Ik kijk omdat die mensen allemaal genoeglijk in mijn woonkamer rondhangen, verwoed punten zitten te geven, een enkeling weet zelfs tot op achttien jaar terug wie er op de eerste, de tweede en de derde plek is geëindigd.
Deze uitvaller was bizar slecht:

Deze finalist is vooral dramatisch:

Vreemd hoe de jurk uit haar voorgevel lijkt te groeien, want ja, ook voor kleding geven wij punten!
En deze laat maar weer eens zien wat ADHD zonder pilletjes vermag:

Snoei-irritante jochies, maar je gunt het ze toch, al was het alleen maar omdat ze de visagie zo fijn over de zeik helpen op het eind, altijd leuk.
Ik ondertussen kan geen genoeg krijgen van de feitjes over de corruptie in dat land waar het circus is neergestreken. De president verdient aan alle prestigieuze bouwprojecten waar we ons al twee avonden aan hebben vergaapt. Gebouwen waar hele wijken voor zijn ontruimd en gesloopt, naar verluidt twintigduizend daklozen hierdoor, de eerdere daklozen en junks zijn trouwens sinds een week of twee vreemd genoeg verdwenen uit het straatbeeld van Baku. De vrouw van de president is de voorzitter van het organiserende comité, zij weet wie er wint en verliest, reken daar maar op. Een westers land kan natuurlijk wel betalen om zoiets (songcontest/toernooi) te organiseren, maar dan verdient een half failliet land natuurlijk nooit meer haar investeringen terug. De dochters van de president bezitten 58% van de banken (!) in het land. De schoonzoon van de president mag het pauzeprogramma tijdens de finale vol zingen, hij is vast heel erg goed...
Maar het is één groot feest, met beveiliging op het podium (mannen in donkere pakken die net doen alsof ze er niet bij horen, maar wel steeds omineus in beeld komen), maar zonder de Armeniërs want daarmee is Azerbeidzjan immers gebrouilleerd. Ik heb daardoor ook al zo'n prettige associatie met het EK straks in de Oekraïne, ook al zo'n regio waar iedereen tevreden en eerlijk is, en waar ik me liever niet in een kwetsbare mensenmassa zou willen bevinden gezien de politieke geschiedenis van dat regime. Maar de overheid waarschuwt alleen maar voor de mazelen, en van onderdrukte minderheden heeft nog nooit iemand daar gehoord, want, ja, het staat nooit in de krant, toch?
En ook al lijkt het alsof het een exclusief Balkanfeestje is, de cijfers spreken dat overigens tegen, de Nederlandse delegatie blijft nog even hangen, want er is toch niets meer terug te verdienen of te verliezen. Onze "Indiaan in Azerbeidzjan" heeft het niet gered, maar dat mag de pret niet drukken. Geen skeletten in de kast daaro, nergens trouwens als je Sietse Bakker, festivalorganisator voor de Europese Omroeporganisatie EBU
moet geloven. Nee joh. Niets aan de hand, geen politiek vuiltje aan de lucht, nergens bewijzen voor..... Dus.
De finale biedt nog genoeg gespreksstof morgen.
Er zijn nog de Russische omaatjes:

Boem boem. Er is nog hoop dat we de volgende keer naar Moscow mogen vliegen, daar hebben ze gelukkig ook helemaal geen maffia.
Mijn favoriet:

heeft het overigens ook niet gered.
Maar morgen wordt het hier gezellig druk.

No comments: