even stranger brew

Veel.

2012-01-30T08:43:00.006+01:00

Boeken, mooie boeken. Ongeveer 34 repen chocolade (geen 44), wijn en bloemen, seringen-zeep, een leeg doosje lucifers met mijn sterrenbeeld erop (want ik had alles al), een weekendreisje (onbekend waarnaartoe), een ladies-only-high-tea (min of meer onbekend waarnaartoe), een autobanden-tas, een nieuw "meisje"(goed getimed, R. !), foto's van het Slim Cessna-concert in Utrecht, cd van Munly & the Lee Lewis Harlots, ontbijt op bed en een pak sneeuw voor de deur. Veel moois en meer.

Welkom Circe!

2012-01-29T19:14:00.007+01:00

(niet groter vanwege nog geen toestemming gevraagd, vandaar een tumbnail...)
Je bent op dit moment absoluut ons kleinste en mooiste "buurt-meisje"...

Imbolc

2012-01-27T13:31:00.002+01:00

Een Keltisch feest halfweg tussen het wintersolstitium Joel en de lente-equinox Ostare.
Het precieze middelpunt gaat door Waterman, mijn sterrenbeeld.
Ik geloof doorgaans niet heel erg in astrologie, maar wil me graag laten inspireren door de beelden.
Een feest dat wederom gepaard gaat met veel lichten aansteken in huis is tijdens de maandwisseling, net als ik jarig ben.

Dat betekent wat mij betreft twee weekenden Imbolc, neem ik dit weekend gewoon vast een voorschot.
De lente is namelijk hard op weg.
En dat terwijl ik ook stevig hoop op schaatsweer...
Het gaat naar verluid beestachtig koud worden komende week.
Yes!

Wat heb ik gemist?

2012-01-27T09:27:00.004+01:00

Waar is het misgegaan?
Ik ben docent.
Dat was een echt beroep, daar had ik voor geleerd.
Het was ook een serieus beroep, daar werd nooit lacherig over gedaan, het was best belangrijk werk vond iedereen...

Maar er is iets goed gaan schuiven en dat vooral omdat politici structureel de beroepsgroep op de korrel nemen, om achter dit rookgordijn rustig te doen wat ze willen doen zonder inmenging vanaf de werkvloer: "Doe maar gewoon fijn werken en laat ons rustig beslissingen nemen"...
Terwijl de populariteit van dit beroep door het beroep, de aard van het beestje zelf, achteruit was gegaan, er is wel degelijk een tekort, bleven docenten geloven in de meerwaarde van hun werk.
Ook al stelden de "afnemers van het product" als de consumenten die ze zijn, steeds hogere eisen aan wat zo'n docent allemaal moet doen (opvoeden, ze iets leren, ze opvangen, nauw contact onderhouden met de buurt waar de school staat en het zorgnetwerk, maar je mag niet boos worden op ons kind, want dan weten we waar je huis woont) en werd het inderdaad een product met een rendement waar je op afgerekend kon worden, kenniseconomie is gewoon te meten.
Dat maakte de docent een beetje tot een zielig figuur, want echt zijn tanden laten zien deed ie de afgelopen dertig jaar eigenlijk nooit: stug doorgaan, morgen is er immers weer een nieuwe minister, een nieuwe manager, een nieuwe methode...

Toch hebben ook docenten kennelijk hun kookpunt, want bovenop op het interne aspect van het imagoprobleem komt nu ook de externe aanval die geopend is op de weerbaarheid van die docenten die soms roepen dat het gewoon echt lastig wordt dit vol te houden met steeds minder middelen.
Politici lopen de laatste maanden voorop om de docent af te maken, te ridiculiseren, voor een volksgericht te gooien, de echte populisten zitten namelijk in het kabinet.
Ze hebben kennelijk last van ons, van ons aanzwellend gemor over de chaos die het geworden is, ook al is er sinds 1982 geen grote landelijke staking meer geweest, en wordt er al vanaf begin jaren negentig amper geluisterd naar ervaringen vanuit het veld.
Dus was het met de nieuwe coalitie zaak om de docent te reduceren tot een klein miezerig piepertje dat zeurt over 12 minuutjes extra werk per dag: "Tssk, schande!, ga toch werken!".
Niet gehinderd door enig inhoudelijk begrip van de materie, noch door tactgevoel, roeptoeteren de verschillende bewindslieden dat wij gewoon verwende nesten zijn, waarvan 30% toch al niet goed functioneert, die het Grote Plan niet begrijpen...., daarmee de sluizen voor de onderbuikgevoelens van de rest van Nederland open zettend: "Kom maar op jongens, het is prijsschieten!, dit is leuk en helemaal niet moeilijk, doe je best!..."
Als je maar lang genoeg hard blijft schreeuwen dat het over die 40 uur gaat of over wat vrije dagen, gaat de rest van het land dat ook geloven, nemen alle kranten het als kop over, sneeuwen de echte redenen vanzelf wel onder, het gaat over veel meer waar ik u maar liever niet mee vermoei.
Want ik heb inmiddels begrepen dat iedereen ons goed zat is, met ons elitaire links gezever, de afgelopen dagen ben ik namelijk veelvuldig op de hoogte gebracht van het daadwerkelijke huidige imago van mijn beroep.
Ik ben "een uitvreter die veel te weinig werkt en nog veel minder wil werken voor een riant salaris", die "gaat staken als die arme kinderen een belangrijke toetsweek hebben", "voortdurend naar de tandarts gaat als er gewoon les gegeven moet worden", die "achterover hangt terwijl ze het belastinggeld van Henk en Ingrid in haar zakken aan het harken is".
Wow.
Ik wist niet dat ik zo'n naar mens was, maar als 52% van de Nederlanders dat vindt zal het ongetwijfeld wel zo zijn...

Onderwijsonkundigheid.

2012-01-26T15:23:00.004+01:00

Aan Marja: Er is niet zoiets als een landelijke toetsweek, die nu voor de leerlingen verstoord is geraakt.Je blijft dat maar benadrukken, elke krant kopt er mee, maar het is gewoon een flagrante leugen. Elke week is er ergens wel een toetsweek. Als je examens bedoelt, die gaan gewoon overal door. Er zijn genoeg vrijwilligers die graag de leerlingen wilden opvangen. Niet als stakingsbreker maar uit loyaliteit naar collega's en de leerlingen die examen doen dit jaar. Je opmerking is onnozel en een goedkope poging om ons in deze discussie weg te zetten als mensen die onverantwoord en onterecht in actie komen.
Aan Ton: Een Cito-toets is geen examen. Het is een niveau-indicatie. Als je beweert dat de helft, misschien wel 70 tot 80 procent de toets "niet haalt", dan bedoel je dus dat ze niet op tijd op school waren om de toets te maken. Of je weet niet wat een Cito-toets is, en waar die voor dient. In ieder geval laat je zien dat je niet weet waar je het over hebt...Ik ga overigens nooit onder werktijd naar de tandarts, je moet niet net doen alsof leraren mensen zijn die structureel niets uitvoeren. Dat is mythevorming zoals die op geen enkele beroepsgroep zou mogen worden toegepast, en die door andere beroepsgroepen ook niet kritiekloos zou worden aangehoord.

Zoveel onkunde en treurige symboolpolitiek, de campagne om dit kabinet in het zadel te houden wordt over de rug van de docent gevoerd. De meeste mensen denken dat wij maar 1040 uur werken per jaar, maar dit zijn alleen maar de uren die wij daadwerkelijk les geven. Ik heb een contract en daarvan is ruim 80% bedoeld voor lessen en de rest voor alles wat daar bij komt kijken. U kunt het zelf wel invullen: voorbereiden, nakijken, mentoraat, vergaderen, wat bij mij al tot het minimale beperkt is, ik wordt 1 op 1 bijgepraat, werk al een aantal jaren op zuivere need-to-know-information-basis.
Dit verhaal gaat over veel meer dan alleen maar lesuren. We zaten met 1000 uren les voor de onderbouw (zoals afgesproken twee jaar geleden, totdat de PVV zich ermee bemoeide, toen werd twee jaar overleggen en plannen in één klap van de tafel geveegd en was het opeens weer 1040) al ruim boven het Europese gemiddelde. Dit protest gaat over de top-down-constructie waarmee iedereen zich al twintig jaar bemoeid met mijn werkvloer zonder te luisteren naar wat ik kan, zie, nodig heb of voor de leerlingen wil neerzetten. Ik krijg een prestatieloon (gebakken lucht die alweer op z'n retour is en die ik helemaal niet wil, betaal gewoon mijn salaris) en als ik me wil bijscholen mag ik een forse boete betalen als ik dat niet snel genoeg doe.
Ik heb vandaag begrepen dat meer dan de helft van de Nederlanders het niet eens is met de 20.000 stakende docenten. Want ze moeten gewoon werken. Net als iedereen.
Inderdaad, we zijn net als iedereen. Neem een andere beroepsgroep alle compensatiedagen af, en kort ze op hun salaris (want het gaat niet om die veertig uur meer werk per jaar, dat is inderdaad maar 12 minuten per dag, maar ze worden gewoon nergens omgezet in fte's) en kijk wat er gebeurt.
De minister en de andere kabinetswoordvoerders maken ons hier op een zeer kwalijke manier tot tuig dat niet wil werken.
Als ik hiertegen protest aanteken heb ik het niet goed begrepen (want alles wat dit kabinet doet is een verbetering en wie dat niet vindt heeft het niet goed begrepen). Ik moet niet zeuren (ik heb immers het halve jaar vakantie en ik werk maar een paar uurtjes in de week en heb nog steeds tijd om boodschappen te doen).
Ik mag ook niet mopperen omdat het in de zorg, of in de bouw of waar dan ook, allemaal nog "veel erger en schandaliger en respectlozer" is. Ik geloof niet dat ik ooit heb geroepen dat iemand in een andere beroepsgroep niet voor zijn rechten op mag komen, maar dat belet meer dan 50% van de Nederlanders niet om mij terecht te wijzen als ik dat vandaag wel doe. Hoe durf ik, uitvreter die ik ben.
Als ik gebruik maak van mijn recht op staking, is het ronduit stuitend dat de minister dit veroordeeld.
Er is in onderwijsland als het goed is geen wij-zij, want iedereen, van leerling tot schoolleider krijgt klappen met deze zogenaamde onderwijsvernieuwers.
Het gaat niet over werkdruk, maar over de plek (ontwikkelen, leren, leven) die we elke dag proberen te creëren voor leerlingen: zorgleerlingen, risicoleerlingen, straks zonder PGB maar wel op een reguliere school, in een klas met dertig kinderen, met een docent die gewoon niet op twee plekken tegelijkertijd kan zijn maar dat wel zal gaan proberen. Met ouders die verhaal komen halen bij mij en niet bij de minister, als het niet gaat zoals ze hopen en verwachten. Die minister is straks weer weg, maar dan sta ik daar nog steeds, met weer een pakket "verbeteringen" waarover ik niet mag zeuren...
Daarover gaat het.

Vandaag was Blue Monday

2012-01-23T18:10:00.005+01:00

Niet vorige week, maar vandaag was Blue Monday.
En dat heb ik geweten.
Ruzie met iedereen, de kinderen, mezelf maar vooral mensen aan de telefoon.
Verschillende mensen, van verschillende instanties.
Ik zou willen dat ik in bed was gebleven vandaag.
Soms is een gewone maandag een mijnenveld.
Bijvoorbeeld : bij wie moet je eigenlijk een klacht indienen over je vakbond als je ze opbelt met een vraag, maar toevallig die ene ongeduldige hork aan de lijn krijgt die ook last heeft van deze maandag?
"Dit nummer kost 5 cent per minuut. Wordt lid van de vakbond en komt allen staken op donderdag. Om zo en zo laat en op die en die plek. En wist u dat...Blabla. Hier volgt het keuzemenu"-"Hallo, ik heb een vraag! Ik heb geen geldig pasje meer"-"Helaas, u bent ook geen lid van ons!"-"Wel!"-"Niet!"-"Is er iemand anders die dat kan uitzoeken voor mij, want ik heb nooit opgezegd"- "Gaat dit over de stakingskas? Dan moet u zich donderdag met u lidmaatschapsnummer laten registreren in Utrecht"- "Maar u zegt net dat ik geen lid meer ben"-"Niet!"- "Wel!"- "Hoe dan ook, ik probeer het u allemaal uit te leggen maar u snapt het niet zo goed, hè?"- "U bent een vraag aan het beantwoorden die ik niet gesteld heb"-"Niet!"- "Wel! Maar mag ik dan nu alstublieft iemand spreken van de ledenadministratie?"- "Sorry, dan moet u een andere afdeling hebben, dan moet u dit nummer nog eens bellen en die andere optie kiezen in het menu!"-"Kunt u me niet gewoon doorverbinden?, jullie zitten zo te horen naast elkaar!". "Dag mevrouw!"....."Dit nummer kost 5 cent per minuut. Wordt lid van de vakbond en komt allen staken op donderdag. Om zo en zo laat en op die en die plek. Blabla. Hier volgt het keuzemenu....."Hallo, ben ik nog lid?"- "Ja hoor! Hoezo?"- "Jullie zeiden net van niet"- "Niet!"- "Wel!"- " Niet! Maar we sturen een nieuw pasje, dus u kunt gewoon staken donderdag, maar dan wel in Utrecht. In plaats van de vier uur die u normaal werkt op die dag, kunt u zes uur lang naar een manifestatie komen. Bla bla. Uw baas mag inderdaad uw salaris inhouden als u geen kans ziet naar Utrecht te komen, En wij weten even niet hoe zich anders zou kunnen laten registreren als staker. Heeft u nog een vraag?"- "Ik heb eigenlijk meer een klacht!"-"Prima mevrouw, daarvoor zijn wij, waarover gaat de klacht?" -"Eh, eigenlijk over jullie"- "Sorry, dan moet u een andere afdeling hebben, dan moet u dit nummer nog eens bellen en die andere optie kiezen in het menu!"-"Kunt u me niet gewoon doorverbinden?, jullie zitten zo te horen nog steeds naast elkaar!". "Dag mevrouw!"....."Dit nummer kost 5 cent per minuut. Wordt lid van de vakbond en komt allen staken op donderdag. Om zo en zo laat en op die en die plek. Blabla. Hier volgt het keuzemenu....."
En waarom vliegt het me soms aan dat ik nog vijfentwintig jaar dit werk moet doen?
Dat is geen gewone gedachte, toch?
En waarom schiet het vandaag allemaal niet op?
Ik zou eigenlijk ook nog een afspraak moeten maken met de tandarts, maar soms weet je gewoon dat dit niet de geschikte dag is om afspraken te maken, of je in het verkeer te begeven, of welke interactie dan ook met andere mensen aan te gaan.
Gewoon.
Omdat het vandaag Blue Monday was en niet vorige week.

De krant als je ziek bent.

2012-01-19T09:18:00.005+01:00

Nooit een goed idee.
Hetzelfde geldt trouwens voor de ochtendjournaals.
Niet doen.
Zeker niet als het tot half 9 donker is en regent, en je hoofd dicht zit.
Ik heb dan toch de neiging om een beetje venijnig van alles te mompelen bij alles wat ik lees, ik voel mijn leeftijd dan meer dan ooit, mentale leeftijd, want ik voel me dan duizend jaar oud.
Ik ben alleen nog maar in staat om diep te zuchten.
Als ik lees over die bange kapitein die per ongeluk in de reddingsboot struikelde en er niet meer uit durfde omdat het zo donker was, hoe hij aan wal meteen een taxi nam naar een hotel en dat de enige vraag die hij stelde was: "waar kan ik droge sokken kopen?". Hij probeerde toen al te vergeten dat een mannetje van de kustwacht hem zojuist had toegeroepen : "vada a bordo, cazzo!". Liever dacht hij aan de dag ervoor, toen hij nog niet op nummer 1 stond op het lijstje van "people we love to hate", maar gewoon fijn een nobody was, met een best leuke baan, dinerend met wat snoei-rijke vrouwen aan een zeer "loser-chic"-gedekte tafel, met personeel, en met droge sokken.

Ik zet de tv aan om het journaal te zien en meteen kopt iemand het vage plan om mensen die geen ABN beheersen geen uitkering meer te geven er in. Dat de meeste mensen met misschien gebrekkige skills op taalgebied wel al jaren braaf werken en hun premies betalen, en dus gewoon recht hebben op dit geld (het is namelijk geen gunst maar een verworvenheid) geldt kennelijk niet meer in hip, liberaal Nederland. Een puissant rijk Nederland waarin armoede niet bestaat volgens de premier. Ik hoor in mijn achterhoofd bovendien al de geluiden uit de onderbuik van Nederland: "Jong, doe tiekst nit richtig, doe toepes, ich wil mie geld, ich han toch ummer jewerkt, du knoepmoel!", en nee, dat is geen exotische taal, maar gewoon de taal waarmee veel landgenoten opgroeien, een fonetische taal zonder grammatica, de enige taal die ze willen gebruiken in het dagelijkse verkeer, dus over dit bericht moest ik dan toch wel even "grimlachen".
Maar toen zag ik dat het inmiddels licht was buiten en het regende heel, heel erg veel.
Toen ben ik maar weer even met mijn hoofd onder de dekens gaan liggen.
En daarna tegen beter weten in toch maar opgestaan....

Pfffff.

2012-01-18T11:47:00.002+01:00

Homoseksualiteit is opeens weer een ziekte, net als in de goede oude tijd.
Er is therapie voor, en die wordt zelfs vergoed.
Voor dat geld kun je ook een flinke kast kopen, kun je daar lekker de rest van je leven in gaan zitten.

Now get your own oppinions.

Enig.

2012-01-15T15:32:00.006+01:00

Politiek is een vreemd spel, dat verzin je gewoon niet.
België heeft laten zien dat een land prima blijft functioneren zonder regering.
Het licht gaat gewoon aan als je op het knopje drukt.
Er komt gewoon water uit de kraan.
Ons land is niet veel anders, het draait op de ambtenaren en mensen die gewoon elke dag hun werk en hun best doen, en dat is eigenlijk alles wat je nodig hebt.
Je zou bijna zeggen dat je geen regering nodig hebt, alleen maar een sociaal contract...

Een premier in dit land kan hoogstens lokaal besturen en hier en daar wat snoeien in de ijdele hoop dat het begrotingstekort hiermee terug kan worden gedrongen, ook al wordt dit bedrag drie keer overtroffen door de uitstaande leningen.
Besturen doet immers Brussel.
Wat ons blijft is de wassen neus die ~~lokale~~ landelijke verkiezingen heet.
Dus maakt het derhalve ook niet veel uit wat zo'n premier doet.
Als hij wil regeren met de grootste verliezer van de verkiezingen, met gedoogsteun van een stel in-je-brievenbus-pissende-om-zich-heen-meppende-en-scheldende-politieke-hooligans die toch verder niet thuis geven (salaris is binnen, rustig kop onder het maaiveld houden dus) ,dan kan dat gewoon.
Verstuurd is verstuurd, dus, ja, nou, sorry toch?, zand erover.
Niemand die met dit gedoog-gedrocht twijfelt aan onze kieswet, dit is democratie.

We gedogen vanaf nu lekker van alles.
Als er een groot drama opgevoerd wordt rondom opperdiva Donner, die iedereen behalve zichzelf "baarlijke nonsens" verwijt (over zijn aanstaande reserve-koningsschap) daar waar hij ook voor de vorm "geen commentaar" had kunnen zeggen, is er geen journalist die achteraf bij zijn daadwerkelijke installatie vraagt waar dit gemiep nu allemaal op sloeg, waarom onze kostbare tijd zo werd verspild en waarom de premier dit theater mee ensceneert en gedoogd.
Niemand die het toneelstuk niet geloofd, dit is transparantie.
Als allerlei verworvenheden (zorg, pensioenen, ontwikkeling) van de afgelopen dertig jaar vakkundig worden afgebroken, door allerlei tijdelijke stuurlui die steeds woester aan het stuur van ons schip rukken, met als gevolg dat de wij zeeziek van stuurboord naar bakboord rollend proberen de visie, de missie van elk nieuw kabinet uit te voeren, klinkt er maar matig protest, de hemel verhoede immers dat je een linkse hobbyist genoemd wordt.
Niemand die er echt kwaad over wordt, dit is broodnodige efficiëntie.
Onze premier lijkt het "enig" om met Roemers te regeren, maar hij vindt de SP eigenlijk toch niet zo'n goed idee.
Aan de schijn van populisme kan het toch zeker niet liggen, dat was toch na de vorige verkiezingen ook geen probleem.
De peilingen vertellen ons nu dat de VVD en de SP het grootst zijn, dus een wellicht voorbarig onderzoek naar eventuele toekomstige samenwerking na vervroegde verkiezingen zou logisch zijn, maar de premier wuift het al bij voorbaat weg.
Het gaat immers prima zo, elke dag dat deze coalitie overleeft is er weer eentje meer en verkiezingen met als uitkomst een andere coalitie levert vast niet zoveel voordeel op.
Niemand die de kwalificatie "enig" pedant en neerbuigend vindt in deze totaal verdeelde tijden, dit is politiek.

Hoog water

2012-01-08T13:20:00.004+01:00

Extreem weer en extreem veel water zijn voor mij nog steeds onweerstaanbaar...
Ik ben dan wel weer hypocriet genoeg om als ik er in terecht kom er zelf heelhuids van af te willen komen, maar er naar kijken mag ik altijd graag.
De Galloways zijn al achter de dijk geplaatst en ook de wilde paarden hadden al hogere grond opgezocht, een rondje door de polder afgelopen vrijdag liet de indruk achter van wonen aan zee.
Onze dijk kan nog zeker drie meter hebben, de kade van de stad is nog droog.
Het wachten is op het smeltwater uit het zuiden, maar vooralsnog geniet ik van de rivier die nu al overal lijkt te zijn.

Twelfth night is on the way.

2012-01-07T18:20:00.002+01:00

Een belangrijk onderdeel van de twaalf dagen van Yule is Wassail!
Tenminste als je je bomen voor het naderende voorjaar een goede oogst zou willen wensen.
Vooral voor appelbomen, om goede cider af te smeken in de zomer.
De Holly Man zingt, danst en sprenkelt drank om de stam van de boom.
Natuurlijk niet alleen en natuurlijk in de schemering terwijl mensen met fakkels door de boomgaarden trekken.
Als de bomen zijn bedankt voor hun goede werk volgt er natuurlijk warme drank en spijzen.
Dus vanavond gaan wij wassailen, in een kroeg wel te verstaan, maar het gaat om het idee.
Most welcome!

Christmasdiner...

2011-12-25T11:32:00.002+01:00

Als je er toch niet omheen kunt...

2011-12-24T09:54:00.003+01:00

moet je er maar doorheen...
Los van de reden waarom deze mensen allemaal zingen, het raakt toch mijn snaren, maakt het sfeerlicht overal een stukje echter...

Merry Yule!

2011-12-22T01:00:00.001+01:00

Vandaag is de kortste dag.
De nacht van gisteren leek ook al zo lang...
Maak licht in het donker, kom samen en verbind.
Sta vroeg op en zie het eerste licht van de dag.
Weet dat vanaf nu de dagen weer langer worden.

'T is the season...

2011-12-19T17:14:00.006+01:00

...to listen.
To this or this in Leuven en Leiden.
Twee studentensteden.
(Er was er ook weer een in Zweden, Zwitserland en in Kenia waren ze gisteren nog aan het opbouwen, maar het komt vast weer op tijd goed, zoals elk jaar...)
België moet er helaas volgend jaar mee stoppen, omdat ze geen geld meer hebben om het hele mediaspektakel op te zetten, het is ook een beetje een lastige, ze vragen aandacht voor stille rampen, organiseren een benefiet, dat in uren en menskracht meer kost dan er aan donaties bij elkaar wordt gesprokkeld...maar ze bleven het elk jaar de moeite waard vinden, tot het reservepotje helemaal leeg was.
Misschien dat een andere zender zich geroepen voelt om het over te nemen.
Bij ons is het geen relatief klein onafhankelijk radiostation dat het organiseert, maar een grote publieke omroep zoals 3FM, en hopelijk houden die dat nog een tijdje vol.
December zou niet meer hetzelfde zijn zonder dit kleine stukje solidariteit...
Het is liefdadigheid, je geeft een beetje geld, het is misschien die druppel op een gloeiende plaat, maar het voelt toch zinvoller dan het sturen van een suffige glitterkaart.
Het hoort voor mij bij december, dus ik luister, veel...

Het is de aanloop naar...iets...
Dat gevoel, dat meestal op 1 januari in één klap verdwenen is, als de straten vol liggen met de kartonresten van het hysterisch opgeklopte eindejaarsfeest van gisteren, dat gevoel dat wellicht nog een beetje opvlamt na nieuwjaar als ik er heel erg mijn best voor doe en heel veel kaarsen aansteek en heel veel lieve mensen ontmoet, en de regen buiten sluit, dat gevoel waar ik ieder jaar in ieder geval in deze week voor val voor val als een blok.
Heel erg kerstig dus, maar ook veel goede live-muziek bij deze twee glazen huizen.
Trigger for Life, een concert van Triggerfinger aanstaande donderdag in Mechelen.
De live-performance van Deus in Leiden van vandaag.
Ik word er hoe dan ook toch blij van.
Gelukkig nog wel.
http://seriousrequest.3fm.nl/nieuws/detail/5349835/alle-sapjes-van-de-djs-op-een-rij
http://esbmarion.blogspot.com/2006/12/mijnenveld.html

Meer dan 1 keer leuk...

2011-12-19T12:42:00.002+01:00

...dat cadeau.
Het is een hoofd van papier-maché, en het lijkt voor geen meter, maar toch is het een echt hoofd en lijkt het op...iemand.
Blij kwam hij er mee thuis, een vriendje had het geknutseld voor hem, voor de Sinterklaasochtend op zijn unit.
Mijn zoon vond hem wel erg mooi, en nee, het hoofd leek niet echt op hem, maar had een echte pet op en iets wat op haren moest lijken, dus het leek wel op een echt mens.
Het was ook wel een beetje eng geweest dat hij het hoofd van onderen moest stukmaken, t'is toch je eigen hoofd een beetje, maar het moest om het cadeau er uit te scheppen, maar het was een beetje alsof je de hersens er uit schept....maar vet, toch?
So far, so good.
Nu is dat ding al een paar keer van de kleerkast af gerold en steeds boven op iemands hoofd geland, en het ding is zwaar.
Het heeft al een paar dagen opgespietst gestaan, lekker middeleeuws, maar dan op een lichtzwaard zoals in Star Wars.
Het kreng is zelfs al eens opgedoken in de douche.
Gisteren ging ik slapen, deed het licht aan en schrok me werkelijk wezenloos, er lag iemand in mijn bed!
Ik gaf een gil, begon zenuwachtig te lachen en hoorde opeens hoe mijn zoon gierend in zijn hoogslaper lag.
Hier gaat hij nog weken lol mee hebben, zegt hij!
Ik heb zo mijn twijfels, vrijdag komt de oud-papier-brigade....

Camera, lights, action!

2011-12-19T12:14:00.003+01:00

Zoals met de meeste scripts die ze binnen kreeg was het bagger, maar het maakte haar niet zo veel uit.
Reclames, instructievideo's voor verpleegsters-opleidingen, kleine figurantenrollen in soapseries, ze was bereid alles aan te nemen in deze tijden.
Bovendien was het leuker werk dan het schoonhouden van de filmstudio, ze was er tenslotte voor opgeleid.
Het was ook zo'n gemakkelijke klus deze keer.
Ze hoefde alleen maar op te lezen wat er stond, om de intonatie goed te krijgen had ze dat wel al vijftig keer geoefend.
Maar ze hoefde niets uit haar hoofd te leren.
Zo kon ze haar aandacht helemaal richten op haar mimiek en haar stem.
Nog beter.
Ze zat nu al een kwartier lang naar een bepaald punt te staren, in een felle lamp te kijken, maar de tranen wilden niet komen, dus tijd voor plan B: ze wachtte tot de regisseur zei dat ze over vijf seconden live gingen, smeerde wat pepermuntolie onder haar ogen, en keek, zoals het hoorde in deze rol, nauwelijks recht in de camera...

Oud en nieuw.

2011-12-15T10:38:00.004+01:00

Ja, te vroeg weet ik, maar dat bedoel ik ook niet.
Ik bedoel dit!
Enjoy!

I’ve gone up and down, from truth to doubt, and now that you’re far gone I cast about.
The ship is lost and tired, because I know you lied, the way you’re so unclear, without a love to stear.
Every chance I take, takes more and more, things get lost or break, without a more.
Every place I go, I know you will, follow me and so, I wait and still...

Ik zou het willen.

2011-12-15T09:20:00.003+01:00

Ik droomde over jou.
Net als in het echt stond je na een tijdje opeens weer voor me.
We waren in een winkel en je had net aan mij verteld hoe moeilijk je het had.
Opeens was je weer weg, echt weg, ik had jouw jas nog in mijn handen, en mij werd gevraagd de inhoud van mijn tas te laten zien.
Alles wat er in zat was gewoon van mij, maar omdat we samen waren binnengekomen...
Ik was eerst in de war, daarna voelde ik me verraden, ik was kwaad, teleurgesteld, verdrietig, een vreemde gewaarwording als je opeens weet dat je droomt maar wel door dat hele scala aan emoties gaat.
Mensen keken me achterdochtig aan, twijfelend tussen begrip en minachting voor mijn acteertalenten: "Die persoon hoorde toch bij u? Weet u zeker dat u niet weet wat er gebeurd kan zijn met die spullen?"
Toen werd ik wakker.
Ik word zelden wakker met tranen op mijn wangen, maar het gebeurt dus wel eens...
Het was een droom.
Gewoon een stomme droom, niet echt.
Zo'n droom waarin mijn instinct me probeert te waarschuwen, zo een die de alarmbellen in mijn achterhoofd wel serieus neemt.
Ik heb al van een vriendin te horen gekregen dat ik moet uitkijken, niet voor de materiële dingen, maar gewoon voor mijn hart.
En ik zou het zo graag allemaal willen geloven, al die verhalen van jou...

Luciafest.

2011-12-13T18:13:00.000+01:00

Koekjes en koffie met warme melk, speculaas, peperkoek en safraanbroodjes....
U raadt het al, ik grijp wederom elke gelegenheid aan om iets te vieren.

Vroeg donker vandaag.

2011-12-12T17:39:00.006+01:00

En de eerste kerstkaarten zijn al weer op de mat gevallen.
Onze boom staat nog niet, maar we hebben nog tot de 22e, dan is de midwintersolstice.
In deze maand wordt er overal van alles gevierd.
Divali, Kwanzaa, Chanoeka, Dhong Zi, Yule, Kerst en vast nog veel meer.

Whatever.
Daar waar ze grofweg dezelfde seizoenen hebben heeft men de behoefte om stil te staan bij de korte dagen en de lange nachten.
Ook hier is het weer zover.
Tijd voor open vuur en warme wijn.
Om welke reden dan ook goed.

Les in logica.

2011-12-12T11:19:00.004+01:00

Om een wet in te voeren met terugwerkende kracht is altijd lastig. Althans, dat was het doorgaans altijd. Als het bijvoorbeeld gaat om hypotheekrenteaftrek, betwijfel ik of iedereen die ooit met deze regeling te maken heeft gehad dat geld alsnog straks in het geheel moet ophoesten mocht de regeling komen te vervallen. Als het gaat om verhoging van de verkeersboetes zal niet iedereen die drie jaar geleden een zelfde overtreding beging nog een naheffing krijgen. De hele bevolking zou over de rooie gaan. Maar bij studenten ligt het in de ogen van dit kabinet en vooral haar electoraat anders.

Daarvoor kun je wel dingen met terugwerkende kracht invoeren, want het zijn toch maar uitvreters. Drie jaar na het aanvangen van je studie krijg je ijskoud te horen dat bij vertraging een boete betaald moet worden, want studeren is duur en de markt wacht. Klinkt logisch, moet je maar doorstuderen. Een leven lang leren is een linkse hobby. De wet geldt niet alleen voor mensen die vanaf dat moment gaan studeren, het geldt gewoon voor iedereen, dus ook voor die mensen die ooit met andere afspraken zijn begonnen aan hun studie.
Iedereen die dit kabinet in het zadel houdt vindt het verder wel best, dit soort plannen, het gaat over studenten, die doen nog niet voor de echt mee, en vertraging heb je immers zelf in de hand, toch? Niet helemaal. Ik ben namelijk zo'n uitvreter, een langstudeerder. Deze studie was ik begonnen om mezelf te verbeteren: als nascholing en voor een tweede Bachelor-bevoegdheid, zodat ik op mijn school of op elke andere school breder ingezet kan worden. Omdat ik al jaren op routine werkte en het voor iedere docent goed is om alles een keer tegen het licht te houden, niet in te slapen. Ik betaal mijn studie helemaal zelf (niet mijn werkgever), ik heb geen oude studieschulden meer open staan (allemaal netjes terugbetaald), ik werk al bevoegd in het onderwijs, en heb daarnaast een gezin met twee schoolgaande kinderen. Als er dan iets raars gebeurt is dat natuurlijk wel vette pech, Liberaal Nederland vindt het echter mijn eigen verantwoordelijkheid ervoor te zorgen dat ik geen vertraging oploop met mijn studie, want dat heb ik immers zelf in de hand. Niet. Ik niet. Ik werd ziek. Natuurlijk liep ik vertraging op.
Ik kost de samenleving geen cent, sterker nog, volgens mij doe ik iets dat op z'n best als nuttig voor de gemeenschap kan worden gezien, ik lever in mijn subjectieve maar bescheiden opvatting een bijdrage. En toch krijg ik die boete. Ik weet inmiddels dan ook niet meer zo zeker of ik wel zo nuttig had willen zijn als ik van tevoren had geweten dat deze studie me zoveel geld en zoveel veren zou gaan kosten. Maar ik wil het zo graag afmaken, na alles wat ik er al in heb geinvesteerd. Met wat domme pech, loop ik mijn achterstand niet op tijd in en moet ik betalen.
En dus krijg ik straf. Want ik heb...ja, als ik nu eens wist wat ik verkeerd had gedaan... want om een boete te krijgen moet ik toch iets hebben overtreden?

"Zoals het er nu naar uit ziet zal de 3.000 euro boete met ingang van 1 september 2012 effectief in werking treden. Voor studenten die nu tegen vertraging oplopen worden daarmee de spelregels veranderd tijdens het spel. Het rechtszekerheidsbeginsel wordt hier geschonden. Opmerkelijk is dat staatssecretaris Halbe Zijlstra de maatregel als collegegeldverhoging aan de Tweede Kamer presenteerde, terwijl de fiscale aftrekbaarheid van het verhoogde collegegeld niet mogelijk is. In de uitvoering blijkt het dus eigenlijk om een ordinaire boete te gaan".

Aldus de studentenraad van de TU Delft.
Zij gaan de LSVB ondersteunen in een rechtszaak die nu dient en waar we in het voorjaar van 2012, voordat de regel in gaat, misschien een uitspraak over horen. Ook gaan nu eindelijk eens wat vakbonden zich er mee bemoeien. Halbe Zijlstra beweert ondertussen dat leraren die bijscholen niet moeten zeuren omdat ze geld van de overheid kunnen krijgen; die pot met geld is echter nogal klein en meestal leeg tegen de tijd dat de leraren-beurzen kunnen worden aangevraagd. Inmiddels heb ik voor het derde jaar op rij die brief gezien met de mededeling dat door de grote belangstelling de aanvrager niet in aanmerking komt voor dit fonds en dat de subsidies helaas al vergeven zijn. Die regeling is namelijk pretty much "wie het eerst komt...", en als je in de laatste maand van je schooljaar te horen hebt gekregen dat je toestemming van je werkgever hebt om een studie te volgen naast je werk (zoiets doe je in goed overleg, want kost tijd en soms ook tijd van de baas), heb je de eerste kans om een beurs aan te vragen, in maart, al gemist. Daarna kun je natuurlijk ieder jaar opnieuw meeloten, maar zoals gezegd, de pot is echt snel leeg. Dan kun je natuurlijk nog een deel van de studiekosten uiteindelijk declareren, eigenlijk is dat een beetje hetzelfde geld maar dan gewoon uit een ander potje, maar die boete zit daar als declaratie-optie dus zeker niet bij...
De overheid en de samenleving vinden overigens wel dat er op dit moment veel te weinig goede leerkrachten zijn, dat eigenlijk iedereen ook nog eens zijn Master zou moeten halen als kwaliteitswaarborg. De overheid verheugd zich derhalve enorm over die grote belangstelling voor de lerarenbeurs, want het is zo goed dat mensen ook vrijwillig de moeite willen nemen om zich verder te ontwikkelen.
Dat is in ieder geval fijn om te horen en een hele troost, als die boete voor mij en alle andere (deeltijd)studenten niet kan worden teruggedraaid.

Komt dat zien!

2011-12-10T17:13:00.002+01:00

Prima om mee te pauzeren als je hersens bijna gekookt zijn.
Blokken is dus eigenlijk niet erg, maar het moet wel gedoseerd worden.

Zie de maan....

2011-12-02T13:58:00.004+01:00

Ik vind het wel te begrijpen ,die reactie van die afrikaanse canadezen.
Ik zag gisteren ook een item op de belgische televisie waarin een van oorsprong Afrikaanse man het ook niet altijd meer goed begreep, zo rond december, veel kinderen die vreemde dingen riepen en zeiden, en hij aanvoelend dat het maar beter was om er met een glimlach of een grap op te reageren...
Ik heb tegen mijn kinderen nooit gezegd dat ze niet mee mogen vieren, het is ook lastig om je hele familie te negeren, maar ik erger me eigenlijk stiekem wel aan deze heiligenverering.
En ook aan het gemak waarmee doorgaans verstandige mensen opeens hun kinderen volgooien met zwarte make-up en ze een klein felgekleurd livreitje aantrekken, compleet met veren op hun mutsje.
In Nederland hebben de meeste mensen toch liever een bord voor hun kop, want elk jaar opnieuw wordt er door de ware toegewijden heel hard geroepen dat iedereen zich even niet zo moet aanstellen, over een paar weken zijn we wel weer politiek correct en tegen discriminatie en zo...
Dat knechtje van de Sint is geen zwart Afrikaans jongetje, maar een....gewoon...een zwart uitziend jongetje.

Door het vuur gaand voor de traditie van 5 december loop je wel heel erg hard weg voor de oorsprong van ons wel degelijk koloniale gedachtegoed.
Ik voel in deze tijd steeds sterk de behoefte om geschiedenisles te geven, mijn kinderen zuchten al diep als ik begin te tieren, "daar gaat ze weer" denken ze, soms hardop.
De bisschop is al eeuwen dood, soms komen kinderen twee verschillende, of meer sinten tegelijkertijd tegen, maar de kerel in het kerkelijk gewaad is ontegenzeglijk altijd de echte.
Heef het een mijter? Check! Is het rood/wit/goud gekleed? Check! Heeft ie een staf en een lange witte baard? Check! Yup, Dit is de echte, het is 'm !
Een bisschop, een hele kerk, die in verre landen kerstenend de beschaving er in slaat en zijn kleine zwarte slaafjes mee terugneemt, het komt allemaal rechtstreeks uit de missie-tijd, deze iconografie van het belangrijkste feest van de Nederlander.
Ik vind het niet zo ver gezocht van die canadezen en het is wel degelijk uit te leggen als rassen-ongelijkheid, het verwijst toch heus wel naar ons slavernij-verleden en de VOC-tijd. Maar het motto is en blijft; "niet zeuren, het is oer-gezellig, het hoort er gewoon absoluut bij", het mag dus aan geen enkele kritiek onderhevig zijn.
Kom aan Sinterklaas en je komt aan de oer-identiteit van de Nederlander.
Hoogst vermoeiend.
Tijd voor de langste nacht...

In de wolken...

2011-11-21T17:21:00.004+01:00

Ik vind het prachtig, mist, alles oogt rustiger.
Het schijnt wel zeer ongewoon te zijn, zo lang achterelkaar in de mist zitten.
Ik fantaseer er al over hoe het zou zijn om altijd te leven in een soort grote glazen kist met melkglas....
Ik houd niet zo van soft-focus-foto's, maar met het zachte licht dat door de mist heen komt kan ik prima leven.
Het is vooral mooi in de avonden, met wat fantasie kun je werkelijk overal zijn...
Je hoort dat er iemand aan komt gelopen, want het lijkt ook veel stiller om je heen en geluid draagt met mist heel ver, je ziet pas op het laatste moment wie het is...
Overdag is het zonlicht diffuus, het is er wel, het lijkt feller, witgeel, geelwit....het wordt niet warm, maar alles straalt mee als de zon het aanraakt.
Het allermooist is het als het opvriest, waardoor alle kale takken een vachtje lijken te hebben, maar daarvoor is het nog niet koud genoeg.
Het mag van mij nu winter worden...

2011-11-15T09:23:00.001+01:00

Wat is het nu?

2011-11-12T11:53:00.005+01:00

Geven we nu meer of minder uit dit jaar?
Is dit soort berichten gebaseerd op serieus onderzoek of op bijvoorbeeld een persbericht vanuit de detailhandel in de hoop dat mensen denken : "Oja, ik moet vandaag niet vergeten nog meer uit te geven dan vorig jaar"...
Is er inmiddels wel voldoende valide onderzoek gedaan naar de gemiddelde intelligentie van de doorsnee krantlezende consument ...
De Sint komt vandaag aan op onze veerdam.
Met wat geluk is dat weer gelijk met het vertrek van de andere Sint aan de veerdam op de andere kade tegenover ons dorp, want dat vonden wij die keer allemaal erg grappig!
Nog 24 nachtjes slapen en dan is Sinterklaas gisteren geweest!

Oops...

2011-11-10T07:44:00.005+01:00

Onze huidige en toekomstige (wereld)leiders.
In de politiek circuleren overal allemaal mensen die verstand van zaken zouden moeten hebben, het pretenderen te hebben en overal het krediet en het vertrouwen van een onverschillig electoraat hebben.
Ze worden daar fors voor betaald, ze leuken er hun CV mee op en als ze de fout in gaan is het uiteraard de schuld van iemand anders.

Het zijn de mensen die volgens sommigen 'voorleven hoe het moet', dus vraag u zelf niet af hoe het toch allemaal zo gekomen is en waarom er nu al gesproken wordt van een lost decade, als het gaat over hoe we met elkaar omgaan tijdens een crisis die nog niet eens echt begonnen is.
Be worried. Be very worried...

Nimby!

2011-11-01T12:26:00.005+01:00

Het moet er toch eens een keer van komen, ik ga over de streep.
Recht zo die gaat in het kamp van de nimbies, zelf nooit gedacht.
Alles heeft een prijs: vooruitgang, comfort en plezier.
Meestal ben ik bereid die te betalen.
Maar dit wil ik gewoon echt niet!
Het eiland in wording is niet meer tegen te houden, een gepasserd station.
Het komt er gewoon en met alle nadelen is het iets dat Lent inmiddels tegemoet ziet als iets dat misschien ook wel mooi zou kunnen worden.
We zijn nu eenmaal een stadswijk geworden, en Lent berust er in.

Maar het eiland in wording is ook al in het vizier om door de wandelkudde ingenomen te worden en nog wat platter te worden gemaakt.
Er wordt gehint op "het eiland als ideale feestlokatie", want er is immers al Habana aan die kant, dus dat kan best in één moeite tot in de kleine uurtjes door draaien, om daarna allemaal fluks door te lopen naar de start of finish van het loopgedoe. om op het einde van de dag zie begin van de zin.
Nu is Habana de zowat kleinste lokatie van de zomerfeesten, intussen ook één van de populairste want leuk, intiem en rustig en dreigt dus al onder te gaan aan zijn eigen succes.
Eén van de grote vierdaagse-campings, het zomerfeesten-vuurwerkspektakel en het tijdelijk uitgebreide vierdaagse-transferium (P+R) bevinden zich ook al jaren aan deze kant van het water.
Zoveel meer mensen levert al hele vreemde taferelen op in de kleine plaatselijke supermarkt, maar dat maakte allemaal niets uit.
Lent kon het hebben, echt, prima, plek zat.
De start en finish van de vierdaagse in Lent plaats te laten vinden, omdat er straks zo'n mooi eilandje met zo'n mooie nieuwe voetgangersbrug ligt, lijkt echter op een stukje verkeerde inschatting.
Zo groot wordt dat eilandje niet, en zo breed die voetgangersbrug, waarover iedereen dan moet lopen vanaf het nieuwe station vier kilometer verderop, trouwens ook niet.
Waarom niet in het Goffertpark, waar sport een centraal thema is?
Waarom op Veurlent ?, waar natuur een centraal thema zou moeten zijn.
Waar de boompjes nog niet eens geplant zijn en het gras nog niet eens groeit.
Waar de mensen op de plek waar het water straks gaat stromen nog niet eens helemaal onteigend zijn...
Nijmegen valt weer eens als een net iets te luidruchtige en lompe gast de kleine stille Lentse huiskamer binnen, gaat met zijn voeten op tafel liggen en roept dat ie wel een biertje lust.
Lent gaat een flesopener zoeken en wacht ook deze keer weer geduldig tot deze gast weer ergens anders zijn vertier gaat zoeken, zodat ze verder kan gaan met zich te verbazen over de snelheid waarmee alles verandert.
Water waar geen water is, huizen waar eerst tuinbouw was, grote stads-problematiek in kleine dorps-lokaaltjes.
Ik wil het ook niet.
Ik wil zoveel gewoon niet...

Poliakoff.

2011-10-03T15:39:00.001+02:00

Opnieuw gezien...
Michael Gambon is een genie.

Nou "Berry" ....

2011-09-28T10:30:00.010+02:00

Ik ken je niet, en je staat onder een krantenstukje.
En ik ben het niet met je eens, ik blijf tegen de bouw van die Eftelingachtige toeristen-attractie die gepland is op het Valkhof, de Donjon.
Dat is al eens geen goed begin van een goed gesprek, dat besef ik ook.
Maar je hebt uitzonderingsgewijs helemaal gelijk als je roeptoetert dat niemand nog weet wat de Donjon was.
Dat is namelijk al vierhonderd jaar niet duidelijk : hoe het er precies uit zag, wat er na het verval mee gebeuren moest...
Feit is en blijft dat het hele referendum over dat ding weggegooid geld was, omdat er eigenlijk niet gebouwd mag worden op dat Valkhof.
In ieder geval ook niet gebouwd zou moeten worden op een bodemarchief.
En dat een Donjon altijd nieuwbouw is, hoe vaak je de discussie ook opnieuw aanzwengelt, hoe vaak je ook hoopt dat mensen na jaren geneuzel over authenticiteit en meerwaarde opeens de charme er van in gaan zien.
Of net als bij een dreinende kleuter, na veel gejengel zuchtend opgeven en zich omdraaien met de mededeling: "doe wat je niet laten kunt"...
De tegenstanders zijn overigens toch gewoon in de minderheid, dat gedrocht komt er, maar was daar niet ook nog die officiële monumentenstatus van het gebied?

zie ook eerdere frustraties hierover :
http://esbmarion.blogspot.com/2006/03/laatste-poging.html
http://esbmarion.blogspot.com/2005/07/de-schaamte-voorbij.html

Bill Hicks - It's just a ride.

2011-09-21T18:41:00.000+02:00

Another shot of country-gothic.

2011-09-20T14:19:00.001+02:00

Het interview is overigens maar tot de helft interessant...

Een gala glas-berliner.

2011-09-20T13:04:00.005+02:00

Als ik berliner hoor denk ik aan Duitse doughnut gevuld met jam.
Maar het is de koets van de reservekoningin, die er bij regel altijd opzichtiger bij loopt dan de majesteit zelf, deze keer in een rode galajurk.
De vlag wordt gegroet, maar het volkslied klinkt pas als Beatrix zelf naar buiten komt, een en al glimlach.
Zo meteen verhaalt ze plechtig over het aanhalen van de broekriem, het koningshuis zelf heeft 100 miljard te verteren dit jaar, belastingvrij.
Dan zou ik ook glimlachen.
De stoet van koetsen met daarin leden van het koningshuis trekt door de straten van Den Haag.
De gouden koets is zo zwaar, want echt goud, dat de acht paarden geen overdreven luxe zijn, maar echt nodig om het gevaarte over het speciaal hiervoor aangevoerde waddenzand te trekken.
Alles aan deze dag is symbolisch.
Die duffe koetsjes, het protocol, de drieduizend extra agenten, het verhaal over de gele rijders en de paarden uit de koninklijke stallen, de kanonsschoten (elke minuut één), het belachelijke studentenweerbaarheidskorps in de erewacht, al die mensen (met of zonder sjerp en steekhoed) die meelopen in het gevolg en er binnen bij mogen zijn in de ridderzaal.
Die laatste groep is eigenlijk de entourage van de vorst en sinds de middeleeuwen steeds dezelfde groep, met dezelfde samenstelling; met mensen die, ongeacht of ze tegen of voor de monarchie zijn, hoe dan ook dicht bij de macht willen zitten, moeten zitten, om hun positie te kunnen handhaven.
Dus zelfs de grootste republikeinen uit de tweede kamer en het lobby-circuit zitten daar zeer tevreden met zichzelf op het pluche.

De Staten Generaal en hun gasten...
Dit is een Privy-counsel, het zijn "the chosen few", die daar met een gek hoedje op of met gewoon een uitgestreken kop een partij exclusief zitten te zijn: "We zijn er toch maar mooi bij, het is een vrije dag, de koffie is gratis en die hoed kan ik van de belasting aftrekken, en kijk!, daar is de camera van het journaal!".
De gebakken lucht is deze keer geen boodschappenlijstje van de Gamma, maar wederom een opsomming van kernwoorden die het beleid samenvatten onder maatschappelijk draagvlak en optimisme.
Op weg naar de lunch, mede mogelijk gemaakt door u en ik, wordt er braaf naar de royals gezwaaid, geen waxinelichthouder te bespeuren.
Ze hebben hun hoofd weer laten zien, noblesse oblige, de mooie jurk en het uniform kunnen na de balkonscène weer in de kast, komt er vanavond nog iets op televisie of hebben we een staatsbanket?, wat een hemeltergend suf land is dit toch en ons koningshuis is er de afspiegeling van...
In Duitsland is de monarchie gedegen afgeschaft, waarvoor hulde.
Geloof en kerk strikt scheiden en geen monarchie, zo hoort het.

Landeskunde...

2011-09-19T11:56:00.001+02:00

Die Master wordt waarschijnlijk toch eerder een master Geschiedenis dan Duits...

Geschiedenisles!

2011-09-12T16:25:00.002+02:00

Niet perse grappig bedoeld dat er veel dingen zijn die beginnen of veranderen met een grote knal, maar toch....

collectieve geheugens.

2011-09-11T15:22:00.002+02:00

Wat herinner ik me echt?

Nee hoor, civiel.

2011-09-06T16:01:00.005+02:00

Niet militair.
Daar hebben we voor geopteerd, dat is wat Mariko heeft ontworpen, dat is wat Jolande in de kamer steeds heeft verdedigd terwijl ze Bruin 1 aan hun eerste succes hielp, en nu heeft die sukkel van een Hillen zich verkletst.
Het is een militaire missie, gewoon, punt.
Niet. Wel. Niet. Jawel.
Het kabinet roept, zoals verwacht, dat er weer niets aan de hand is.
Er is namelijk sinds de installatie van dit kabinet nooit iets aan de hand.
Niets aan de hand met de rekenfouten in een crisis, niets aan de hand met Kunduz, niets aan de hand met de staat van ons culturele landschap, niets aan de hand met de minderheidscoalitie die steeds opnieuw moet worden bevochten.
Het kabinet heeft dan ook opvallend vaak geen probleem met de woorden die gebruikt worden als er weer eens iets gebeurt dat de kamer schokt, door de blunderende verantwoordelijke wordt "uitgelegd", al komt er wel eerst nog een debat, ook belangrijk, waarna we weer over gaan tot de orde van de dag.

Het electoraat moet ook uit dit verhaal kennelijk de conclusie trekken dat er geen problemen meer bestaan sinds het aantreden van deze bagger-coalitie, want het is pas een probleem als je een probleem hebt met de uitleg, ofzo...

Over kinderen en badwater.

2011-09-05T17:37:00.003+02:00

Al dat gezever over de plek die internet inneemt in de levens van mensen.
Ik heb er zelf ook wel eens last van dat ik daarover een mening denk te hebben.
Nu ging het over docenten met facebookpagina's...en wat ze vooral niet moeten doen.
Ik kan me zomaar voorstellen dat er zat leerlingen zijn die absoluut niet zitten te wachten op een docent die op hun facebookpagina rondwandelt (als die leerlingen een beetje lijken op mij vroeger en ervan uitgaand dat de meeste docenten lijken op de meeste van mijn leraren waar ik vroeger les van had, een begrijpelijk fenomeen)...
Ik heb zelf nog nooit een leerling gevraagd om on-line-vriendschap, en krijg zelf hoogst zelden verzoeken om toegevoegd te worden of om toe te voegen, waar ik overigens toch nooit op in ga.
Ik heb er een gewoonte van gemaakt leerlingen die nog les van mij hebben doorgaans niet toe te voegen aan mijn social networks als ze daarom vragen en ze ook niet op te zoeken in het grote web.
Niet zozeer omdat ik die leerlingen niet tot mijn "sociale netwerk" reken, want dat is op zich iedereen waar ik dagelijks mee omga, maar ik heb gewoon een echt leven naast mijn werk en dat deel ik doorgaans met mensen die ik zelf uitzoek om mijn leven mee te delen, en ik deel al liever niet alles met iedereen.
No offence.
Ik ga er van uit dat dit ook geldt voor mijn leerlingen.
De meeste leerlingen hebben overigens wel gewoon mijn email adres, dat is gewoon het adres dat ik voor iedereen beschikbaar heb, omdat ze werkstukken moeten inleveren die ik van te voren even wil inzien.
Collega's fronsen hier vaak over, ze hebben zelfs een ander adres gereserveerd voor dit soort doeleinden, houden graag op alle fronten gepaste afstand, maar ik moet zeggen dat er in al die jaren werkelijk geen één keer misbruik van is gemaak: werkstukken zijn besproken, that's it.
Ik heb met een enkele oudleerling die mij, inmiddels studerend of werkend, later nog eens opzocht en toevoegde nog wederzijds contact, maar een horde leerlingen op mijn lijstje met vrienden is niet aan de orde.
Begeleiden van en contact houden met leerlingen die ergens mee zitten doe ik niet online, er zijn hoe dan ook docenten die internet daar wel voor gebruiken als het zo uitkomt.
Het is niet de wet die mij weerhoudt van virtueel contact met de kwetsbare, wispelturige of euforische pubers waar ik mee werk, het is gewoon mijn eigen hang naar privacy, de wederkerigheid van het recht daarop, het recht op afstand, van mij en die ander.
Niet zo lastig, ook al zijn er docenten zat die deze grens niet hanteren, maar daar hebben ze geen internet voor nodig gehad door de eeuwen heen.
Zodra het niet meer mijn werk is, en de persoon in kwestie niet meer afhankelijk van mijn beoordeling of begeleiding, verandert het referentiekader, en alleen dan.
Zo is ieder zijn eigen hoeder, er is ook op onze school geen officieel geschreven protocol voor, ook al is men in het algemeen er niet voor om te dicht bij te komen.
In Missouri hoef ik niet na te denken over dat soort zaken, daar mag het gewoon niet.
Contact hebben met leerlingen of studenten via internet is bij wet verboden, en veel leraren moeten nu hun facebook opschonen.
Het zogenaamde 'exclusieve contact' leidde daar tot onoirbaar gedrag of erger (groot grijs gebied) en daarom wordt het kind met het badwater weggegooid.
Nul-contact is altijd veiliger dan, ja, wat eigenlijk...ik kan immers ook gemakkelijk zonder internet afspreken of praten met iemand, daar heeft internet volgens mij niet zo heel veel mee te maken.
Geen email meer mogen krijgen van leerlingen is lastig, die vrijheid (als in liberty) gunde ik mezelf namelijk graag: ik kijk liever werkstukken na thuis op de bank, met een wijntje er bij en mijn eigen muziek op de achtergrond, dan in een kaal school-hok met altijd te veel mensen en altijd te weinig computers.
Internet.
Over een jaar of twee ben ik tien jaar actief op internet.
Het plan was toendertijd (2004) dit 'gedoe' tien jaar te onderzoeken, zo'n blog en al die social networks enzo, en dan een andere hobby te gaan zoeken.
Ik begin me daar soms al een beetje op te verheugen, dat ik alleen nog maar inlog om mijn email te bekijken (want ik geloof niet dat de mensen om mij heen te vermurwen zijn om weer brieven te gaan schrijven als ze iets van me willen, helaas...) of om even snel iets op te zoeken, maar me verder alleen nog maar bezig te houden met mensen die ik ook daadwerkelijk weet te wonen en de hand kan schudden.
Ik zal voor de goede orde mijn (email)adres even er in gooien tegen die tijd en mij dan, liefst met stille trom, terugtrekken uit het web.
Ik heb dan vast geen zin, of gewoon iets beters te doen dan een paar lichtingen schoolpopulatie of een horde vage kennissen plichtsmatig te 'de-frienden'.
Gewoon, stekkertje er uit, echte foto's maken, gewoon fysiek bij iemand langs gaan.
Tot dan geniet ik nog even van deze 'exclusieve contacten', met mensen die langs deze draden radioprogramma's en muziek maken, kunst en ideeën verspreiden en delen, mij hoe dan ook inspireren, raken of groeten.

Daar is hij dan.

2011-09-02T17:17:00.005+02:00

Een Einzelgänger nog, dat wel, maar hij is hoe dan ook sneller terug dan verwacht.
Ik vertrouw de mens die de natuur hier beheert niet zo, het is een kwestie van tijd voordat iemand begint te zeuren over gevaar, overlast en inheemse soorten...
Laat het stilletjes overwaaien, als ik hem zie doe ik net alsof ik hem niet zag.
En als het goed is houdt deze zwerver zich ook een beetje gedeisd in de buurt van al die rechtop lopende herrieschoppers, die overal wegen hebben aangelegd, omheiningen hebben gebouwd en over het algemeen er van uitgaan dat beesten die jagen hier niet thuishoren....
Het is geen sprookje.
Hij doet hopelijk een beetje voorzichtig.

Huh.

2011-08-31T16:35:00.002+02:00

Het schooljaar dient gevuld te worden met veel van dit, maar dan liefst in het duits....
Ik begin er eindelijk een beetje vertrouwen in te krijgen.
Maar dat kan morgen weer over zijn.
Pffff.

Back to school.

2011-08-30T17:47:00.002+02:00

Zoals iedere augustus.
Alles is weer als altijd, maar toch ook weer niet.
Ik moet braaf studeren en werken, werken en studeren.
Het lijkt op een mantra, het moet dan ook maar even alles zijn waar in mijn hoofd ruimte voor is.
Klein, overzichtelijk, compact.
Werken en studeren, studeren en werken.
Ik ben een brave hamster.

4 minutes.

2011-08-22T15:46:00.016+02:00

Ik probeer nog steeds om het allemaal te begrijpen...

Maar voor wat het waard is, here comes rumour-controll:
Het ging verschrikkelijk hard, heel erg snel en niet zoals voorspeld, om 6 uur scheen de zon nog, om tien over zes was het stikdonker en verging de wereld, om half zeven scheen de zon weer...
Alle tenten, ongeacht door wie/hoe opgezet en van welke type/makelij op dit terrein hadden schade en/of waren ingestort.
Niemand had dit (kunnen) voorzien of beter kunnen opvangen dan Chokri en zijn ervaren team, binnen vijf minuten na de storm trad het calamiteitenplan in werking en was er hulp voor wie het nodig had.
Er is niet op grote schaal gestolen uit de tenten (zoals de krant van Zwakker Nederland berichtte), sommige tenten waren stuk omdat hulpverleners snel en gericht tenten doorzochten op slachtoffers, en dan ga je niet lopen kloten met een ritsje.
De organisatie heeft niet meteen gezegd dat het festival onmiddelijk volledig stil werd gelegd om paniek te voorkomen, treinen en bussen reden namelijk inmiddels in heel Vlaanderen niet meer en zestigduizend mensen binnen een paar uur evacueren is gewoonweg onmogelijk ongeacht welk plan, op het terrein waren veel faciliteiten zoals toiletten en voedselverkoop nog enigzins bruikbaar.
Er was geen meute mensen die naderhand verzoop in een chaos van paniek en onzekerheid, ik zag tienduizenden mensen die goed voor elkaar zorgden en rustig afwachtten tot er weer wat bewoog of mogelijk was, in gelatenheid en met begrip voor de prioriteit die bij de gekwetsten lag.
En ik kan het wel heel erg klein maken door te denken dat ik pech moest hebben om het niet te overleven, maar het voelt alsof ik geluk heb gehad dat ik het kan navertellen.
Mijn hart gaat uit naar iedereen die er iemand verloren heeft...

England is mine.

2011-08-09T15:36:00.013+02:00

Dat was de titel van een boek dat ik jaren geleden heb gelezen.
Het ging grotendeels over cultuur, muziek en kunst, maar de titel was er voor mij eentje met een dubbele bodem.
Thuis is daar waar degenen waar ik van houd zijn, ofzoiets, dus dat kan overal zijn.
Of Nederland mijn thuis is weet ik vaak niet zo zeker, maar als dit al het geval is, dan beschouw ik Engeland in ieder geval als mijn tweede thuis.
Engeland voelt als "van mij": bekend, vertrouwd, eigen, ik dacht ook altijd dat ik best goed begreep hoe die machine werkte...
Nu kijk ik een beetje verbaasd naar beelden van hordes schijnbaar totaal onthechte mensen die hun eigen wijken aan het afbreken zijn, en vraag me af wat de reden hiervoor kan zijn.
Ik zou het net zo min begrijpen als dit beelden zouden zijn van Eindhoven of Rotterdam.
Aangezien ik Engeland dus als een potentiële thuishaven beschouw wil ik het wel graag begrijpen.
Uit de reacties van buurtbewoners verneem ik dat zij het eigenlijk niet goed kunnen uitleggen, het zou kunnen dat het gaat over een strijd tegen het systeem, van schrijnende armoede, machteloosheid en onderdrukking zoals onder Thatcher, dertig jaar geleden...heeft men echt over het hoofd gezien dat het weer zo ver was?

Twintig jaar geleden heb ik een tijdje in Hackney, Lower Clapton Road, rondgehangen, sliep daar toen bij vrienden, kende ook wat krakers die daar vandaan kwamen en Hackney was toen al een buurt waar je niet vrolijk van werd.
Later zag ik ook wel dat arm zijn in Liverpool bijvoorbeeld hoe dan ook toch nog ietsje erger was, dan arm zijn in Woensel-West of het Waterkwartier, gewoon omdat de pot echt over meer mensen verdeeld moest worden, en de inkomensverschillen toch net iets groter waren dan in Nederland.
De rellen van de afgelopen dagen zijn echter nog iets anders, er zit een laagje overheen dat ik niet begrijp, en de mensen uit de buurten waar het gebeurt ook niet, een situatie waarbij ik vreemd genoeg wel vermoed dat het overal kan gebeuren.
Wanneer mensen maar onthecht, afgestompt, opgejut en onnozel genoeg zijn geworden na jarenlange polarisatie gaat de rem er van af.
Heel even denk ik nog dat het allemaal misschien ook wel heel erg voor de hand ligt, dat als je maar lang genoeg blijft zeuren over migratie naast het doorvoeren van bezuinigingen op onderwijs, wijkvoorzieningen en hulpdiensten, je niet gek moet opkijken dat mensen een keer hun frustraties er uitgooien.
Kan overal gebeuren...
Alleen: ik zie lachende jongeren met armen vol gestolen merkkleding en plasmaschermen, niet zo zeer met voedsel, door het beeld rennen, ik zie brandende kroegen en kleine buurtwinkeltjes die vernield zijn, woonhuizen die met hele blokken in de vlammen verdwijnen, mensen die uit het raam springen om het vege lijf te redden.
Dit is hun eigen buurt, het zijn hun eigen buren, ze vallen hun eigen leefwereld aan.
Dit lijkt niet op een schreeuw om hulp, maar wat het wel is kan ook niemand me vertellen.
Of dit soort dingen door een onverschillige samenleving of overheid komt, is mij volstrekt niet duidelijk.
Wel wat het effect van polarisatie is, maar als je dat hardop en zegt demoniseer je teveel....

Ik vraag me af, hoeveel onverschilligheid over wat er stuk gemaakt wordt en weinig aandacht voor wat er echt leeft onder de bevolking nodig is, om ook hier zo'n lont aan te steken.
In dit kruitvat van verongelijktheid, van een ontevreden bevolking die door haar regering de hele tijd krijgt voorgekauwd waarom het goed is dat er eindelijk eens gekort wordt op al die dure linksige rotzooi zoals integratie, cultuur, onderwijs, wijkvoorzieningen en hulpdiensten...
16000 agenten, waar ze vandaan moeten komen, niemand weet het, moeten nu ervoor zorgen dat het vannacht rustig blijft in de Engelse steden.
Zoveel agenten hebben wij in dit land niet eens meer volgens mij...

Bye bye baby.

2011-08-01T20:00:00.003+02:00

Je was een brave hond...

foto met dank aan Lytse
(1994-2011)

Bore da.

2011-07-26T21:55:00.005+02:00

Een herberg uit 1500-nog-wat, bovenop Kirkstone Pass.
Hadrians Wall staat er nog steeds, Haworth trouwens ook, de tijd heeft meer dan tien jaar stilgestaan.
Een eiland kleiner dan een voetbalveld, maar wel met een eigen koning, hij was er helaas niet, moest naar een bruiloft...
Priory's werden regelmatig gedegen gesloopt door de Tudors, maar ook weer opgebouwd, met een gedraaide toren.

Een "cliff-top-plek" vol in de wind, kracht 8, alle andere tenten waren (na het weerbericht dat wij hadden gemist) weg, onze tent is niet waterdicht, maar wel stormvast weten we nu, en Cae Du betekent overigens niet (zoals ik dacht) mooie plek, maar gitzwart...
Dorpen met de kleur van honing in de Cotswolds, prima bier....
In Gretna geweest en weer niet getrouwd.
In Hastings geweest, en ook deze pier was uiteraard afgebrand, toch is soms niets zo mooi als vergane glorie.
Yn y gostyngiad mi fynd yn ôl at yr ochr arall ...

Vroegah....

2011-07-07T10:52:00.002+02:00

...luisterde ik naar dit soort dingen.
En dit, deze was geproduceerd door Jean Marie Aerts.
Dit kwam met tekstvellen terwijl het een instrumentale band was, en één van de weinig goede dingen uit Venlo.
Dit was populair in het zaaltje waar wij altijd uitgingen.
Deze heb ik nog net live gezien tijdens hun laatste tour, Steve Albini groeide ook op in een klein saai dorp...
Deze ook veel gehoord, extreem vervelende mensen, wel veel interessante nummers.
Idem, zie vorige zin...
Deze britten waren ook zeer in trek in mijn roedel, net als vele andere EBM-acts eind jaren tachtig.
Ik dweepte zoals dat hoort voor een veertienjarige, behoorlijk met deze meneer, ik gebruik dit nummer als ringtone....
Ik zie nu dat ik toen ook al behoorlijk shopte tussen allerlei genres.
Opeens kwamen deze mooie maar obscure dingen deze week weer op mijn pad, het werd een trip down memory lane, omdat ik zocht naar iets wat ik uiteindelijk niet heb kunnen vinden...
Niet erg.

btw: ik sta op de laatste rij, 6e van links....

(Fotoro)mannetje!

2011-07-05T16:08:00.009+02:00

foto's : Kelly Gloudemans

Er was eens een man met een baard en een Sinterklaasje dat altijd in zijn auto mee mocht.
Niet dat dit laatste belangrijk is, maar ik vermeld het toch maar even.
Op een mooie dag ging hij muziek luisteren met zijn vrienden.
Uit alle windstreken verzamelden zich mensen van alle leeftijden op een grasveldje en het was er één groot feest.
Er waren zelfs heel erg kleine mensjes, en het waren geen hobbits, maar ze moesten wel vooraan staan anders zagen ze niets.
Toen kwam er een meneer op het podium , die een beetje op de goedheiligman leek, samen met wat muzikanten die er een beetje uit zagen als de zwarte ruiters uit the lord of the rings.
Dat vonden de kleine mensjes, die geen hobbits waren, erg hilarisch.
Die meneer had niet zo veel op met religie, stak er zelfs behoorlijk de draak mee, en hij kon ook nog behoorlijk zingen ook.
Hij vond het erg grappig dat er ook kleine mensjes vooraan stonden, er was een sterk vermoeden dat hij onder zijn masker een hele grote grijns droeg.
De man met de baard, die met het Sinterklaasje, was zo onder de indruk van alles wat hij zag, dat hij besloot het Sinterklaasje kado te doen aan de meneer die zo goed kon zingen.
En toen na een paar liedjes die meneer klaar was met zingen hadden opeens de kleine mensjes het Sinterklaasje, en de rest van de dag liep er een heel gelukkig klein mannetje rond op het grasveldje.
Hoe dit kwam?
Dat is een verhaaltje voor een andere keer!

Zwaar weer.

2011-06-28T09:30:00.006+02:00

Niet alleen over een paar uur hier als ik het weerbericht moet geloven, met hagelstenen zo groot als klinkers en windkracht 350.
Maar in mijn hoofd.
Niet dat het niet goed gaat met mij, dat is het niet, maar ik erger me meer ongans, ook al is dat natuurlijk maar marginaal in het licht van het grote geheel....
Ik was dus gaan stemmen, niet eens heel erg uit overtuiging, maar je wilt toch dat er zo min mogelijk kruimels blijven liggen voor de verkeerde partijen, dus stem je zo ver als je kunt van hen vandaan.
Maar de stem van verongelijkt Nederland moest en zou zijn gram halen.
De deur ging daardoor open voor een politiek gedrocht waar we ons met recht voor kunnen schamen buiten de grenzen.
En sindsdien bevinden we ons in Lala-land.
Jongeren moeten tegen beter weten in harder worden aangepakt, want "zachte heelmeesters maken stinkende wonden", zoals een fascistoïde docent Nederlands vroeger al over mij heen spuugde...
Het KNMI wordt straks afgeschaft omdat de liberalen het niet eens zijn met de manier waarop ze het weer voorspellen.

Een peroxide hoofd op de tv orakelt dat hij nooit iets tegen moslims heeft gehad, maar wel tegen de Islam is, wat eigenlijk gelijk staat aan het niet eens zijn met de bereidingswijze van aardappelsalade, opgemerkt dat je in het algemeen niets hebt tegen mensen die aardappels nuttigen.
Een andere randdebiel wil dat we alleen nog maar naar Nederlandstalige muziek luisteren op de radio, vrolijke deuntjes met teksten als "Ik nak die Kakka los..." (?) of over "een toppertje en een breezer ananas"; dat zal ons allen verheffen, niet de kwaliteit van de muziek maar gewoon de nationaliteit en taal van de artiest als referentiekader; nee, dat zit wel goed met ons niveau, dus bezuinig rustig nog maar wat meer op cultuur, we kunnen het hebben...
Ik zie mensen demonstreren tegen dit alles, en voel de neiging om in een hol weg te kruipen en te wachten tot het allemaal is overgewaaid: bij zwaar weer moet je schuilen, zo zegt mijn instinct, ook al zit ik meestal toch buiten omdat extreem weer voor mij onweerstaanbaar is...
Ik voel me er overigens, net zoals bij het weer, niet verantwoordelijk voor, ik heb niet op die mensen gestemd en kan eigenlijk alleen nog maar schamper gnuiven als een of andere Henk of Ingrid in de bus begint te klagen over hoe "dit ook niet helemaal de bedoeling was", ze wilden van alle linkse hobby's af maar het is toch ook hun PGB en hun sociale werkplek waar ze nu afscheid van moeten nemen, om daarna toch nog voor elkaar te krijgen om te zeggen dat het allemaal komt door "de linkse kerk die deze socialistische volksrepubliek regeert" want "ja, dat zeggen ze"...
Het kwik loopt gestaag op, straks gaat het ontiegelijk knallen en daarna koelt het hopelijk af.
En nu heb ik het misschien wel over het weer...

Eastside.

2011-06-20T16:34:00.010+02:00

Toeristen-attractie amerikaanse stijl, een betonnen open platform van vijf verdiepingen...
Pal er naast liggen een enorme fabriek (geen idee wat daar gemaakt werd) en een watertje met een "nep-geyser" dat kennelijk bij het geheel aan grasvelden hoorde.
Deze fontein staat twee keer per dag een kwartier aan en er komt een straal water uit die even hoog zou moeten rijken als de Gateway Arch aan de overkant, maar meestal niet tot de helft komt.

Het moet een verlenging voorstellen van de groenvoorziening die aan de andere oever is aangelegd in de jaren zestig, het groen rondom die Arch, een enorme boog die overal in de stad te zien is.
De bedoeling was het ghetto van East Saint Louis, in Illinois, symbolisch te verbinden met het rijkere deel van de stad aan de overkant in Missouri.
Om de Eastside te tonen dat er heus wel aan ze gedacht werd, kregen ze dus een parkje in 2005.
Wegen zijn er kapotgevroren en opengebroken, de meeste putdeksels zijn verdwenen, richting de oudijzerboer, nooit vervangen dus zijn er gewoon metersbrede, metersdiepe gaten in het asfalt.

Straatverlichting is er meestal niet of ligt los op straat, de bedrading wordt veelal gebruikt voor iets anders.
De getraliede ramen in de tientallen rijtjes huizen in de wijk ernaast zijn allemaal gebroken, al die huizen zijn trouwens gewoon bewoond...

Scholen zijn er niet meer, één vervallen highschool heb ik gezien, met een kaal sportveldje zonder verdere voorzieningen waar overigens dankbaar gebruik van werd gemaakt door een heleboel jongens na schooltijd.

Een paar belegen jaren-vijftig winkels waren nog te zien "downtown", maar meestal leeg en dichtgetimmerd.
Veel fabrieken, met stapels puin en autowrakken ernaast, allemaal geraamtes waar je de zon door kon zien ondergaan.

Ook dát was Saint Louis.

Een deel van de foto's heb ik overigens gejat van een bewoner uit die wijk (vermoed ik), de mensen voor hun huizen fotograferen was me net iets te gortig, ze hadden me waarschijnlijk ook doorverwezen naar de dierentuin in het noorden van de stad als ik aapjes wilde kijken...

Miracles

2011-06-20T10:32:00.001+02:00

Secrets

2011-06-20T08:54:00.003+02:00

Dustbowl.

2011-06-03T16:53:00.013+02:00

Ik had al veel gelezen over 'black blizzards', over de amerikaanse crisis in de jaren dertig, over al die mensen met hun 'dust-bowl-tough-mentality', die gedurende de periode 1930-1941 er achter kwamen dat Amerika niet alleen het land van de onbegrensde mogelijkheden was, maar ook van een onbarmhartige natuur die niemand ontziet.
Jaren achter elkaar was de grond zodanig intensief bebouwd dat deze uitgeput raakte.
Door de erosie en de opwarming van de grond, bij gebrek aan vegetatie, gevolgd door een periode waarin het simpelweg helemaal niet meer regende, ontstonden enorme stofstormen, die alles onder een duinlandschap bedekten.

De temperatuur op de Great Plains liep soms plaatselijk op tot 49 graden Celsius / 121 graden Fahrenheit.
Het stof drong de huizen binnen door alle gaten en kieren, mensen aten uiteindelijk letterlijk hun eigen grond op.
Ze kregen silicose-longen en stikten.
The Great Depression is niet alleen de benaming voor de ingezakte beurs van Wallstreet, maar heeft wellicht ook betrekking op velen die de hoop simpelweg opgaven.
Hongersnood en schulden dreven mensen uit hun huizen of in de dood.
Om de huidige crisis met die van de jaren dertig te vergelijken is dan ook erg ehm...standplaatsgebonden.
Je kinderen hebben geen voedsel meer, je vee sterft onder je ogen op het land met longen vol zand, de bank legt beslag op je huis en de rest van je vruchtbare landbouwgrond wordt door de wind langzaamaan naar andere staten verplaatst.
Je raakt op drift terwijl er overal gebrek is aan werk en voedsel.
Je komt met je hele gezin terecht in de Hoovervilles van de grote steden of in de troosteloze vluchtelingenkampen van California, waar je als dakloze, rondtrekkende, seizoensarbeiders werkt terwijl je ooit land hebt bezeten...
Dat is crisis.

De meerderheid van de mensen is er gewoon blijven wonen, heeft letterlijk gewacht tot de storm overwaaide, absolutely no pun intended...
Ze krijgen nog steeds van alles voor hun kiezen, want vandaag de dag wordt een deel van deze regio regelmatig geraakt door zware tornados.
Economisch gezien is het Heartland van Amerika nog steeds niet 'up to par'.
Toch vond ik het er beeldschoon; de vervallen industriegebouwen, de lange strakke wegen, de art-nouveau-gevels boven op kapotte slooppanden.
Misschien komt het omdat het me ook doet denken aan de droevige, stugge mijnstreek waar ik vandaan kom.
De geschiedenis was werkelijk overal zo tastbaar, het was zo gaaf om daar te zijn...al die ruimte....
Ik had werkelijk nooit verwacht dat ik zo zou kunnen vallen voor dat continent.

Anticiperen....

2011-06-03T12:05:00.004+02:00

...op wat komen gaat.
Volgend jaar ga ik werken, afstuderen, onderzoek doen en een lessenreeks ontwikkelen (waar ik nu al over brainstorm, ik zit te denken aan een virtuele reis door Duitsland, elk hoofdstuk een andere stad, gekoppeld aan Landeskunde, Grammatik, en luister-schrijf-spreekvaardigheid), twee stages lopen en eigenlijk een nieuw examenvak geven, dus....
Ik vermoed dat ik een erg vol jaar krijg, mensen om me heen kijken met recht bedenkelijk, maar er is maar één manier om er achter te komen of het lukt en dat is om het aan te gaan.
Op tijd gas terug en veel weg gaan.
"Work hard, play hard", dat hoorde ik best vaak een tijdje terug.
Dat klinkt , behalve erg young, urban and professional, opeens toch als zinnig advies...
klik voor info.

Coach, blijf van mijn welp af!

2011-05-13T23:19:00.005+02:00

Kind 1 schrijft ook: ze schrijft vooral gedichten.
Een kunstenares hoorde er van en wilde er dolgraag wat mee doen, vroeg of Kind 1 alsjeblieft een keer langs wilde komen, haar diepe wens om iets te doen met teksten gemaakt door kinderen en beelden van haarzelf zou misschien uitkomen nu...
Huize Strangebrew laat graag wensen uitkomen, en Kind 1 wil op zich best iets met die gedichten doen, so far so good.
De kunstenares is aardig, het is gezellig, de thee is lekker, totdat de kunstenares, die ook gelooft in kleur als geneesmiddel en af en toe kinderen coacht (hoorde ik later), besloot om het aura te gaan lezen van het kind, haar een kleur te laten kiezen en haar terloops ook wist te melden dat Kind 1 wel helderziend moest zijn...
Of de gedichten trouwens niet ook hier en daar een beetje veranderd konden worden, want dan waren ze wat beter te gebruiken bij de eigen beelden en wellicht moest er eens gesproken worden over de kosten, want dit was toch ook haar werktijd.
Kind 1 voelde zich acuut niet meer fijn, sprak de wijze woorden dat ze haar gedichten voor niemand veranderde, het waren háár gedichten, en ze vond het tijd om weer eens naar huis te gaan.

Toen ik haar aan de lijn kreeg hoorde ik het meteen; ze klonk....ongemakkelijk.
Ik reed naar het volgende dorp om haar op te pikken en wist daarna ook meteen weer waarom ik daar ook alweer zo snel weg wilde eerder die dag.
Ik houd er niet van als mensen me ongevraagd proberen "te lezen"...en dat is precies wat deze mevrouw deed.
Maar ik ben vrij zeker van mijn kleurloosheid en Kind 1 houdt er ondertussen niet van als iemand een dubbele agenda heeft.
Ik ben doorgaans redelijk "down to earth", maar weet dat Kind 1 een spreekwoordelijke oude ziel is, en ik kan doorgaans blind op haar instinct varen: deze coach met tunnelvisie wordt dus vriendelijk doch beslist afgewimpeld voor verdere samenwerking wat mij betreft.
Zij coacht er maar op los, vult maar lekker in wat ze in wil vullen, maar niet met mijn welp als hulpmiddel.
Deze mevrouw moet goed kiezen of ze kunst wil maken of kleurentherapeute wil zijn.
De kunstenares had om hulp gevraagd maar draaide opeens de rollen om en begon ongevraagd te coachen waar niet gecoacht hoefde te worden, de coach in de kunstenares projecteerde vervolgens haar eigen talloze hulpvragen op mijn geestelijk gezonde kind.
Ik heb nogal wat goede en lieve coaches in mijn directe vriendenkring en dit verhaal werd als onprofessioneel en gevaarlijk bestempeld, ik ben dan ook niet de enige die vindt dat de coach in kwestie maar eens lang in supervisie moet of anders zelfgemaakte kaas moet gaan verkopen, kortom een andere hobby kiezen...
"Coach"!, beware!, blijf van mijn welp af!
En oh ja!...water heeft geen geheugen!

Streetcred 2...

2011-05-13T22:32:00.007+02:00

Herhaling van zetten.

U weet wel : Waar mijn Lief naar toe was gegaan.
Niet als overtuigde liefhebber, die waren er ook bij, maar meer als nieuwsgierige toeschouwer.
Eenmaal daar aangekomen viel hij als een blok voor de sfeer in de stad en de arena.
Terwijl ik thuis zoals gezegd mijn street-credibility zat te cultiveren, met een bakje chips en veel snerend commentaar zoals dat hoort, zoals dat zaterdag traditioneel weer zal gebeuren met wat vrienden en Engels bier in huize Strangebrew.
Want zoals gezegd zou ik natuurlijk mij nooit in een hossende menigte begeven, met patriotische outfit en zonder mijn hersens, polonaise door de Altstadt van Düsseldorf.
Maar de goden die waken over het niet uit te roeien evenement hadden die blog aanvankelijk gesaboteerd.
Dus nu zit ik na te denken over wat ik gisteren ook allemaal alweer bedacht had hierover, over die gesubsidieerde freakshow! (maar wie ben ik om te bepalen wat kunst is)....om het nog eens te schrijven, en opeens verscheen de blog van gisteren ook weer.
Dus nu val ik in herhaling.

Alleen zit ik nu ook nog eens naar de rare parafernalia te staren, de buit die bij elkaar is gejaagd en verzameld gisteravond!
Een bierpul met Eurovision logo, buttons, maar vooral veel foto's met daarop mijn Lief met een heel blij hoofd, want het was kennelijk toch nog leuker dan hij dacht.
Want ...ja...die sfeer hè...onweerstaanbaar...!
Hoe kan het ook anders met een travo-Frau-Antje voor je neus en betere tribune-plaatsen omdat anders de zaal maar half vol zat en dat zag er niet goed uit op tv...
En hoezeer ik ook nog steeds wijs op de middelmatigheid van het gepresenteerde en de misplaatste culturele uitingen van mensen die het spoor bijster zijn wat betreft muziek (waar het uiteindelijk ook helemaal niet over gaat, want het is "amusement"), mijn Lief blijft grijnzen en voegt er aan toe dat in ieder geval een jongensdroom van één van zijn reisgenoten is uitgekomen door dit tripje en dat is ook wat waard, en daar kan ik dan weer niet zo veel op mopperen...
Morgen wordt vast een goede avond!

Streetcred...

2011-05-12T15:01:00.000+02:00

Shot to pieces.
Mijn lief is er vandaag naartoe.
Naar datgene dat alleen maar goed genoeg is om gehoond en bespot te worden (wat wij dan ook jaarlijks met bijna religieuze overtuiging inclusief puntenlijsten doen als de finale wordt uitgezonden).
Het summum van commercie en middelmatigheid.
De Europese cultuur zoals je hem liever niet ziet.
Het "Uur van de Wolf" heeft er een geweldige tweedelige documentaire over gedraaid.
Niks liefde voor muziek en vrede: politiek en maffia-praktijken staan op de agenda.
Maar de auto zat vol en inmiddels is het feest in volle gang vermoed ik.
Hij zit dus in Düsseldorf en ik zit hier een werkcollege te volgen over digitale didactiek.
Maar mijn "Street-credibility" is tenminste gewaarborgd.
Ik begeef mij uiteraard niet tussen het hossende klapvee dat in polonaise met nationale parafernalia over de markt richting de arena waar het allemaal plaatsvindt sjokt.

Maar mijn Lief wilde het zelf zien, gewoon om dat maffe circus eens van dichtbij mee te maken, en eerlijkheid gebiedt te zeggen dat er tevens mensen in onze auto zitten die als echte gelovigen bestempeld kunnen worden.
Het zal dus vast gezellig zijn, met veel bier en (vega)Bratwurst.
Ik zit gewoon waar ik hoor bij zo'n gelegenheid, thuis op de bank, met een bakje chips, een puntenlijst op schoot, blij foeterend op de outfits, de act, de clichés en de verkeerd geïnterpreteerde Balkan-versies van wat "hot and happening" is tegenwoordig.
"Boh, bagger! Zero points! Sjalom!"
Ik verheug me nu al op de finale!

Bevlogen.

2011-05-07T17:47:00.006+02:00

Voor minder dan die typering kan ik niet gaan.
Ongeacht of deze jongens nu echt wel of echt niet een verborgen agenda hebben om me te bekeren tot....ja, wat eigenlijk?...geen idee, zelf blijven ze er een beetje vaag over, maar de merchandise is vergeven van oud-testamentaire symboliek.
Zelf zegt Slim Cesna hierover: "As far as the religious aspect of my lyrics, I have some issues, I suppose, having grown up the son of a Baptist preacher. I have no idea if any of it is true or not, but Jesus and Satan have become like family. It's easier to sing about them just to clear my head."
Ok. Works for me, als de Apocalyps zo goed klinkt, laat hem maar komen!

Fire-and-Brimstone-rhetoriek, Amerikaanse gothiek compleet met een madonna op hun gitaar (die in Jezus veranderde, net als die kaartjes die je een beetje moet kantelen om allebei de plaatjes te kunnen zien), cabaretesk maar zeer overtuigende chemie tussen Slim Cesna en zijn "broeder" Munly (die iedereen een beetje onheilspellend vond, maar volgens mij was hij redelijk ongevaarlijk): ik had eigenlijk geen flauw idee waar ik naar stond te kijken, maar het hele pakket is onweerstaanbaar.
De sfeer heeft nog het meest weg van een nogal hysterische massa-doopplechtigheid in een trailerpark vol dansende mennonieten, tegen een decor van Mexicaanse religieuze parafernalia en serieuze zwarte cowboy-outfits die in een spaghettiwestern niet misstaan.
Ik ben dan ook nog steeds niet in de Here na gisteren, maar die band is een fenomeen dat ik niet had willen missen.
En het was een goede gelegenheid om nog een beetje in Amerikaanse sferen te verblijven, toch nog een beetje "Cinco de Mayo" gevierd met mijn vrienden...
Ik geloof niet, maar ik geloof wel Slim Cessna en zijn Auto Club als ik ze zie.

Wat herinner ik me het best?

2011-05-04T21:13:00.004+02:00

Ik droom elke nacht, in ieder geval de laatste drie nachten, van een enorme arena met twintigduizend kinderen en jongeren die met robots prutsen, om buttons vragen, het dropje weer uitspugen in mijn hand en een stroopwafeltje eten, en ik ben de hele tijd op zoek naar iemand...
Waarom droom ik niet gewoon fijn over mariachi-bands in allerlei hysterisch gekleurde pakken, cinqo de maio-feesten, het uitzicht vanaf dat krankzinnig hoge monument voor "de uitbreiding naar het westen", de skyline met al die brouwerijen en leegstaande fabrieken bij de rivier...
Nee, ik droom over de Dome en al die emoties die daar door heen joegen...
Vreemd, hoe ik dat parkeer.

Nee, nog niet gehoord...

2011-05-03T15:51:00.008+02:00

Ik stapte uit de gate en meteen kwam er een cameraploeg op me af.
Niet om me te vragen wie ik was en waar ik vandaan kwam, voor "Hello Goodbye", maar om te vragen wat ik er van vond dat Osama Bin Laden dood was, of ik ook zo blij was...
Maar het hele vliegtuig had dit helemaal nog niet meegekregen.
Wereldnieuws en niemand van ons wist het.
De cameraploeg had dit al snel door en rende naar een volgende gate om andere mensen te vragen te reageren op dit wereldnieuws.
We bekeken het gedoe vanaf een afstandje en ik vroeg me inderdaad even af wat ik daar van vond.
En ook of ik vooral blij was dat ik voorlopig niet in een amerikaans vliegtuig of hotel zat...
Een canadese kennis, die er toevallig ook was en dezelfde vraag gesteld kreeg zei tegen de cameraploeg : "It's allways sad when someone dies...Life does go on, well, not for him...but still"...
Hij krijgt vast gelijk, meer nog omdat nu door de snelheid waarmee dit allemaal is gegaan er overal om bewijs wordt gevraagd, maar dat ligt naar verluidt op de bodem van een zee ver weg terwijl er wereldwijd feest wordt gevierd, om de vergelding en om de geboorte van een nieuwe martelaar.
Het was dus een vreemde aankomst.
Maar een hele fijne ook, met eindelijk goede koffie en met goed gezelschap.
Ik kan het nog steeds niet geloven dat ik meer dan 17000 kilometer gereisd heb...

From river to river...: 73.

2011-04-30T03:08:00.000+02:00

From river to river...: 73.: "But this could all still change, for now 73th place is...well...not last place! We didn't come to win. A perfect score is around 400 and the..."

From river to river...: Antfarm

2011-04-29T00:34:00.000+02:00

From river to river...: Antfarm: "So two days into it all, time flies by with the speed of light. All around us tornadoes cause havoc, this time people are in serious dange..."

From river to river...: One Jetlag to go, please!

2011-04-26T03:20:00.000+02:00

From river to river...: One Jetlag to go, please!: "It is even more unreal than I thought. Being here is like a dream, it looks familiar but everything is so much larger than life. The coffee,..."

From river to river...: What was that?

2011-04-23T11:09:00.000+02:00

From river to river...: What was that?: "'A tornado you said? Now? Uh.... I see ....Well...uh...ok, thank you...' I forgot about that...never mind earthquakes and tsunamis!, serv..."

Gethsemane

2011-04-22T13:27:00.002+02:00

Engels les op de mavo, zo rond de pasen.
Meneer Senden hield van musicals en dit was helaas niet besteed aan de meesten.
Maar ik viel als een blok voor deze lessen.
Ik was toen al niet meer gelovig, maar vond de relatie tussen Jesus en Judas verschrikkelijk echt weergegeven, de zangers onder wie ook Pilatus, waren zo goed, vooral als je ziet dat ze kwaad worden op de tekst.
Gethsemane dus.