Ja, bijna!

En dan knalt ie om.
Het is dan ook pas twee maanden geleden dat er iemand is komen kijken.
Ernaar gekeken en weer weggegaan.
Vanochtend hing er, voor de tigste keer, een vrachtwagen van de DAR tegen aan.
Gelukkig was de enorme design-lampenkap er al afgevallen een paar weken geleden, en ondertussen weggegooid door een anoniem iemand.
Niet eens ondergetekende, nee....
Het mag dan wel allemaal eigendom zijn van de NUON, ze lieten de kap rustig rondslingeren.
En als het waaide zeilde het ding als een reuzen-priktol door de straat, tegen auto's en voordeuren aan.
De lamp doet het vast nog, gelukkig ligt de bedrading nu ook los.
Zodat er lucht bij kan.
Ja, weet ik veel...

Hoi hoi!

Het gerucht gaat dat per 1 juli aanstaande mijn geliefde Studio Brussel weer terug komt op de kabel in deze stad!
Kennelijk is de programmaraad ondertussen op de hoogte van de hoeveelheid gebroken harten die ze veroorzaakt hebben de vorige keer, toen ze de zender er af hadden gegooid.
StuBru is geen Klara, geen 100%NL, geenKink, StuBru is kwaliteit op zeer grote eenzame hoogte.
Welke zender draait voor de grap Primus zonder enige aanleiding?
Welke zender blijft TC Matic pluggen, ook al bestaan ze al lang niet meer?
Al 25 jaar lang weet deze zender mensen gelukkig te maken met live-uitzendingen van Pukkelpop, Werchter en Torhout.
Ik ben zo blij als het zover is!
Nu BBC one, Arte en Holland Doc nog in het vaste pakket!
Plug on!

Powerpointpresentatie.

Tromgeroffel...Prrrrrrrrrrrrrrffffffffffffffffffffffffffffffffffffffft plop....
Oh... ok.
Nou, eh, goh, tja....inhoudsloos, goedkope schok-effecten en incorrecte kretologie.
Enough said.


Wederom welterusten.

Woensdag samengevat.

"Nee, sorry, dit is niet genoeg geld, nu kan ik niets laten zien...jammer maar helaas".
"Als u helemaal doodop na braaf een week overwerken thuis komt en dan van de trap af valt, betalen wij niets...jammer maar helaas".
"Als u die feiten in de tekenfilm over de profeet beledigend vindt ...jammer maar helaas".
"Ik begrijp wel dat u boos bent, maar ik kan het oor er niet meer aan lijmen...jammer maar ..." ...enfin.

Welterusten.

Wehey!

Er zullen wellicht een paar mensen niet blij zijn geweest.
En misschien zelfs wel bang.
Maar ik heb zo'n vermoeden dat ik dit eigenlijk helemaal niet zo erg zou hebben gevonden.
Ik zou uiteraard meteen alle emergency-packs gebruikt hebben, en een paar uur gratis van het uitzicht hebben genoten.
Wehey, we hangen vast!
Een verhaal dat het goed doet op feestjes.
Een wellicht indrukwekkendere herinnering dan die keer dat we zoveel friet mochten eten als we op konden in Kernwasser Wunderland, waar toen ook, net als de Python in de Efteling die week maar dan veel sneuer, de achtbaan bleef hangen...

Pfff, maart.....

Zon!, lamp uit, naar buiten.
Sneeuw, hagel, even leuk dan toch maar even naar binnen want koud, lamp aan.
Zon!, laarzen aan, naar buiten tot de boel gaat smelten, saai, naar binnen.
Sneeuw!, naar buiten, kletsnat, naar binnen, laarzen uit, stratego spelen.
Zon!, laarzen aan, vrienden ophalen, met sneeuw gooien, broek kletsnat, naar binnen, laarzen uit, lamp aan, thee drinken.
Meer hagel, leuk!, even buiten staan, toch niet zoveel aan, naar binnen, "mogen we nog een chocolade-ei? Hé, de zon schijnt weer, kom naar buiten!".
Nog meer sneeuw, natte deze keer, weer de wanten nat, toch maar naar binnen.
Ze hebben het er maar druk mee.

Uit de krant.

Ik moet toch glimlachen iedere keer als ik het zie.
Elke lente weer.
Het is een jaarlijks terugkerende aktie.
Een traditie dus bij deze.
En ook al krijgen we een 'witte paas' kennelijk...
De lente is begonnen!

Nee.

Het zal toch niet?
Het is toch niet echt?
Ik geloof het niet.
Maar stel je voor.
Straks is het gewoon een geintje geweest.
Misschien is de man toch niet helemaal gespeend van humor.
Hij zou er wat menselijker door worden misschien zelfs.

Maar het zal wel niet...
En dan?
Is het dan te verhalen op iemand?
Al die kosten die er gemaakt zijn om vooruit te lopen op de feiten?
Dat is vast al iemand aan het uitzoeken.

Inhale...

Exhale....
Voor mensen met minder tijd.

Ik heb ooit overnacht onder een boom waar duizenden spreeuwen in zaten.
Ik hoorde ze alleen maar, had ze niet zien vliegen van tevoren.
Ik had het ze anders toen wel vergeven, die nacht.

Propaganda is kunst.

Alles is kunst zei Dada.
Alles is namelijk door mensen gemaakt.
Ook geschiedenis.
Je hebt een hele rammel historische feiten.
Je hebt chronologie.
En 'Zeitgeist' is wat er dan uitkomt.
Drie films in één documentaire over wat er aan conspiracy-theorieën bijelkaar gescharreld is de afgelopen dertig jaren.
Je moet om niet gek te worden wel geloven dat het propaganda is.
Je wil ook geloven dat het allemaal inderdaad propaganda is.
Op zich komen er dingen in voor die plausibel klinken.
Maar ook samenzweringen van epische proporties.
Politiek bedreven als aan de romeinse hoven.
Handhaving van de posities als in de middeleeuwen,met digitale middelen.
Zelfs de befaamde Rfid-chip, die ook al op onze nederlandse paspoorten schijnt te zitten, passeert de revue (zie film op 1uur en 51 minuten en 32 seconden)...
Pas als alle archieven opengaan, lang nadat mensen, wie dan ook, vervolgd kunnen worden voor hun daden, komen we misschien te weten wat er echt allemaal gebeurd is.
En natuurlijk, net als alle alien-sightings, belangrijke komeet-inslagen en potentiële super-vulkanen die hele staten kunnen wegblazen als ze uitbarsten, speelt het zich allemaal af op amerikaanse bodem.
Amerika is altijd op zoek naar authenticiteit, en dat is kennelijk zo in de genen gaan zitten van haar kinderen, dat ook kritische amerikanen uitgaan van Amerika als het begin van alles.
Amerika als centrum van het nadenken over het universum, de sociaal-economische wereldgeschiedenis en alle huidige conflicten.
Andere continenten hoeven niet te denken dat hun geschiedenis die van hun zelf is.
En het duurt maar liefst twee uur.

Voor mensen met teveel tijd.
Zelf nadenken dringend vereist.
Het blijft, want gemaakt door mensen, propaganda.

Wonderen bestaan doorgaans niet.

Snel geld verdienen zonder er iets voor te doen bestaat niet.
'Snel' bestaat niet.
'Zonder er iets voor te doen' bestaat niet.
Ik heb al twee dagen met wat leerlingen gesprekken over toekomstdromen.
Over opleidingen die niet af komen als je alleen maar met de beste bedoelingen naar een scherm zit te staren.
Over geld dat je niet kunt uitgeven als je het niet hebt.
Over uitkeringen die je niet krijgt als je nergens aan mee wilt werken.
Over nooit meer uitgeven dan de helft van je totale kapitaal.
Dat je waarschijnlijk een plan B nodig hebt als je plan A het 'winnen van de staatsloterij' is.
Iemand begon over Maria Duval, een medium dat met behulp van een toegestuurde talisman je leven gunstig kan beinvloedden...

Er was door gelukkige gelovigen zoveel positiefs geschreven over haar, wat als dit nu eens echt waar zou zijn?
En als ik heel eerlijk ben, soms, heel soms, zeker als ik denk geld nodig te hebben, gooi ik het niet meteen weg, die advertentie in de huis aan huis-krant.
Ik merk dat ik kortstondig aan het fantaseren sla...
Dat duurt dan even en dan schakelt mijn ratio zich in, en gooi ik de krant weg.
Ik weet uiteindelijk meestal beter.
En dan pas ben ik weer verbijsterd over de oprechtheid waarmee mensen blijven hopen op zo'n fenomeen.
Of al die anderen, op astro-tv, op paranormale beurzen, tijdens motivatie-sessies.
Het fascineert me, op de manier als waarop religie en sektes me fascineren.
De aantrekkingskracht van de schijn van oplossingen.
De eindeloze zoektocht naar instant geluk, overtuiging, zekerheid...
Wil je rijk en onafhankelijk zijn?
WIl je een eigen plek om te wonen?
WIl je de liefde van je leven vinden?
Vul dan deze lijst in met jouw grootste wensen.
Dan sturen wij je tot in de lengte der dagen folders en uitnodigingen over kansspelen, hypotheken, opleidingen en relatiebureau's.
Er zijn bedrijven die handelen in dromen.
Ze worden betaald door andere dromenhandelaars om folders te sturen naar mensen die dromen.
Kennelijk levert het wat op, anders werden we er niet constant mee geconfronteerd.
Iemand verdient er meer aan dan het kost...
Maar wat me uiteindelijk nog het meest fascineert is de reactie van veel 'kritische gedupeerden', die zich oprecht opwinden over het feit dat die opgestuurde kartonnen talisman helemaal niet echt werkt...

Bored?

Depressief? Moe? Gepasseerd? Verraden?
Verloren? Failliet? Mislukt? Lelijk?
Dik? Dom? Alleen? Kleine auto?
Stomme baan/studie/partner/tuin?

Bij 4 minuten en 45 seconden werd het allemaal zo helder.
Ontspan.
We zijn stofdeeltjes in een lichtstraal die langs het gordijn op de muur valt.

Als ik zou willen...

Op 28 april zal er een boek uitkomen dat uw kijk op het boek en de profeet ernstig zou kunnen beïnvloeden.
Men wil er nog geen paniek over zaaien (en als zodanig zou men het misschien het best kunnen negeren) maar de kans is natuurlijk uitermate groot dat er toch ophef over ontstaat.
Rellen, boycots, diplomatieke schandalen.
Dus neem ik daar al vast een voorschot op.
En ga alvast heel hard roepen dat het sensationeel wordt, met een hele indrukwekkende inhoud, waar geen voorproefje van te krijgen is.
U heeft het maar te nemen zoals het komt, en mag er bij voorbaat niets negatiefs over zeggen, want anders zou u iemand anders in zijn vrije meningsuiting belemmeren en de mond snoeren en dat moeten we natuurlijk niet hebben in dit land.
Dus zwijg!

Onthoudt u van alle commentaar, vrees het ergste en lees het boek vooral niet.
Of wel.
Nu zal een boek lezen voor hele volksstammen een moeilijker concept blijken, dan het kijken van een youtube-filmpje op een amerikaanse site.
Maar je weet het niet.
Misschien dat er weer een fatwa aankomt.
Of verontwaardigd gemiep over demoniseren en opzettelijk relativeren om de ander dom over te laten komen.
Hoe meer we het product vrezen, hoe beter de naamsbekendheid.
Kader Abdolah heeft waarschijnlijk geen onhandige premier nodig om zijn product te pluggen.
Maar ik gun hem absoluut een zelfde hype als voor 'Fitna'.
Waar dit over gaat?
Als u het allemaal helemaal niet begrijpt is het misschien niet aan u besteedt.
Niet te lang over nadenken.
"Als ik zou willen dat je het begreep zou ik het beter uitgelegd hebben"; het schijnt dat Johan Cruiff ooit iets van die strekking heeft geroepen.
Voetbal.
Ach kijk.
Dat is nu weer niet aan mij besteedt.

Sukkelig.

Ik zelf dus.
Als ik moe ben word ik onhandig.
En dan krijg ik ongelukken.
Zo knalde ik tegen een glazen schuifdeur.
Zo eentje die vanzelf open en dicht schuift.
Echt waar, pure slapstick.
Ik zag zelfs vanuit mijn andere oog nog iemand lachen en daarna meteen schrikken.
Alsof ik een pantomimespeler was waarvan de act jammerlijk was mislukt.
Nu was die deur niet helemaal in orde en had niet mogen dichtschuiven omdat ik daar nog stond.
Maar als ik wat scherper was geweest was ik op tijd weggestapt.
En toen mijn blauwe plek een beetje was weggetrokken viel ik van de stoep.
Het zijn maar vijftien centimeter, maar die rekte mijn enkelspier dan ook prompt uit.
Mensen in dat dorp keken me opnieuw aan alsof ik een stuk straat-theater zat op te voeren.
Zo'n vreemd mens dat met de tranen over haar wangen op de stoep zit te piekeren hoe ze weer naar huis komt....vreemd gedoe.
En er staat niet eens een bakje om geld in te doen...
Nu strompel ik dus een beetje door mijn omgeving.
En hoef gelukkig maar 1 dag te werken omdat de rest van het circus woensdag op schoolkamp gaat.
Het is toch geen week om ingewikkeldere dingen dan eten en slapen te ondernemen volgens mij.

Chill...