Friday, May 04, 2012

Lang geleden...

...was er een antifascistische demo in IJsselstein. Het gerucht ging dat er Neonazis op pad waren die bij een dodenherdenking wilden aansluiten voor eigen propaganda-doeleinden.
Ter plekke aangekomen was er niemand. In de verte liep een bejaard stel onze kant op, met bloemen in hun handen. Ik draaide me om en zag dat ik naast een paar Duitse oorlogsgraven stond. Uit de tweede wereldoorlog, maar een paar meter verderop ook een paar uit de eerste. Ik liep een stuk door omdat het bejaarde stel zich in de richting van deze graven bewoog om er bloemen neer te leggen. Iemand uit de bus waarmee ik naar IJsselstein was gereden kreeg dit ook in de gaten en liep met een honkbalknuppel in de richting van die mensen, en schreeuwde: "Sie sind hier nicht erw├╝nscht !". De oude mensen schrokken en liepen snel weg. Dat was hun herdenking.
Ik had me nog nooit zo geschaamd. Ik reageerde mijn woede en schaamte dan ook met alle plezier op deze onnozelaar af. Deze mensen kwamen om een gevallen soldaat te herdenken, een slachtoffer van een oorlog...Als je deze mensen verward met nazi's, dan ben je een ongelooflijke idioot. Als je ook nog eens over hun verdriet heen kotst, ben je bovendien een onmens. Aangeslagen zat ik wat later (na een paar uur tevergeefs wachten op het echte "foute volk") in de bus naar huis, terwijl achter mij in de bus een genante, hevige discussie woedde over foute, want oudere, Duitsers en hun algemene volksaard versus de totaalstrijd en het antimilitarisme aan de andere kant. Het ging nadrukkelijk niet over al die mensen aan ongeacht welke kant in zo'n situatie die gewoon een oorlog in gerommeld worden, en later alleen nog maar een graf hebben dat ze kunnen bezoeken.


Daarover gaat het vandaag. Ik voel dezelfde plaatsvervangende schaamte als ik hoor dat mensen voor de rechter worden gedaagd omdat ze samen met hun Duitse buren hun slachtoffers willen herdenken. Dat een kind een gedicht over zijn familie, verscheurd door oorlog, niet mag voordragen. Buitenproportioneel wordt door de klagers de vraag gesteld of we nu ook Eichmann moeten herdenken. Terwijl het uiteraard niet gaat over hardcore fascisten, maar simpelweg over jonge soldaten die opeens in het uniform van een min of meer verzonnen vijand rondliepen, terwijl je het jaar daarvoor nog met ze had gevoetbald op het schoolplein, omdat je immers bij elkaar in de klas zat...Of over de vaders van gezinnen met kinderen op diezelfde school. 67 jaar later zien de meesten dat er geen winnaars zijn maar enkel verliezers na zo'n wereldbrand. Samen herdenken is de enige manier om de vrede echt te tekenen. De verontwaardiging hierover komt van politieke en religieuze hardliners die over de rug van welwillende burgemeesters van grensgemeenten en kinderen van vijftien een politieke stammenstrijd voeren. Herdenken doe je kennelijk alleen met de goeden, en wie de goeden zijn bepaalt immers altijd de winnaar. De simpele wens om na die 67 jaar gezamenlijk de pijn van een oorlog te verwerken, wordt door mensen die nog illusies koesteren over stellige waarheden bruusk aan de kant geschoffeld. Zij bepalen wel wie slachtoffer was, wie schuldig was en wie niet en wie er dus pijn mag hebben. Zij bepalen ook die eeuwige keiharde scheidslijn tussen compassie en verbetenheid. Zij willen niet alleen bepalen wat er herdacht moet worden, maar ook door wie en op welke plekken...


Je kunt mensen niet dwingen om iets te herdenken, je kunt mensen ook niet verbieden om het wel te doen.
Om acht uur sta ik gewoon twee minuten stil bij alle slachtoffers van alle totaal zinloze oorlogen. Omdat nationalisme een farce is, en de geschiedenis per definitie ook. Omdat ze namelijk altijd geschreven wordt door zelfverklaarde winnaars, degenen die per ongeluk nog rechtop stonden toen alle anderen niet meer konden of wilden vechten. Omdat de verhalen van degenen die achterbleven in elk land hetzelfde zijn. Daarom. Nie wieder Krieg. No more war. Nooit meer oorlog.

2 comments:

Interieur Designer said...

Hallo, ik lees u blog al een tijdje en ik vind het echt prachtige dingen die u schrijft. Ik typ dit gewoon even voor een complument omdat u dat heeft verdient:)

Groetjes Mij (Ps: als je wilt kan je ook even op mijn blog kijken):$

Strangebrew said...

Welkom! Dank voor het commentaar! Succes met je opleiding/weblog en tot ziens!