Tuesday, November 29, 2005

Niet bang, wel voorzichtig....

En gaandeweg begin ik me kennelijk ook weer druk te maken over andere dingen om me heen...
Er is een campagne in het openbaar vervoer gestart om mensen bewust te maken van de terreurdreiging in ons land.
In de metro van London hangen al tientallen jaren affiches met waarschuwingen over solo-bagage...en nu tellen wij ook mee.
Grote foto's met keurige mensen die goed opletten in de trein en bus, en die ene sloddervos die zijn koffer vergeet.

Reizen is een gevaarlijke zaak geworden.
We waren daar ooit niet zo mee bezig.
Waren we toen gewoon onverschillig?
Waarom zouden we met die tas in de hand even achter de gehaaste mede-reiziger aan lopen, roepend "Hey, joehoe, je vergeet je rugzak!"...
Heel soms gebeurde dat wel eens, maar meestal was het daarvoor te koud op het perron en lekker warm in de trein, het boek te spannend...
En we vertrouwden natuurlijk blindelings op de conducteur en de schoonmaakploeg, en op het "bureau gevonden voorwerpen"...
Doorgaans valt het me pas op als we al lang het station weer uit zijn dat degene naast me iets heeft laten liggen.
Die tijd is voorbij.
We worden vanaf nu attenter, en dragen meer zorg voor elkaars spullen.
Want gelukkig zijn we tegenwoordig zo opgedraaid dat we nu meteen roepen dat de mede-reiziger zijn bom bagage mee moet nemen, terwijl hij op zoek is naar die ene schone plee op de trein...

Friday, November 25, 2005

Doen alsof...


Het komt allemaal maar moeizaam op gang.
Of we doen tenminste alsof.
Bij iedereen om me heen merk ik hetzelfde...
En nu, het is al donker, valt er steeds meer sneeuw.
In het straatlicht zien de sneeuwvlokken er uit als vallende sterren.
Je zou oneindig veel kunnen wensen, want ze vallen allemaal tegelijk.
En dan zouden ze dus klein zijn.
En koud.
En ze smelten op mijn wangen en wimpers.
Wanneer het blijft liggen ziet alles er straks schoner uit, bijna nieuw...
Minder grauw...
Meer licht...

Weet je...

"Your memory is a monster; you forget - it doesn't. It simply files things away. It keeps things for you, or hides things from you - and summons them to your recall with a will of its own. You think you have a memory; but it has you!"
John Irving.

Monday, November 21, 2005

In het oog...

Gisteren waren we op een hele stille plek.
Bijna heilzaam stil misschien wel.
Terwijl mensen elkaar daar in die stilte vinden, draait om hen heen de wereld in een achterlijk tempo door...
Als in het oog van een storm.
Je hoort het nog suizen, het lijkt best ver weg...

Thursday, November 17, 2005

Smaak.

Op mijn planeet bestaat zoiets als het Vrije Woord.
Hier doe ik wat ik wil, en vraag me niet af of dit de "openbare ruimte" is of niet.
Ik kan hier geen spandoeken uitrollen.
Maar ik kan wel posters plakken, zoveel en waarover ik wil.
Niemand is verplicht om in te loggen...
Er is veel ophef over de Reisbureau-reclames, zoals hiernaast afgebeeld.
Vrije woorden zijn niet alleen bedoeld voor degene die ze graag wil horen.
Dit mag de bewindsvrouw zich ter harte nemen.
Zij loopt immers zelf te koop met uitspraken als dat "het geringere incasseringsvermogen van moslims niet de maat mag worden" en "Geen blad voor de mond nemen en soms het randje opzoeken. Maar in dit land mag dat....".
Zoveel blijkt ook wel uit de cartoon die in onze regionale krant stond ( donderdag 17-11-2005 in De Gelderlander).
Waarin twee agenten zich afvragen of het slachtoffer op de stoep misschien een paar dominostenen heeft omvergegooid...
Daar kreeg ik een nare smaak van in mijn mond.
Grappen en grollen kunnen, zeker als de timing fout is althans, smakeloos zijn...
Ik heb altijd mezelf voorgehouden dat niets heilig is, en toch...het kost me moeite dat ook nu te doen..
Ik weet zeker dat ik niet de enige ben vandaag.
Maar als we dan al een keer moeten incasseren, kunnen we maar beter trachten erboven te gaan staan.
Moet lukken als het niveau laag genoeg is.
Terug dan toch maar, naar de Reisbureau-posters.
Veel mensen "lusten" die kennelijk niet .
Over smaak valt te twisten, zoveel is nu wel helder.
Ik ben gelukkig niet heel erg kieskeurig...
Ik heb dus ook nog deze.
Eet smakelijk.

Monday, November 14, 2005

Wat?

Mijn kids zijn verschrikkelijk boos, vandaar dat dit logje namens hen is!
Ze zaten televisie te kijken en het volgende bericht komt langs...
In de hal waar een groot aantal steentjes achter elkaar worden gezet, stond een raampje open en er vloog een mus naar binnen.

Een groot aantal stenen viel om.
De mensen die met die steentjes aan het spelen waren, werden natuurlijk verschrikkelijk kwaad en schoten de mus neer.
Ze schoten die mus neer.
Dit wellicht omdat ze de loser die de afgelopen weken al drie keer die steentjes omver had gegooid (gezellig, te laat naar bed, kater...) natuurlijk met geen goed fatsoen omver konden schieten...
Blij met een dode mus...een geheel nieuwe benadering van dit concept.
Ik roep iedereen die in de buurt van het FEC Expocentrum in Leeuwarden komt op, om toch op z'n minst een paar vierkante meters van dit uit zijn jas gegroeide, als record-poging gecamoufleerde reclame-blok, omver te keilen!
Het is maar een mus, maar het zijn ook maar doministenen...

naschrift:
Ik hoorde vandaag trouwens dat het erger was om iemand dood te maken met een blije mus...dat is misschien ook wel waar...

Wie zijn dat 2

Nu weet ik het.
Waar dit over gaat?
Een tijdje geleden was ik op zoek naar informatie over een club die een evenement had georganiseerd voor "jongeren uit risicogroepen".
(http://esbmarion.blogspot.com/2005/07/wie-zijn-dat.html)
De bedoeling is dat deze jongeren zich na zo'n dag erg goed voelen over zichzelf.
Daar is op zich niets mis mee, zo op het eerste gezicht...
De jongeren die met zo'n dag meegedraaid hadden zijn ondertussen voor een vervolg-programma uitgenodigd.
Zeer stellig uitgenodigd, een paar keer achter elkaar....
En omdat ik niet de enige was die dit een beetje vaag vond ben ik wat hardnekkiger gaan zoeken.
Op hun site lijken ze zich te richten op mensen die meer uit hun leven willen halen.
De club heet CSA-Europa, zij zijn ook de mensen achter de Dream Foundation.
Liefdadigheid, maar ook life-coaching in 1 bedrijf.
De methode die ze gebruiken is een soort her-programmeren, zoals bij het Neurolinguistisch Programma.
Een hoog Tjakka-gehalte.
Andere groepen die dezelfde methodes gebruiken zijn Argentina Works en Landmark, ook redesign-programma's, net als die van CSA.
Uit een dergelijk programma kan iedereen halen of overhouden wat er al in zit.
Labiele mensen kunnen helemaal over de flos gaan.
Mensen die sterk genoeg zijn kunnen hun bevindingen relativeren en blijven overeind.
Alle kritiek en weerstanden tegen de cursus worden door de trainers positief gedraaid, als een fase beschouwd waar je doorheen moet, om tot een hoger plan te komen.

De eerste kennismaking bij dit soort programma's verloopt vrijwel altijd hetzelfde.
Enthousiast wordt je ontvangen in een kring van mensen die je allemaal willen helpen.
Die eerste cursus kost geen drol en heeft meestal een niet-goed-geld terug-garantie.
Zo'n eerste cursus is ook vrijwel altijd het moment in je leven waarop je door "zelfreflectie" erachter komt dat er iets aan je leven niet klopt.
De advanced course, om dit verder te onderzoeken en op te lossen, is dan wel drie keer zo duur...en geen geld-terug-garantie's meer...
Er is geen nazorg, als een cursist de bocht uit vliegt omdat het leven inderdaad totaal mislukt blijkt te zijn, bieden ze alleen de vervolgcursus aan die het antwoord op alle vragen biedt.
Worden onze jongeren dan als deelnemer van een cursus of als "materiaal" voor cursisten gerecruteerd?
In beide gevallen krijg ik er bultjes van.
Ze moeten niet recruteren onder onze schoolpopulatie!
Wat volwassenen aan hun leven willen vertimmeren moeten ze natuurlijk helemaal zelf weten, maar persoonlijk vind ik "onze doelgroep" veel te jong hiervoor.
De nederlandse folder vroeg rechtstreeks aan jongeren of ze ook wel eens twijfelden over bepaalde keuzes of gevoelens, of niet wisten wat ze met hun leven aan moesten...

Het antwoord is binnen handbereik!
Alle pubers zijn van nature onzeker en op zoek naar zichzelf.
Dat is een fase waar ze doorheen moeten en op zich heel gezond.
Het is ongepast de illusie bij ze te wekken dat iemand je daar schadevrij doorheen kan loodsen met een dure cursus.
De cursussen voor "teens" bij Summit, de amerikaanse tak van dit bedrijf, kosten rond de 300 dollar, vergelijkbaar met de cursus-kosten bij CSA alhier.
Voor een goed gesprek en wat A4-tjes tekst is dat geen kinderachtig bedrag.
Ondertussen zijn er dus kennelijk ook nederlandse projecten die zich specifiek op jongeren richten, en overigens nog niet op de CSA-site staan.
Een follow-up programma kost ongeveer 1000 dollar.
Niemand binnen zo'n programma is deskundig genoeg om jonge mensen die "fout gaan" te begeleiden of weer te "de-briefen".
Trainers verkrijgen status als ze mensen binnenhalen voor deze cursussen.
Hoe hoger op de ladder, bijvoorbeeld als je de "master-cursus" al hebt afgerond, hoe inspirerender je moet/wil zijn voor anderen...dus ga je werven.
Meer cursisten, meer cursusgeld, grotere organisatie...
Deze trainers zijn zelf ooit als onzekere cursist begonnen, en ze worden net zo goed gebruikt.
De oprichters van dergelijke organisaties zijn natuurlijk mensen die vanuit de goedheid van hun hart hun inzichten met de rest van de wereld aan het delen zijn.
Dat soort mensen dus.
"When you meet the friendliest people you have ever known, who introduce you to the most loving group of people you've ever encountered, and you find the leader to be the most inspired, caring, compassionate and understanding person you've ever met, and then you learn the cause of the group is something you never dared hope could be accomplished, and all of this sounds too good to be true-it probably is too good to be true! Don't give up your education, your hopes and ambitions to follow a rainbow". (Jeannie Mills, ex-member of The People's Temple)
http://www.csaeurope.com/index.php
http://www.summiteducation.com/advance_workshop.htm
http://skepdic.com/neurolin.html

Omdat...

...spambots tot in logs van vorig jaar mei waren doorgedrongen om hun reclame te dumpen heb ik even een drempel opgegooid bij de comments.
Er kan nog wel anoniem gepost worden, met naam vind ik aangenamer, maar het kan...
Mensen moeten alleen voorlopig even een woordje overtikken...

...zodat mijn blog weet dat het van een echt mens komt en niet van een machine die lampen, posters, ranzige sexsites, tuinadvies, interieur-ideeen of andere sh*t aan me wil slijten.
Sorry.

Tuesday, November 08, 2005

Och, neuh, doe maar rustig aan...

Ruit Verdonk waarschijnlijk niet beschoten.
DEN HAAG - Het is onwaarschijnlijk dat de beschadiging in de ruit van de werkkamer van minister Verdonk (Vreemdelingenzaken en Integratie) is veroorzaakt door een vuurwapen. Dat stelde het Nederlands Forensisch Instituut zaterdag na onderzoek van de ruit.
Komende week wordt onderzocht wat de ruit dan wel beschadigde...
Uitgegeven: 5 november 2005 20:46 Nu.nl.

Zo snel als iedereen was met het roepen dat dit toch wel de limit was, zo langzaam zijn ze nu met het uitzoeken wie zo fenomenaal hard met een knikker kan smijten...

(virtuele "serveer"-suggestie...)
http://tinyurl.com/8254m

Friday, November 04, 2005

Oude buurt...

De verhuizing is nog een maand verwijderd, maar ik merk dat ik al een beetje afscheid aan het nemen ben van mijn buurt.
Dat zal me nog best moeilijk vallen.
Vandaag was een dag waarop ik vrijwel alleen maar "ge-socialised" heb met buurtbewoners.
Gewinkeld in de kleine buurtsuper waar het hele personeel, derde generatie locals, mijn kids kent en heeft zien opgroeien.
Daarna bij een buur(t)vrouw langsgegaan, met veel zoetigheid, om het einde van de ramadan te vieren.
En anderhalf uur staan kletsen kennisgemaakt met een nieuwe straatbewoonster.
Uit Arnhem, maar eigenlijk ook uit Jamaica.
Zij trekt deze maand in en ik vertrek de volgende.
Ik hou stiekem toch heel veel van deze buurt.
Ik heb er vaak op gevloekt, maar het is zo'n prettige mix van mensen.
Het is hier altijd gezellig druk.
Ik verwacht dat ik in mijn nieuwe buurt ook wel ga aarden, maar het is wel even heel andere baclava dan hier...

http://www.vidajo.nl/log.php?text=779
http://home.wanadoo.nl/suyckerbol/baklava.html