Bijzonder luie dag.

Derde kerstdag.
Dus vandaag blog ik maar een stuk dat in een andere versie ook al ergens anders verschijnt.
Ik heb vakantie.
Dus.
Hoe was uw kerst?
Toen we op maandagochtend op de markt aankwamen waar net de oliebollenkraam ontplofte en volledig uitbrandde, had dat een slecht omen kunnen zijn.
Maar het was gewoon goed, mijn kerst, mocht u het willen weten.
Sushi, een sjoelbak en Talisman.
Couldn't be any better.
En vandaag is het derde kerstdag.
Bonusdag. Kliekjesdag. Kadootjesruildag. Reflectiedag.
Geen woonboulevard-dag, want dat was gisteren.
Vandaag moet u definitief de knoop doorhakken naar welke trendy kroeg u wilt gaan voor oudjaar, beter gezegd met wie u het nieuwe jaar in wil.
Met de mensen die u aardig vindt of met de mensen met wie u gezien wil worden.
Als het daar al niet te laat voor is, want de verschillende reserveringen, voor de zekerheid, hadden natuurlijk al lang op de koelkast moeten hangen.
Nog enkele weken en dan staan de paashazen alweer in de etalages van de winkelstraten.
En heeft u al geboekt voor augustus?, anders bent u daar ook al te laat voor, dan zijn de beste reizen en accomodaties al weer weg...
Snel verder, door, volgende seizoen, volgende evenement.
Ooit dacht ik dat de meeste mensen een uitgesteld leven leidden.
Eerst alles doen wat je moet doen en dan pas wat je graag zou willen doen.
Maar ik krijg ook steeds meer het gevoel dat mensen vooral 'vooruitgesneld' leven.
Maanden van te voren zijn we al bezig met dingen in de toekomst.
Tegen de tijd dat het daadwerkelijke moment aanbreekt hebben we het al zo vaak doorleefd dat het al niet meer interessant is.
We leven op verwachtingen.
Eerst de echo dan de knal...

"3 havo" 2

Een tijd geleden was er nogal wat ophef over een docente die hoegenaamd niet geschikt was om les te geven.
Na maanden van stilzwijgen heeft ze kennelijk toch nog iets toe te voegen aan het verhaal.
Het verhaal is grotendeels wat ik er al van verwacht had.
Een ambachtelijke docente die niets met internet en mobiele telefoons heeft, maar die wel in de gaten heeft dat iedere Oetl*l deze media als een anoniem wapen kan gebruiken.

Pas op de plaats...

Caliban:
Be not afeard; the isle is full of noises, sounds and sweet airs,
that give delight and hurt not.
Sometimes a thousand twangling instruments will hum about mine ears.
And sometime voices that, If I then had waked after long sleep,
will make me sleep again.
And then, in dreaming, the clouds me thought would open and show riches,
ready to drop upon me, that, when I waked, I cried to dream again.
The tempest, William Shakespeare -Act 3, Scene 2


Mij helpt zoiets wel door wat donkere dagen heen...
Pas op de plaats.

Feliz Navidad.

Vreemde maand, december...
Het begint al in november.
En het kind in mij trapt er ieder f*ck*ng jaar weer in.
Het wordt soms getriggerd door de mafste dingen.
Vanochtend zag ik iemand met haar kinderen langs lopen en ik hoorde ze een spaans kerstliedje zingen.
Op weg naar school, waar torenhoge kerstbomen en zachte muziek met belletjes, zelfs brandende kaarsen, bieden waar ik thuis nog niet aan toe gekomen was.
Warmte. Bezinning.
Waarom nu en waar is het de rest van het jaar?
Je schijnt het te kunnen kopen, als je zoekt.
De perfecte aankleding, omlijsting, wat dan ook.
Ik heb alleen nooit zo'n zin om met veel mensen tegelijk door die opeens te nauwe straten te lopen.
Al helemaal in een stad die alleen in deze maand pretendeert een 24-uurs-economie te kennen.
En dan slaat het opeens om.
Weken van verwachting en opeens is er alleen nog maar mijn cynisme.
Ik denk dat het komt door het teveel aan sfeer in deze maand.
Sfeer kun je overdrijven in mijn bescheiden opvatting.
Nep-sneeuw, nep-ijs met Anton-Pieck-huisjes ernaast, lampjes...
Vanaf 6 december wordt het er in gestampt dat je moet beginnen je voor te bereiden.
Plan de campagne. Battlestations. Kerstkaarten. Vriezer vol.
Soms maanden van te voren willen mensen het al van je weten; bij wie de eerste en bij wie de tweede dag?
En een derde kerstdag blijkt ook te bestaan, heb je die al ingevuld?.
Als 'het moment' er dan is, blijkt het een dag als alle anderen te zijn.
Behalve dat alles gesloten is, waardoor mensen zich nog meer alleen voelen als ze hun woonkamer met een teveel aan sfeer proberen te ontvluchten.
Of dat graag zouden willen, stilvallend tussen alle lege borden en gillende kinderen...
Hoogopgeklopte verwachtingen zakken snel in, net als het eiwit voor de nagerechten.
Wat als het niet lukt, als het maar niet gezellig wil worden?
Het diner mislukt, en het gezelschap valt tegen?
Wanneer die ruzie, die al weken ligt te sudderen, borrelend en pruttelend, overduidelijk aangebrand, toch op tafel gegooid wordt?
Ik vind het prima om met een paar lieve mensen bij kaarslicht samen te zijn.
Graag.

Het zijn er alleen nu veel tegelijk, en ook meer dan ik gewend ben door het jaar heen, die opeens ook die behoefte hebben.
Nieuwjaarsborrels, school-vieringen en kerstdiners met collega's...
Hebben we dat in ieder geval eens een keer gedeeld, dat neemt niemand ons af als de rest tegenvalt...
Alle mensen en media om me heen proberen alle leegtes op te vullen die het hele jaar fijn open bleven liggen.
Ik ben dus bang dat zowat iedereen die belofte voelt, weken van te voren.
Alsof je in een tijdscapsule zit, en je weer vijf bent, en je je verheugt op die lichtjes en het naar opa en oma gaan.
En dat je maar naar de lucht blijft kijken...om te zien of het al gaat sneeuwen.
Hoe dan ook.
Voor hen die er nog in geloven en voor hen die het willen, en dit komt hoe dan ook uit mijn hart: Feliz Navidad, próspero año y felicidad...

Yey!

Ik had al een verstopt hoofd, maar nu ben ik ook nog een beetje doof!
Maar het is het paradoxaal genoeg allemaal waard!
Zeer luidruchtige videospelletjes waarbij mijn voltallige gezin in de woonkamer cool staat te zijn.
Mijn buren hebben spijt van hun (of onze) verhuizing.
Ik heb een tweetal bands gezien ( NMN alweer en Invasives!) die het gehoor in ieder geval de eerste 24 uur erna ernstig beschadigen, maar het geeft niets want ik heb een grote grijns op mijn gelaat.
Één groot feest.
Afgelopen weekend was een 'joyful reunion', met twee gitaren in plaats van bas en gitaar...(voor insiders!).
En life is good!

Amerika gaat weer kiezen.

In november 2008.
Maar de campagnes zijn in volle gang.
En aangezien ik steeds meer vragen krijg over wie nu voor welke partij in de race ligt, ben ik maar vast begonnen me weer eens in te lezen.
Het laatste nieuws zo'n beetje.
Wat er precies achter de campagnedeuren gebeurt.
Hoe het ongeveer in zijn werk gaat.
Welke de belangrijkste kandidaten zijn.
En wie hun geldschieters zijn.
Daarmee kan ik wel even vooruit.
Nu nog op zoek naar al die andere partijen die ook bestaan in de VS en uitzoeken hoe dat zit met die kiesmannen...

Duh...

Op het schoolplein wordt door een gerenomeerd bedrijf de groenvoorziening aangelegd.
Helemaal goed.
Want ik houd van bomen, ook als ze nog klein zijn.
Kleine bomen worden namelijk loeigroot, en meestal is dat fijn.
Nu is er ook een mooie voorleeshoek gemaakt op het plein.
Een plek voor buitenlessen, waar hopelijk veel gebruik van wordt gemaakt.
En ook daar worden bomen neergezet.

Prachtig toch?
Totdat je het geheel bekijkt vanuit waar de kinderen straks zitten, als de juf net doet alsof ze een dikke boom is die voorleest.

Deze boom moet dus maar liever niet te groot worden.
Toen ik aan de meneer met de boom vroeg of hij wel zeker wist dat hij dit moest doen, zei hij: "dat staat zo op de tekening zegt mijn baas..."

Butz Widerbutz!

Dat zeggen ze waar ik vandaan kom als iemand in het spel begint te miepen.
Het betekent zoveel als "wie de bal kaatst"...
Er zijn politici die het parlement misbruiken om hun eigen one-issue-visie ongeremd te ventileren.
Maar dat mogen ze.
De wetgever voorziet in hun recht.
Maar voor zover bij mij bekend is de grondwet nog steeds niet veranderd als het gaat om het vormen van buitenparlementaire tegenbewegingen.
Dat mag ook nog steeds.
Het heeft dus absoluut geen pas om te roepen dat het niet eerlijk is, als iemand je met je eigen wapens bestrijd.
Om een organisatie als Nederland Bekent Kleur te betichten van "het zaaien van haat en aanzetten tot geweld" wanneer ze het niet met je eens zijn is schieten met een kanon op een mug.
Het is bovendien erg kinderachtig en ondemocratisch.
Artikel 1 is er voor iedereen, niet alleen voor regenteske parlementariërs.
De niet aflatende verbale diaree over het gevaar van de Islam in Nederland roept gewoon eens een keer een maatschappelijke reactie op.
Dat is niet meer dan billijk.
In dit land zijn de mensen die niet bang zijn gelukkig nog steeds in de meerderheid.