Lijstjes?

Heeft u ze?
Ik niet.

Stuck between....

....a rock and a hard place.
2009 (en 2010 misschien ook wel, wie weet) wordt in dat opzicht een spannend jaar.
Doorgaan met mijn studie gaat moeilijk worden, qua geld en tijd is het nu al doorbijten.
Maar stoppen wordt ook een zware pil, want de toekomst van de school waar ik werk is zeer onzeker.
U vraagt zich wellicht af hoe dat kan, het is tenslotte een school, maar het kan.
Ik heb in principe gewoon een vaste benoeming, maar ben voor de zekerheid al aan het uitzoeken wat mijn rechtspositie precies is.
We zijn een hele kleine vestiging in een groter geheel.
En het groter geheel is goed in op de centjes letten.
Vooralsnog cateren wij voor een groep die ze echt nergens binnen willen hebben.
Jongeren met een redelijk complexe hulpvraag, met een grote kans op uitval in het reguliere onderwijs, met alles wat daarmee gepaard gaat aan gedrag en leer-problemen.
Niemand wilde ze in ieder geval tot nu toe, daarom komen ze terecht in ons 'overgesubsidieerde afvoerputje'.
Een monopolie-positie, voor wat het waard is, zij het een zeer wankele.
Er hoeft maar een manager een middag te gaan zitten rekenen en in zijn allesomvattendde wijsheid te besluiten dat het ook allemaal best in een bijgebouw van een andere vestiging kan, als er ergens ruimte vrijkomt, met veel minder docenten en met nog minder begeleiding.
Dan maar geen startkwalificatie, als ze maar van de straat zijn.
Dat zou zo maar eens kunnen.
En dan wordt onze vestiging, met 70 risico-jongeren, wegbezuinigd.
Niet in het belang van de doelgroep, maar wel veel goedkoper.
En dat laatste is al verschillende keren geopperd.
Het zou mij althans helemaal niet verbazen als volgend jaar of het jaar erop de stekker er uitgetrokken wordt en we allemaal moeten omzien naar een andere baan.
Ik zou er nu een vette weddenschap op af durven sluiten.
Ik ben er niet eens meer bang voor, ben al bijna gewend aan de stijgende onrust en frust om me heen op de werkvloer.
Hopen op een andere uitkomst voelt bovendien op dit moment als zwaar in een ontkenningsfase schieten.
Ik houd mijn opties dus maar open.
En buffel maar door en trek mijn eigen plan, wat het ook moge opleveren...

Serious!

"Hallo!"
"Hallo, met Rob Stenders van 3FM"
"Oh? Hallo!"
"Jij hebt mijn favoriete kerstnummer ooit aangevraagd!"
"Ja! Father Christmas van the Kinks!"
"Precies! We hebben het al gedraaid, maar ik heb me rotgelachen toen ik je adres zag staan! Wonen jullie echt in de Kinksstraat?"
"Yep!"
"Cool! Geef me je mobiele nummer, ik bel je zometeen terug, vindt je dat goed? Dan kletsen we verder!"
"Eh ja hoor, prima!"
....
Even later op de radio: "Ik heb iemand aan de lijn die mijn favoriete kerstnummer heeft aangevraagd! Father Christmas van the Kinks! Hallo! Waarom heb je dat nummer aangevraagd?"
"Ik vind de tekst briljant en the Kinks trouwens ook!"
"Ik ook! Goed man! Hoe is het bij jullie? Wat zijn jullie aan het doen?"
"Oh gewoon, mijn ouders zijn er, het is wel gezellig..."
" Met z'n allen op de Wii en het gebruikelijke geouwehoer dus?"
"Eh, ja zoiets, het gebruikelijke geouwehoer en misschien nog een potje sjoelen straks!"
Ik hoor mijn ouders in de andere ruimte keihard in de lach schieten.
"Dat meen je niet! Echt waar? Sjoelen? Waar moet ik hoe laat zijn!?"
"Over een uurtje of anderhalf in de Kinksstraat!"
"Ja daarover bel ik! Ik geloofde het gewoon niet! Je woont echt in een straat die zo heet?"
"Yep. Een wijk in Nijmegen met allemaal namen van britse bands!"
"Echt? Er zijn nog meer bands vernoemd?"
"Rolling Stones, Coldplay, The Police, Queen...allemaal straatnamen!"
"Kicken! Hebben jullie ook een Sly and the Familystone-straat?"
"Nee. We hebben een Dead-Kennedys-laantje voorgesteld, maar dat heeft het niet gehaald!"
"Ha! Daar wilde de gemeente zeker niet aan, jammer! Geweldig! En de school van de kinderen wordt dan de Rock'nroll Highschool, toch?"
"Wordt aan gewerkt!"
"Ok dan! Hey bedankt! Fijne kerst!"
"Ja, jullie ook bedankt en succes!"
Keihard klinken The Ramones uit onze radio, en gierend van het lachen verbreek ik de verbinding.
Mijn kerst kan echt niet meer stuk.
Rob Stenders, you rule!

Serious Request!

Ik weet dat mensen ons het allerbeste wensen en het is geheel wederzijds!
Toch sturen wij geen kaartjes.
Voel u niet gepasseerd.
Het geld gaat naar een veel betere bestemming!

The Kinks.

When I was small I believed in santa claus
Though I knew it was my dad
And I would hang up my stocking at christmas
Open my presents and Id be glad
But the last time I played father christmas
I stood outside a department store
A gang of kids came over and mugged me
And knocked my reindeer to the floor
They said:
Father christmas, give us some money
Dont mess around with those silly toys.
Well beat you up if you dont hand it over
We want your bread so dont make us annoyed
Give all the toys to the little rich boys
Dont give my brother a steve austin outfit
Dont give my sister a cuddly toy
We dont want a jigsaw or monopoly money
We only want the real mccoy
Father christmas, give us some money
Well beat you up if you make us annoyed
Father christmas, give us some money
Dont mess around with those silly toys
But give my daddy a job cause he needs one
Hes got lots of mouths to feed
But if youve got one, Ill have a machine gun
So I can scare all the kids down the street
Father christmas, give us some money
We got no time for your silly toys
Well beat you up if you dont hand it over
Give all the toys to the little rich boys
Have yourself a merry merry christmas
Have yourself a good time
But remember the kids who got nothin
While youre drinkin down your wine
Father christmas, give us some money
We got no time for your silly toys
Well beat you up if you dont hand it over
We want your bread, so dont make us annoyed
Give all the toys to the little rich boys

De winterwende.

Alles is kaal buiten, het groen staat hier binnen te geuren, en buiten kun je dus verder kijken dan ooit als je op de dijk staat uit te waaien.
Ik probeer mensen te spreken te krijgen die ik al heel lang niet meer gesproken heb, en soms lukt dat!
Ik vind donkere nachten best fijn, maar kan niet zo goed tegen de korte grijze dagen en vanaf morgen worden ze steeds wat langer.
Dat zijn allemaal dingen die gevierd moeten worden.
Klik voor links
Dat gaat dus helemaal goed komen.
Mocht ik niet meer inloggen deze laatste week: All the best!
May all your dreams come true!

Miljonairsbeurs.

Plezierjachten, diamanten, vastgoed in Dubai, echt bont, "delicatessen", vip-auto's, exclusieve miljonairs-kinder-feestjes, tijdschriften voor dezelfde doelgroep en hun ouders, exotische reisbestemmingen, speciale bloemenarrangementen en catering inclusief tuin aanleggen, (want wie doet zoiets nog zelf in dat segment,maar dan via een "gerenomeerd" bedrijf enzo), personal shoppers (want wie doet zoiets, enfin, enz), plastische chirurgie, full-body-pret-scans, en alles voor uw zelfbewuste huisdier.
Hoe kom je daar eigenlijk binnen, tenzij als ongenode gast?
Door achterlijk veel entree te betalen?
Moet je een bankafschrift laten zien?
Een uitnodiging van een ander rijk iemand kunnen laten zien?
Zijn dit echt de happy few?

Bent u nu nog jaloers?

De jager van Roodkapje.

De terugkeer van de wolf in Nederland behoort kennelijk opeens tot de mogelijkheden.
Ik heb wat tijd om oude kranten oppervlakkig door te bladeren en zie het opeens ergens staan.
Met mijn griephoofd heb ik eerst nog de neiging om te denken dat ik dat geweldig zou vinden.
Naast roofvogels zijn het altijd favorieten van me geweest.
Maar de moed zinkt me alweer in de schoenen als ik vervolgens de discussie echt een beetje ga volgen.
Hoort dat beest nu wel of niet in de nederlandse natuur thuis? Moeten we nederlandse dieren nu gaan beschermen door deze indringers te weren? Willen we bovendien 'het beetje ruimte dat we hebben' eigenlijk wel delen met een horde van die gevaarlijke dieren?
Zo gevaarlijk als in het sprookje van Roodkapje werd beweerd.
Moeten we kinderen nu na zonsondergang binnen houden? En schapen? Vragen, vragen...
Onzinnige vragen, want de wolf zal, als het goed is ver uit de buurt van mensen blijven.
Quite right, verstandig beest.

Vroeger was de natuur gewoon de natuur, en of er diersoorten of landschappen verdwenen was niet echt een issue waar we wat in te bepalen hadden. Nu maken we 'nieuwe natuur' door bijvoorbeeld dijken door te steken. Maar we bevinden ons ook in de unieke positie dat we zelf lijken te bepalen waar beestjes mogen wonen en waar niet.
De jager uit het sprookje van Roodkapje is tegenwoordig een man in goretex-kleding die in een dikke jeep rondscheurt door de bossen. Om everzwijnen af te mogen knallen beweert hij dat dit nodig is om het eco-systeem overeind te houden. De wolf zou een prima natuurlijke vijand zijn die op zijn eigen manier beide soorten in balans zou kunnen houden. Maar het jagen is een tijdverdrijf waar deze natuurbeschermers nogal aan hechten. Straks is bovendien dat everzwijn niet echt meer interessant om aan de muur te hangen. Een wolf is natuurlijk vele malen stoerder. Dat belooft niet veel goeds voor de oerbewoner die heeft besloten terug te komen. Wolven zijn ooit een vanzelfsprekend onderdeel geweest van onze bossen, maar met die bossen hebben we tijdens de VOC grondig afgerekend.
Schepen dreven immers toen omdat ze van hout waren, tenminste... En nu hebben we ondertussen zoveel ruimte vol gebouwd, ingepolderd en weer onder water gezet dat we zelf ook niet meer uit de puzzel komen. Ik hoop dat de wolf niet terugkomt. Het arme beest is nu al inzet van een strijd over zaken waar we tegenwoordig kennelijk iets in te kiezen hebben...
Het zou afschuwelijk zijn als de soort opnieuw uitgeroeid wordt, maar deze keer onder het mom van redelijkheid en ruimte.
Laat de wolf maar lekker ver weg blijven van onze gestructureerde postzegel-polder.

Wraak...

...is niet altijd zoet.
In dit geval is het een beetje zurig. Bitter.
Er is al weer een paar weken geen aandacht geweest voor het geteisem.
Nu de recessie geen wereldnieuws meer is, eisen ze hun plek in de journaal-items weer op.
En deze keer moet het publieke bestel het ontgelden.
Het moet afgeschaft, alle reclame op 1, 2 en 3.
Omdat ze zo veel subsidie krijgen, al die omroepen, terwijl ze al zoveel reclame-opbrengsten hebben.
Dat is niet eerlijk tegenover de commerciële omroepen en de kranten.
Vooral de kranten, wiens omzetten terug lopen, en waarvan de redacties worden ingekrompen.
Er wordt een schrijnend tafereel geschetst in een opiniebrief aan de Volkskrant.
Journalisten in de WW, dunnere en misschien minder kranten.
Opeens maakt de Partij van Geert zich druk over de unieke rol van kranten (echte kranten, niet de interactieve nieuwe media die ook onder invloed staan van de 'Staatsomroep') in een democratie, en komt met het ultieme reddingsplan.
En de oplossing is, alweer, zo simpel.
Die kranten zouden er namelijk wel bij varen als die vervelende omroepen allemaal zouden worden verboden om reclame te maken.

Nee, sterker nog, verbannen van de televisie.
Teruggebracht tot 1 zender, da's meer dan genoeg.
Ik zie het verband niet direct, reclamemakers maken niet opeens meer reclame in kranten als er via de televisiezenders minder reclamemogelijkheden zijn volgens mij.
Mocht het wel zo werken dan staan de, met name regionale, kranten nog voller met aanbiedingen voor de koopzondag en minder met nieuws.
Misschien kan iemand die er verstand van heeft het me uitleggen.
Afschaffen dus.
Dan houden we die ene publieke zender over, voor het voetbal en zendtijd voor politieke partijen.
De kleine zendgemachtigden mogen dan hun biezen pakken, want daar is al dat nederlandse belastinggeld natuurlijk niet voor bedoeld.
De rest van het TV-aanbod bestaat dan verder uit De Gouden Kooi, So you think you can dance sing cook decorate clean whatever, en wat heb je verder eigenlijk nog nodig?.
Meer heb je, naast de zendmachtiging van wat vrienden, inderdaad niet nodig.
De publieke omroepen hadden het natuurlijk niet recent vern**kt bij hem.
Dat was al het geval toen ze die niet zo grappige thuisvideo van hem niet wilden uitzenden.
"Er is al genoeg bagger op TV", zullen ze op het 'communistische mediapark' gedacht hebben.
Als zo'n politicus het inderdaad voor het zeggen krijgt, is de debilisering van dit land werkelijk een feit.

Dan gaat de televisie toch een keer de deur uit, met de rest van mijn spulletjes in een container, op weg naar het land waarnaartoe ik emigreer.
Ik wordt er zo moe van.
We hebben helemaal geen staatsomroep, we hebben heus niet te weinig commerciële omroepen, we worden niet geindoctrineerd door linkse omroepverenigingen.
We zijn niet verblind door complotten, waardoor we niet meer zien wat er echt gebeurd, en we dus iemand uit Venlo nodig hebben om ons het licht te laten zien.
Onze intelligentie wordt enkel voortdurend beledigd door deze paljas, die de hele tijd maar wat roept.

Niets te vinden...

En dat terwijl ik dacht dat deze mevrouw zo bekend was in haar streek.
Of alleen maar in haar streek.
Ze heeft het één en ander weten te vinden en in musea laten tentoonstellen.
Haar vader heeft een hele dierentuin aan opgezette dieren bijelkaar verzameld.

Het DNA-materiaal wordt tegenwoordig gebruikt voor onderzoek.
Maar het mooiste verhaal is dat van een suppoost van het museum die me vertelde dat hij haar nog vaag gekend heeft.
En dat ze de politie de stuipen op het lijf joeg als ze weer eens met een skelet aan kwam zetten.
En bij professionele reddingswerkers vol verbazing respect afdwong, als ze een touw om haar middel bond en zich langs de rotswanden bij Birchington naar beneden liet zakken, om fossielen te zoeken.
Zonder haken, zonder veiligheidstouw en met haar sandalen aan.
Een excentrieke dame dus.
Daar houd ik wel van.
Maar niets te vinden.
Misschien dat de familie me op weg kan helpen.

Zo'n museum is het wel.
Een 'klein' landhuis, gebouwd op de fundamenten van een ouder gebouw dat ooit nog door Willem de Derde, die het via Mary had weten te schoppen tot koning van Engeland, als 'bushokje' gebruikt werd.
Zoals een koning dat doet, met het hele gevolg rondtrekken langs mooie plekken en zich laten onderhouden, het hele platteland leegtrekkend wat betreft wild en voedsel...
Om gerieflijk te wachten op een gunstige wind die hem weer naar Nederland moest blazen.
Quex House was klein maar fijn voor dit doel.
Zijn stoel staat er nog.
Een aanrader voor wie ooit een keer in Kent verblijft.
Het huis, niet de stoel.