Familygatherings...

Ik geloof dat de komende vijf weken de meest hectische van dit jaar worden.
Studie, werk en de agenda van de kinderen lopen nu echt totaal niet meer synchroon.
Nu komen er vijf weken aan waarin ik elke dag een duplicaat nodig heb van mezelf.
Achtbaan.
Daarna wordt het dan opeens zes weken windstil...
Maar er zitten in deze weken ook een paar goede breaks, dus dat verzacht de klappen.
Hopelijk zijn onze familiebijeenkomsten bijvoorbeeld minder rampzalig als dit relaas van een groot diner waar deze ongeëvenaarde schot, een held, mijn noorderlicht, ooit naar toe is geweest.
Alhoewel, als het net zo grappig wordt als dit verhaal is dat eigenlijk wel weer ok...
Maar het is geen kerst! (huh?) en we gaan toch met dank aan N en J voor de achterwacht, met A en K naar NoMeansNo op 12 juli zoals het er nu uitziet (huh?)....
Dus het komt allemaal helemaal goed!

In de categorie...

....briljante opmerkingen: "Van wie zijn die dan geweest?".
Waar dit op slaat?
Ik lees nog snel het nieuws voordat we de deur uit gaan en stuit op een zeldzame foto van een amerikaanse popster, waarop hij eens geen masker voor zijn mond heeft.

Ik verbaas me voor de zoveelste keer hardop over wat die jongen met zijn uiterlijk heeft uitgespookt, en Kind 1 merkt op dat hij er inderdaad vreemd uitziet.
Hoe het komt dat hij er zo uitziet...
Ik leg uit dat mensen soms hun gezicht laten opereren als ze hun neus niet mooi vinden, of welk ander lichaamsdeel dan ook.
Hoe dan?
Nou, door er een andere op te laten zetten....
Grote ogen, hoge wenkbrauwen.
Kan dat dan?
Jazeker er zijn zelfs vrouwen die, als ze hun borsten te klein vinden, gewoon nieuwe borsten laten maken.
En toen zei ze het....

Eureka!

Time in space...

Soms moet je op bepaalde dagen op drie plekken tegelijk kunnen zijn.
11 juli is er ook zo eentje.
Dan speelt NoMeansNo in Haarlem, TwoPinDin ergens in België en Meshuggah in Nijmegen.
Het wordt nu Meshuggah in Nijmegen op 11 juli, want die afspraak met vrienden én Kind 1 stond namelijk al.
Daarna kwamen al die leuke dingen er nog eens bij....beetje frustrerend.
Daarentegen schept het wel weer gelegenheden om de andere twee bands in een andere leuke stad te zien: Hamburg? Diksmuide? Any excuse really to take off....!
Hoe dan ook, er zou gewoon meer scifi in mijn leven mogelijk moeten zijn, zoals teletijdmachines of handige vliegende schotels met parkeervergunning voor elke stad.
Dat is mij vroeger ook beloofd, door series als Startrek, iedere keer als mij het magische jaar 2000 werd voorgespiegeld.
Maar zij hebben jammerlijk gefaald met deze voorspeliing, en ik wacht nog steeds op mijn holo-deck.

Lekker dubbel deze blog: veel gezever over of iedereen even rekening wil houden met mijn agenda die ik zelf toch vooral niet te vaak en te vroeg wil trekken...
Net zo goed als dat ik niet wil dat mensen me iets laten toezeggen voor over een paar maanden, had ik de data van de optredens namelijk allemaal graag eerder willen weten dan een paar maanden van tevoren pas.
Had ik nog kunnen kiezen, afwegen, onderhandelen, schipperen...en waarschijnlijk niet kunnen kiezen, dus het is misschien maar goed dat het nu loopt zoals het loopt.
Dit is natuurlijk mijn lot, want wil ik al enigszins compromisloos en spontaan (kuch) door het leven kunnen huppelen, en pas op het laatste moment iets vast wil zetten, anderen willen dat recht waarschijnlijk ook voor zichzelf claimen.
Dus doen zij hun leuke dingen als ik al ergens anders leuke dingen ga doen, of ze gaan op vakantie als ik een feest wil geven, of ze willen vooral niet te ver vooruit plannen...
Kijk, daarom vind ik die mensen ook meestal zo leuk, "great minds think alike", maar handig is het natuurlijk niet.

Én er is nog iets op 11 juli!
Onze relatie wordt die dag volwassen, wat niet betekent dat we nu allebei op ons zelf gaan wonen, maar het is een belangrijk gegeven en wordt die dag natuurlijk ook gevierd.
En wellicht nog een keer met veel meer mensen als het zo uitkomt op een mooie zonnige dag later in de zomer....als er überhaupt iemand in Nederland is rond die tijd.
Maar Kind 1 mag nu lekker mee op 11 juli en heeft zelfs al een ticket, Kind 2 wilde absoluut niet mee (te lang, te druk, te weinig vriendjes om mee te spelen, makkelijk zat....) dus mag lekker uit logeren...
En ik ga binnenkort mijn agenda en mijn kalender ritueel verbranden.
Bij penetrante brandlucht gelieve zich te vervoegen in onze tuin voor een straffe borrel om die krengen uit te zwaaien, als ze het huidige met het eeuwige verwisselen.

Freakshow.

Het is de dag vóór de finale die 'we' uiteraard niet hebben gehaald.
Voor de vijfde keer op rij lustte men de nederlandse inzending niet.
Froger verweet het de 'oostblok-posse', Gordon weet het aan apparatuur en de kapotte lampjes in de pakken (Bad Karma) en Jeroen probeerde er de moed in te houden, hief een lied (Shiiiiine!) aan, maar kreeg van zijn zeikerige collegas te horen dat je het ook kon overdrijven, en bond al snel in.
Iedereen weer in het vliegtuig naar huis, geen woord meer over die demo van zaterdag, lege huls, geschreeuw zonder wol.
Er schijnt een hardcore liefhebber tussen te zitten, bij het gezelschap dat hier zaterdag klaarzit met pen en hopelijk veel kritiek.
Wat zal hij teleurgesteld zijn, als wij geen geestverwanten blijken...
Die liedjes interesseren ons helemaal niet echt, we drijven enkel op galgenhumor en sarcasme, en ik hoop dat die arme jongen dat trekt de hele avond.
En anders is er altijd nog alcohol voor hem.
En nee, onderstaande afbeelding is geen verzameling 'stills' van een verfilming van een boek van Tolkien.
Die mensen bestaan allemaal echt.

klik voor groter zo ge wilt.

Naschrift: de 'hardcore songcontest-liefhebber' was nog gemener dan wij! Hulde! Gaarne volgende keer weer bij ons melden, inclusief encyclopedie en voorkennis! Dank voor het goede gezelschap die avond, het was ons een waar genoegen!

Ik weet het!

Street-credibility krijg ik er niet mee.
Maar ik kijk het lekker toch.
Omdat ik het dan ook lekker kan afz**ken....dat is uiteindelijk de bedoeling als de tent hier vol zit zaterdag, met allemaal kritische deskundigen.
En na anderhalf uur halve finale was mijn 'boks' (broek), bij wijze van spreken, al welgeteld drie keer afgezakt.
Op basis van extreme a-muzikaliteit (Bulgarije), op basis van 'echt té eighties' (Finland), en op basis van te obligaat etnisch (weet ik veel, een andere voormalige oostblokker...).
Maar de uitsmijter, tijdens de verfoeilijke televoting, sloeg werkelijk alles.
Het officiële Red Army Choir (echt waar!) in vol militair ornaat (waarbij ik na het weekend in de IJzerstreek toch echt een beetje mijn bedenkingen heb) met "Kalinka" (for crying out loud...).
Featuring TATU, de twee slechtst zingende Barbies van dit of eender welk ander halfrond.
Ze playback-ten dan ook, het Rode Koor zelf bromde op de achtergrond mee 'dat ze hen niet te pakken zouden krijgen..'!.
Ik probeer maar niet na te denken over de achterliggende betekenis bij dit geheel.
Nu nog een vette rel als Gordon zich in elkaar laat slaan voor de goede zaak aanstaande zaterdag en de politieke blamage is compleet.
Altijd weer genieten, zo'n Songfestival !

Afghan Whigs op de radio....

Deutsche Geschichte.

Arminius, Varus, Constantijn, Karel, Wallenstein, Friedrich der Große, Napoleon, Luther, Bismarck, Wilhelm de tweede, Scheidemann en de Weimar-republiek....
In random order, "und in Deutsch bei der Klausur!"
Er komt deze week weer een tentamen aan, maar deze keer met iets wat me ook echt interesseert.

Misschien moet ik die hele duits-studie aan de boom hangen en gewoon mijn eerste graad voor geschiedenis gaan halen.
Of ik maak dit gewoon af, als extra boei om op te drijven, en ga later als ik groot ben die studie afmaken waar ik ooit mee begonnen was...
En dan afstuderen op 'nationaal bewustzijn' en hoe klein dat een land maakt...
Ik zou wilen dat ik niet zoveel twijfelde.
Ik ben werkelijk een waardeloze taoïst...

Nog een webcam...

En best een mooie eigenlijk...
Met de brug en aan de overkant de goede kant van Nijmegen uiteraard.
En onderin het festivalterrein van de Affaire waar met wat geluk weer een paar leuke bands komen volgende maand.
Best mooi toch?

Slechtvalk!

Dit is papa-valk...

Ze zijn er gelukkig weer...!
We zitten er nu veel verder van af, zien de toren alleen nog maar heel in de verte, als we naar de dijk fietsen.
Soms, bij ons oude huis, zagen we de beesten af en aan vliegen tijdens het jagen.
Nu wil ik nog de gierzwaluwen weer terug en de vos!
En als het kan een paar steenmarters.
Die kunnen ook prima in een stad overleven.
Plek zat hier.

Maar twee dagen...

...deze week.
En toch ben ik liever hier als iedereen ook fijn hier is vanwege vakantie.
Kennelijk is juf zijn niet helemaal mijn roeping.
Ik weet niet of het dat ooit geweest is trouwens, maar ik ben het al vrij lang...
Ik werk liever in de tuin.
Ik doe liever duffe dingen in huis.
Ik ruim liever mijn boekenkast op, of mijn papierhandel, of de schuur.
Ik zit liever met een boek op de veranda, een studieboek desnoods.
Ik zou duizend dingen liever doen, dan waar ik morgen voor betaald wordt.
Ik schijn te leven van vakantie naar vakantie...
Op zich geen slecht leven, maar volgens mij toch een beetje 'fragwürdig'...
Wat zegt dat? Zegt het iets? Zou u zich ook een beetje zorgen maken?
Ik wordt er in ieder geval erg onrustig van.
Maar ik zal stoppen met zaniken.
Welterusten dan maar, ik moet morgen vroeger op dan me lief is.

Stilte...

Stilte, rust...
We denken na
Over wat er is gebeurd
In de stilte, tussen de rust
We zijn samen, bij elkaar
Met om ons heen de stilte
Naast ons de rust...
Charlotte, dodenherdenking Lent 2009

Was het leuk?

Leuk.... dekt als vlag niet echt de lading.
Maar het was toch fijn.
Om weg te zijn.
Om stil ook te staan bij... ja, wat eigenlijk....?
'Onze geschiedenis', voor zover die 'de onze' is, en tegelijk ook die van alle andere europeanen.
Om over dingen na te kunnen denken, zeker met een dag als vandaag in het verschiet.
Interessante mensen te ontmoeten, bij lieve mensen te overnachten.....
Maar vooral erg indrukwekkend...

De enigszins misplaatste triomfboog gebouwd door de britten staat vol met 54.896 namen van jongens die nooit meer terug gevonden zijn en ergens in een naamloos graf liggen tot ze door een ploegende boer worden ontdekt, en de rest van de nogmaals tienduizenden namen staan vermeld bij Tyne Cot Cemetery.
"Nie wieder Krieg" zei Käthe Kollwitz, en maakte de beelden voor de laatste rustplaats van haar zoon in Vladslo, en ik begreep dat er nog mensen moeilijk hebben gedaan over de plaatsing van die beelden, omdat ze door een vrouw uit het land van de vijand waren gemaakt en zo groot waren...
Het is dat ik het al een beetje wist, dat ik niet zo veel op heb met nationale trots.
Maar nu weet ik het zeker: Nationaal besef, volks-identiteit, of trots zijn op je vaderland is volslagen nonsens.
Nederland is pas vanaf 1815 een land, bepaald door het Congres van Wenen, niet eens door onszelf, België volgt iets later en maakt zich 1830 resoluut los van het op geld beluste Noorden.
De twee landen gaan vanaf dat moment heel erg hun best doen om zich als één volk te presenteren, met het bijbehorende volksgevoel, dat overigens geldt voor vrijwel alle europese landen die vanaf een bepaald moment gaan bestaan als zelfstandige natie.
In Nederland uitte zich dat in monumenten voor zeer betwistbare zeehelden en een hang naar de romantiek van een zelfbedacht koningshuis dat eeuwenlang geen duidelijk gezicht had.
In België uitte het zich in vooral hele grote monumenten, die het land in haar eenheid moeten bevestigen, of juist sterk inzoomen op dat wat één bevolkingsgroep onder nationaliteit verstaat.
Het blijft allemaal heel bizar.

Jan van Speyck monument in Egmond en het Koning Albert 1 monument bij de sluizen van Nieuwpoort.
Rondlopend op de erevelden van de Grote Oorlog, kom ik tot het besef dat er nooit 'goeden' of 'slechten' kunnen zijn, en ook geen 'winnaars' .
Je kunt gerust stellen dat de periode 1918-1940 een wapenstilstand is geweest in hetzelfde conflict, waarbij in de eerste fase absoluut de meeste doden aan het front gevallen zijn, en waar in de tweede fase iemand bij dat nationaliteits-vraagstuk helemaal de weg kwijt raakte, en nog steeds navolgers heeft.
So much for lessons from the past: ik verbaas me steeds meer over de onnozelheid van populistische politici, die met een strak gezicht hameren op een eigen volks-identiteit.
Ik zou ze het liefst willen dwingen om een paar jaar de perken aan te schoffelen van de soldatenkerkhoven in de IJzerstreek tussen Nieuwpoort en Diksmuide.

En daarna pas te kijken of ze genoeg hersencellen hebben, om tot het besef te komen dat in een oorlog vrijwel alleen maar de onschuldigen vallen, en er niets zo hol en leeg is als nationalistische leuzen.
Vaderland, Moederland, eigen volk, god aan onze kant (AVV VVK!)....
Het enige wat dit opleverde, na negen en een half miljoen (!) dode soldaten, was een paar kilometer terreinwinst en twintig jaar later hetzelfde verhaal helemaal opnieuw.
Met alle propaganda die men in huis heeft weet men iedere keer weer veel, vooral jonge, mensen te verleiden om te gaan vechten tegen een vijand die helemaal niet bestaat.
Die thuis hetzelfde te horen krijgt over jou: dat jij slecht bent en uit bent op de ondergang van die ander zijn wereld zoals hij die kent.
Terwijl de bevelhebbers en de monarchen, veilig in een bunker verscholen, zitten te schuiven met miniatuursoldaten op een stafkaart....