Jullie ook toch?

Ik bedoel...u heeft het haar toch ook horen zeggen?
Twee weken geleden?
"Nee, ik ben niet beschikbaar. Er zijn andere goede kandidaten" zei ze in de landelijke dagbladen. En twee dagen terug?
Op de televisie?
Toen ze nog een keer zei dat er twee prima kandidaten waren en zij zei dat ze niet de derde zou worden?
Ze zei: "Nee hoor!", ja toch?
Kom, ik heb het me toch niet verbeeld....
Ik sla mijn regionale dagblad open en de kop "Verdonk misschien toch lijsttrekker VVD" straalt me tegemoet.
DEN HAAG (ANP) - Tweede Kamerlid Frans Weekers van de VVD vindt het een prima zaak dat minister Verdonk (Vreemdelingenzaken) overweegt zich kandidaat te stellen voor het lijsttrekkerschap.Bron: de Gelderlander.
Reden?
Met Rita twee voorspelde zetels meer dan de vijf waar Rutte voor garant staat.
Emo-votes...
Fortuynisten die weer heim ins Reich gaan.
Ik kan me niet eens echt verkneukelen omdat ik het eigenlijk al wel gedacht had.
I hate to say I told you so...

illustratie :Tom Janssen
En het regent ook nog...

Overigens...

Ik ben niet van plan op korte termijn het huidige met het definitieve te verwisselen.
En ik hoop toch minstens de 103 te halen, mits ik nog weet wat die bewegende dingen onder aan mijn voeten zijn..."ach, tenen!"...
En ik heb mijn hele leven lang me overal tegen aan bemoeit dus waarom zou ik daar mee stoppen als ik ooit dood ga?
In een wilsbeschikking heb ik tips en hints opgenomen, maar in feite komt het neer op het droge gegeven dat ik er toch niet bij zal zijn, dus doe met u allen wat goed voelt.
En ik weet dat misschien wel mijn achterkleinkinderen erbij zullen zijn.
Maar...

Dit niet.
OK?

Ik heb hem gemist....

Natuurlijk.
Tegen de tijd dat ik er aan dacht was het weer bewolkt...

Woorden.

Een avond op school over kinderen en rouw.
Niet echt een relaxte manier om een dag af te sluiten, maar gezien de omstandigheden vond ik toch dat ik er naar toe moest gaan.
Ik kan er ook niet omheen dat er veel gebeurd is het laatste anderhalf jaar...en dat heeft een merkbare weerslag op mijn kroost.
Ik had even overwogen om er niet over te beginnen, maar het viel ook niet echt te vermijden.
Kan een kind overvoerd worden met al dat gepraat?
Deze avond liet zien dat ook het docententeam worstelde met vragen.
Veel hadden we misschien ook zelf kunnen bedenken, maar toch...
Ik heb geleerd dat je tegen kinderen beter niet kunt zeggen dat alles goed komt.
Dit gaat enigzins in tegen mijn instinct, maar als ik er even over nadenk is het wel logisch.
Dat weet je namelijk niet.
Tegen kinderen kun je ook beter niet zeggen dat je weet hoe ze zich voelen.
Ook dat weet je niet.
Vertel ze niet dat iemand is gaan slapen of op een lange reis is gegaan.
Want dan vragen ze geheid een keer of je even kunt bellen of diegene niet toch op hun verjaardag wil komen.
Ingewikkeld.
Wat moet je dan wel doen?
Het antwoord werd gegeven in de vorm van een tekst waar duizend versies van zijn.
Deze komt het dichtst in de buurt.
Als ik je vraag naar mij te luisteren en je begint me advies te geven, deed je niet wat ik vroeg. Als ik je vraag naar mij te luisteren en je begint me te zeggen waarom ik me niet zo mag voelen, dan vertrap je mijn gevoel.
Als ik je vraag naar mij te luisteren en je vindt dat je iets moet ondernemen om mijn problemen op te lossen, dan stel je mij teleur, hoe vreemd dat ook mag klinken. Luister! Al wat ik vroeg was; luister!...
Niet praten of iets ondernemen, enkel mij horen. Doen kan ik best zelf. Ik ben niet hulpeloos.
Misschien ontmoedigd en struikelend, maar niet hulpeloos. Als jij iets doet wat ik zelf kan en nodig heb om te doen, lever jij een bijdrage aan mijn angst en zwakte. Maar als je simpelweg kunt aanvaarden dat ik voel wat ik voel, hoe onredelijk ook, dan kan ik je misschien overtuigen eens achter de feiten te kijken, om te begrijpen wat er achter dat onredelijke schuilt. Is dat duidelijk, dan liggen de antwoorden voor de hand.
Zo...luister en hoor mij.
Multi-inzetbaar.

Taai.

Dat zijn kinderen.
En kwetsbaar tegelijkertijd.
Letterlijk.
Vandaag wordt de moeder van twee klasgenootjes van mijn kinderen begraven.
Plotseling overleden.
Vorige week de vader van twee klasgenootjes van mijn kinderen.
Beide mensen waren nog erg jong en opeens weg.
Op een schoolpopulatie die zo klein is als deze, net een paar jaar geleden gesticht, is de impact enorm groot.
Mijn jongste is nog te onschuldig om het tot zich door te laten dringen, voorlopig...
Hij stelt zich vragen als: "Waar blijft zo iemand dan?", alsof iemand gaat reizen.
Mijn oudste is bedachtzamer.
Zij stelt zich vragen als:"Wat moet ik doen als dat hier ook gebeurt?", het verlies opeens beseffend.
Ze droomt eng en haalt alle sterfgevallen van de afgelopen twee jaar terug.
Op school had ze een huilbui, eigenlijk wist ze niet goed waarom.
Degene die haar troostte was het zoontje van de man die vorige week begraven werd.
Hij is ook zeven, en hij zorgde wel even voor haar.
Na die bizarre week nog zoveel over om te geven...
Dat vind ik wonderlijk en mooi.
Ook tegelijkertijd.

klik op dromenvanger

Strandpaviljoenen en zandkastelen 2

Ik heb opeens de zomer al in mijn hoofd en behoefte aan een strand.
Met water en schelpen, en veel warme wind.
Over geruime tijd, jaren, komt er een echt meer dat aan deze wijk zal grenzen.
Zolang wil ik helemaal niet wachten...
Ik zal u niet gaan irriteren met het geluid van de aanstormende branding als achtergrond terwijl u dit leest, maar u moet weten dat het wel de achtergrondmuziek is terwijl ik tik schrijf.
U mag dit wanhopig vinden...
Geeft niets.
Er komt dus een meer en "Deze Lentse Plas wordt de drukste van drie meertjes.
Rondom de plas worden vooral groene oevers met fiets- en wandelpaden aangelegd.
Aan de Zandse kant is een strand gepland met lig- en speelweiden.
Hier komt ook een aanlegplaats voor surfers en bootjes."
Of dit nu uitgaat van een bestaand bestemmingsplan of een idee van wat het zou kunnen worden...dat weet ik niet precies.
Maar ik fantaseer al over een Nijmeegse variant van Blijburg.

Een beetje verontrustend is dan wel weer de volgende zin:
"Stadseiland Lent krijgt een lange stedelijke boulevard.
Daar zijn dan ook mogelijkheden voor terrasjes en horecagelegenheden..."
Dit zijn al fors oude plannen, en daarin is de Griftdijk, en de huizen erachter, al weg gedroomd.
Daar komt dus de tapa's bar en niet aan de Lentse Plas...
Het klinkt allemaal mooi, maar ook soms onheilspellend.
Wat willen ze nu precies met Nijmegen-Noord?
En waar blijft mijn kabelbaan?
http://members.fortunecity.com/molztest/id9.htm
http://www.knmi.nl/VinkCMS/explained_subject_detail.jsp?id=3359

Melanie!

Lent wil het niet, Nijmegen wil het niet, en de Kamer wil het niet!
Waar haal je het idee vandaan dat jij je daar niets van aan hoeft te trekken?
Het alternatief is er, uitgetekend en wel.
Maar toch blijf je pushen, en schuw je zelfs geen chantage.
Want nu wil je ook nog de compensatie terug.
Eigenhandig bepaal je dat het geld nergens anders voor gebruikt mag worden, de eerder overgemaakte 90 miljoen euro wordt teruggeëist als het niet tot een dijkverlegging bij Lent komt.
Terwijl welk plan dan ook, afkomstig van en uitgevoerd door het Rijk, gewoon recht op compensatie geeft.
Je mag het niet eens eenzijdig terugvorderen, dus waarom zet je zo hoog in?
En in de discussie die nu steeds feller oploopt mompel je opeens geniepig dat als het zo moet de Ooypolder ook altijd nog onder water gezet kan worden.
Terwijl de bewoners zich ondertussen veilig waanden na jarenlang verzet.
Divide and rule.
Laat het nu gewoon los!
Die ene ambtenaar die de hele tijd dat geld heen en weer moet schuiven kan vast voor iets zinvollers worden ingezet.
En anders: besteed op zijn minst zijn salaris aan iets beters.
Je bent staatssecretaris, dat is een hele mooie baan, je ouders zijn vast heel erg trots op je.
Je oud-corpsgenoten bij Minerva waarschijnlijk ook.
Maar jij zelf nog het meest geloof ik.
Een vrouw die het maakt in de politiek moet hard zijn, voorbeelden te over...
Maar het zijn meer dan vijftig woningen, gezinnen en bedrijven die je achteloos van de tafel veegt.
Melanie, er staat veel meer op het spel dan jouw prestige...

De Warande & de Teruglegging
http://www.gelderlander.nl/dgbinnenland/article197386.ece
http://www.dijkteruglegginglent.nl/downloads/startnot_dijkteruglegging.pdf
http://www.dijkteruglegginglent.nl/downloads/persberichtNijmegen.pdf
http://www.volkskrant.nl/binnenland/article245497.ece
http://www.dijkteruglegginglent.nl/warande.html

Pffff...

Moe.
Vandaag helemaal niets te melden dus.
Alhoewel...
Ik ving op dat het "Kapitaalvernietiging" (met een hoofdletter K) is als ik ooit gestudeerd heb maar niet "werk"...
Als ik zou stoppen met werken omdat ik thuis harder nodig ben krijg ik misschien wel straf.
Sharon Dijksma overweegt namelijk die vrouwen een deel van de kosten van hun opleiding terug te laten betalen.
Ze hoopt ze zo te stimuleren om aan het werk te gaan, want "Je geniet op kosten van de samenleving een dure opleiding, die kennis mag je niet straffeloos weggooien".
En kinderen opvoeden en van de straat houden, en thuis de boel draaiend houden is geen werk, toch?

klik op Sharon.
Het "nieuwste" PvdA-plan is een systeem van studiefinanciering, met een leenstelsel, waarin studenten afhankelijk van wat ze verdienen, geld terugbetalen.
Ehm....volgens mij is dat al lang het geval bij de meesten...
Ik kan me niet herinneren dat iemand ooit mijn studiekosten betaald heeft, ik betaal nu al bijna 8 jaar maandelijks mijn lening af...so what's new.
Maar voordat ik me er echt druk over kon maken was mijn batterij alweer leeg, en ging ik weer liggen.
Welterusten.

Huh?

De wekker. Half zeven.
Ik doe mijn ogen open en weet het meteen. Nee...ik ben weer niet uitgerust.
Er liggen nu drie buisjes bloed van mij ergens in een kweekschaaltje.
Mijn huisarts had het vermoeden dat ik al een paar weken rondliep met Pfeiffer.

Ok.
Dat verklaart de vage aanvallen van vermoeidheid en verhoging.
Zodra ik even zit, en mijn ogen dicht doe, raak ik tijd kwijt.
Ik wordt meestal een uur later verward wakker, te laat voor wat er dan ook op dat moment op het programma stond.
Krijg nou wat.
Hoe kom ik hier nu weer van af?

Eeuwig zonde.

Goes - CDA, VVD en SGP/ ChristenUnie bereikten woensdagavond, op biddag, in het geheim een akkoord. De PvdA wilde gisteren, donderdag, formeel de onderhandelingen openen door alle partijen uit te nodigen voor een eerste gesprek. bron:De Stem.
Maar ...moesten de verkiezingen niet op een andere dag juist vanwege zo'n zelfde biddag?
Is dit de nood die wetten breekt, uit angst voor het rode gevaar?
Komen die coalitiepartners nu in de hel omdat ze de biddag toch gebruikt hebben om politiek te bedrijven?
Het valt niet te hopen...ik ging er altijd van uit dat ik, samen met allemaal mensen die ik wel leuk vind, in de hel zou komen.
Als die plek al bestaat.
En dan hoop ik vanaf nu dat er verschillende eilanden zijn en dat de schijn-heiligen op dat andere zitten.
.

Chyta!

Negen jaar geleden liep een jongen mijn lokaal in.
Een koningskind.
Groot, trots, ongenaakbaar...
Les volgen wilde hij, ook al had hij niet altijd tijd...
Places to be.
People to see.
Hij corrigeerde meestal voor ik zelf de kans kreeg de mensen die te veel stuiterden.
Hij was niet vaak in de les, maar als hij er was, waren zijn hersens er ook.
Met een loepzuivere kijk op de dingen haalde hij al onze b*llshit onderuit.
Alle koude drukte van het circus dat wij school noemden raakte hem nooit.
Jaren later kwam ik hem een keer tegen in het Valkhofpark.
Hij herkende me meteen.
"Goed geheugen voor gezichten na al die tijd!" dacht ik nog...
Hij zag mij voor het eerst met mijn kids en het viel me weer op hoe hartelijk hij is.
Hij was blij te zien dat het allemaal goed was.
Ik zei dat het helemaal wederzijds was, en hij ging weer op in de stad.
We zijn weer een jaar of vier verder en zijn geheugen voor gezichten openbaart zich opeens voor mijn neus in de krant.
Ik wist het wel!
Die is iets moois gaan doen!
Ik had daar eigenlijk ook nooit zo aan getwijfeld.

Machyta Giebels t/m 26 maart in galerie Stills.
Voorstadslaan 68, Nijmegen.
Open donderdag t/m zondag van 12.00 tot 17.00 uur.
http://www.chyta.nl/
http://www.gelderlander.nl/kunst/article174308.ece

Viva !

Havana!
Met hartelijke dank aan M voor deze tip!
Hierin is misschien ook te zien hoe vreselijk alle nijmegenaren lopen te lijden onder het loodzware maoistische juk van vier jaar linkse politiek.
Uitgemergeld en wanhopig zijn we, lege winkels hebben we, iedereen probeert de stad uit te vluchten, op volgepakte fietsen in lompen gehuld...Onleefbaar is het hier...
Volgens Jozias op 6 maart in Netwerk.
Ik vindt het hier wel prettig.
Viva!

Weerbaar.

What does not kill, will make you stronger.
Minerva in Leiden is berucht, ook al hebben ze geen patent op hun praktijken naar het schijnt.
Een beetje corpsbal probeert bij Minerva aan te sluiten bij groepje 1, gereserveerd voor onder anderen leden van het koningshuis, of groepje 2.
De rest is derderangs.
Lid van een dispuut, zoiets is voor het leven.
Je legt er het fundament van je netwerk.
Melanie Schultz van Haegen-Maas Geesteranus gaat bestuurskunde studeren in Leiden en wordt lid van Minerva.
En van de VVD.
Net als Geertsema, de voorganger van Wiegel, die nog ieder jaar als reunist op de sociëteit van Minerva groenen mag komen pesten.
En van Baalen, ook VVD, die de voorzitter van Pro Patria was.
Of hoe heette het toch zo prachtig...presidiaat Koninklijke Leidsche Studenten Vereeniging tot Vrijwillige Oefening in den Wapenhandel "Pro Patria".
Een studentenweerbaarheidskorps dat banden met het Vlaams Blok Belang heeft.
Nijmegen heeft ook zo'n groep trouwens, die lopen nog elk jaar in de vierdaagse mee...
Minerva Leiden.
Een illuster gezelschap met een rijke historie.
Hun site ligt door nieuwe mediabelangstelling sinds vanochtend hopeloos plat.
Het is nog geen eens oktober, toch zijn de heren dispuutsleden nu al weer in opspraak.
Tijdens clubavonden mag het bestuur namelijk 'corrigerende' tikken uitdelen.
Dit gaat regelmatig iets te hard gaat, na een paar liter drank.
Zonder lidmaatschap van een traditioneel dispuut heb je hoegenaamd niet echt gestudeerd.
Nijmegen heeft niet zo'n mooie oude instelling dus ik heb het moeten doen met een obscuur studentenvakbondje.
En je kunt er nog wel zoveel van leren, van zo'n dispuut....
Je leert er om te gaan met vernederingen tot op het bot.
Je leert hoe je mishandeling en aanranding incasseert.
Je leert er hoe respect afgedwongen wordt.
Je leert overleven.
Echte vriendschappen worden gesmeed, groepsgedrag als voer voor psychologen, of makers van films als Das Experiment.
Weerbaar volk krijg je er van.
Of hele nare politici.
Een heel nest ook nog...

(klik op foto)

Age of reason.

Dat hebben kinderen met 7 jaar.
Zelfs al een hele tijd.
Goed van slecht kunnen onderscheiden.
Verliefd zijn, iemand missen...
Te veel nadenken.
En je afvragen of je er wel bij hoort.
Hoe verklaar ik dit anders?
Mijn oudste zegt zich eenzaam te voelen in haar nieuwe klas...
Haar oude klasgenoten waren uitzonderlijk lief.
Nu moet ze delicaat manouvreren tussen de banden die al gesmeden zijn.
Een meisje dat op zich best wil spelen heeft eigenlijk al een beste vriendin en die is jaloers...
Ik ben het zelf nog niet vergeten...hoe het is als je wel eens het vijfde wiel bent.
Niet traumatisch...maar je voelt het hoe dan ook wel, hoe klein je ook bent.
Dat soort gevoelens is niet iets waar volwassenen patent op hebben.
En opeens snap ik waarom ze de laatste tijd zo dwars is.
Ik realiseer me dat ik eigenlijk een ontzettende sukkel ben, dat ik dat niet zag...
Ik weet ook helemaal niet hoe ik zoiets zou kunnen oplossen voor haar.
Nog steeds niet, hoe oud ik ook wordt.

Laatste poging.

Ik heb geen illusies.
Op de dag voor een referendum is het eigenlijk te laat om nog mensen te overtuigen.
Ik zei het vandaag al ergens anders.
Nu, op de laatste dag, nog campagne voeren is weliswaar zeer betrokken, maar komt ook een beetje wanhopig over...
En nu doe ik het zelf toch nog.
Ook al bemoeit de landelijke politiek zich er ook mee, en is het referendum misschien niet eens nodig...
Het kwam door een geldbedrag dat ik hoorde.
Vijf miljoen.
Wat kun je daar allemaal mee doen? Wat doen anderen ermee?
Vijf miljoen euro.
Je kunt er vijf Goffertbaden mee renoveren.
Je kunt er het gras en het onderhoud van Plein/Park’44 voor de komende twintig jaar mee veilig stellen.
Je kunt zelfs de hele binnenstad groen maken als je dat wilt.
Je kunt Lux en op termijn Doornroosje financieel ondersteunen als je het serieus meent met cultuur.
Je kunt er in een flink aantal steden voedselbanken mee oprichten.
Je kunt het besteden aan de aanleg van de Lentse Warande.
Je kunt er minstens drie kasteelruines in de wijde omtrek mee renoveren.
Je kunt er een nieuw dierenasiel voor de regio Nijmegen mee bouwen.
Je kunt er tien speelveldjes mee aanleggen, of alle scholen een open-wijkschool-functie en computers geven.
Je kunt er vijf referenda mee organiseren over zaken die echt belangrijk zijn.
Je kunt ...je kunt...Je kunt er 500 Indiase scholen een jaar mee laten draaien, inclusief schooluniform, maaltijden en boeken!
Maar je kunt er natuurlijk ook een "fake"-historische-toren in een park aan de rand van de stad van bouwen...
Mensen!
Het was grappig, het was tijdelijk...het is mooi geweest!
Stem Nee tegen de Donjon!

http://esbmarion.blogspot.com/2005/07/de-schaamte-voorbij.html
http://esbmarion.blogspot.com/2005/07/weten-jullie-het-zeker.html

Lente...

Maar het is niet erg...
De klei en het puin overal zijn verborgen.
Alles klinkt ook anders.
Gedempt.

Het was dit of weer een stuk over die Dementor op vreemdelingenzaken.
"Rita, heb je wel eens van Google gehoord? Heb je voor de grap eens de zoekterm 'execution gay Iran' ingetikt en bij 'images' gekeken?"...
Ik denk dat ik beter een paar dagen kan stoppen met lezen. En schrijven.

Slecht script.

scene 82:
Thuis in slaapkamer.
Politica met echtgenoot in pyama onder de dekens, leeslampje aan.
"Ik zal gelijk krijgen. Ik moet gelijk krijgen. Ik laat me toch zeker niet door zo'n snotaap van een scholier in mijn hemd zetten. En wat de rechter of een collega-minister zegt is niet interessant.
Ik bepaal wat de IND doet. Ik zou geen knip voor de neus waard zijn als ik nu niet mijn poot stijf houd. Ze hebben een premie gehad, het was de bedoeling dat ze daar nieuw behang voor kochten en vloerbedekking, een bankstel misschien...7000 euro is veel geld, daar kun je meer mee doen dan je denkt. Het was niet de bedoeling dat ze die investeerden in een diploma voor hun dochter. Het is campagnetijd, en er zal eindelijk eens iemand zeggen waar het op staat. Dat is wat de kiezer wil zien, dat is wat de kiezer zal krijgen....".
Leeslampje uit.
......
scene 84:
Aan het bureau, aan de telefoon, kamer half uitgelicht, op de achtergrond ratelt een copieermachine.
"Nee, ben je mal, dat is veel te veel gedoe. We geven een persconferentie en tegen de tijd dat iedereen zich erover opwindt, dat er weer beschermde persoonsgegevens op straat liggen, hebben we al resultaat. Het is van het grootste belang dat we er sterker uit komen, na al het slap gedoe van de afgelopen jaren...Ook slechte publiciteit is publiciteit."
Politica legt hoorn op de haak, trekt jas aan, kijkt in de spiegel en mompelt " Kop op meid, jij wilt premier worden, nu moet je ook B zeggen...".
Politica trekt deur open en vertrekt met opgeheven hoofd door een haag van flitsende camera's en microfoons. Aftiteling.
.............
Geachte mevrouw S...
Bij deze willen we u laten weten dat wij uw script niet gaan gebruiken voor onze nieuwe serie.
Het is niet waarheidsgetrouw genoeg. Het beeld dat u neerzet van de wandelgangen van de nederlandse politiek is te overdreven, en derhalve niet te gebruiken voor ons concept. Daarnaast is het persifleren van vrouwen in de politiek niet echt origineel.
Veel succes met uw verdere pogingen, met vriendelijke groet, T. Alpa.
..............

Sh*t.
Dan maar weer lesgeven.
En oja: Een volledig terechte Googlebom: Vreemdelingenhaat.

Lent.

Geen tikfout en niet de plaats onder de rook van Nijmegen.
Maar de periode van veertig dagen waarin men zich bezint en reflekteert op zijn daden.
Waarin men zich oplaadt en bekijkt wat er nog in huis is, letterlijk en overdrachtelijk.
Het lijkt me een zinvolle periode, maar meer omdat het pas op de plaats maken altijd wel goed is voor je ziel...
Ik vast niet.
Mijn grootouders in het dorp waar ik woonde hielden zich wel aan de regels van het vasten.
Met Pasen werd alles, wat in de weken daarvoor bewaard en bereid was, uit de kelder gehaald, en de hele famillie zat in de keuken te eten en te kaarten.
Buiten was het al warm genoeg om zonder jas buiten te spelen, het bleef langer licht.
Gedurende de veertig dagen daaraan vooraf werd er gevast.
Geen vlees maar vis op aswoensdag en vrijdag, en alleen op zondag werd er gesnoept of naar de kroeg gegaan.
Het kan veel strenger, dat weet ik.
Op aswoensdag ging je een askruisje halen in de kerk...
Ik heb een keer zo'n askruisje gehaald.
Mijn moeder vond het bij mijn opvoeding horen, en ging met mij naar de kerk.
Daar drukte Vreuls, de pastoor, zijn duim in een schaaltje as vermengd met olie en drukte zachtjes twee vegen op mijn voorhoofd.
De bedoeling was dat het niet weggeveegd mocht worden.
Vroeger werd de mythe in stand gehouden dat wanneer je het kruisje veertig dagen op je hoofd wist te houden, je een nieuw pak van de pastoor kreeg.
Of je mocht komen eten bij de paters.
In beide gevallen leefde men kennelijk in de overtuiging dat de heren-broeders leefden in een rijk luilekkerland, de beloning voor de rechtvaardigen.
Volgens mij begon de secularistie goed in te zetten tegen de tijd dat ik begon na te denken over dit alles.
Ik was 11, maar toch viel me op dat er weinig mensen op straat liepen die ook als goed practiserend katholiek boete waren gaan doen.
Ik schaamde me.
Voor dat kruisje.
Omdat ik zowat de enige was.
klik
Mijn moeder is gereformeerd en had er dus zelf geen toen we even later in de trein stapten naar Chevremont, naar oma...
Mijn vader had die dag nog vrij en was gaan Haringhappen, dus we waren met ons twee.
De hele tijd was ik me bewust van die vlek op mijn gezicht.
Ik moest mijn zonden overdenken, dat was de boodschap geweest die ochtend.
Maar verder dan twee keer jokken kwam ik echt niet...
De schaamte sloeg langzaam om naar irritatie, en toen we in de keuken van mijn oma waren, pakte ik een washandje van onder het aanrecht, en waste het kruisje weg.
Mijn eveneens gereformeerde opa stond in de deuropening te kijken en ik hoefde niets aan hem uit te leggen...
Veertig dagen...
Ik wilde melk in mijn thee.