Overzee.

Vrijwel iedereen die ik ken is overzee.
Zelfs mijn Lief is de hele week in London.
Om precies te zijn bij het rode vlaggetje.

Voordat hij op het vliegtuig stapte heb ik nog snel de naam van het hotel genoteerd.
Nu zit ik, nogal obsessievelijk, naar foto's te kijken van het interieur.
Dit is wat hij ziet vanavond.

Ik merk opeens voor het eerst sinds lange tijd weer hoe heerlijk ik het eigenlijk vindt om niet "alleen" te leven...
Ik mis hem nu ook al natuurlijk.
Met wat mazzel heeft hij buiten het werk om ook nog tijd om dit te zien.

Camden Town

Schaarste.

Er is door het warme weer houtschaarste ontstaan op de waalstranden in de omgeving van Nijmegen.
Recreanten hebben dit hout nodig om de talloze kampvuren aan te kunnen steken.
De brug bij de Bisonbaai is gesloopt.
In de krant stond heel eufemistisch dat bezoekers voor brandhout kennelijk "een beroep deden op de bestaande voorzieningen".
Alsof dit soort bezoekers het understatement van zo'n zin begrijpt...
En dan te bedenken dat men heel naief rekening hield met het feit dat het de bevers zouden zijn die misschien problemen veroorzaken.

Deze verschrikkelijk mooie foto's zijn van Klaas Wiersma en ik hoop dat hij het niet erg vindt dat ik ze hier gebruik...

Ook schaars...een hele dag je kinderen ergens kunnen laten spelen, terwijl je zelf boterhammen en drinken mee mag nemen.
Niet naar de Efteling dus, maar naar dit doolhof!

Gevonden.

Zijn identiteit dan.
Niet zijn precieze thuis.
Met hulp van de juiste tolk kwamen ze erachter wie hij is.
Ongeveer dan.
Zouden ze alles weten zit de man morgen al op het vliegtuig.

Door anderen bedacht.

Het ruzie krijgen naar aanleiding van cartoons in kranten behoort inmiddels kennelijk tot een van de meest geroemde Noorse tradities.
Ooit waren de Noren vooral befaamd om hun rømmegrøt, får-i-kål en fiskeboller.
Ondertussen is het een vorm van folklore om internationale rellen te veroorzaken.
Fjorden-diplomatie.
In ieder geval kunnen de Noren het straks bij niemand meer goed doen.

Een spotprent die iedereen kan behappen is geen spotprent meer.
Ondertussen is de situatie in het midden-oosten voor niemand nog grappig.
In een oorlog bestaat geen kant met het hele gelijk aan haar zijde.
Zelfs als je krampachtig weigert het een oorlog te noemen.
Alsof onze politionele acties destijds een soort "grootschalige verkeerscontrole" waren...
Wat zich nu in Libanon afspeelt gebeurt overigens met goedkeuring van de VS.
Dat zij niet zo veel ophebben met de VN wanneer terrorisme-bestrijding op de agenda staat was al bekend.
Dus Israel rechtvaardigt zich onder deze vlag, om voor eens en voor altijd te bewijzen dat Libanon een bakermat is van hezbollah-strijders en aangepakt moet worden.
Ook als dit slachtoffers oplevert onder VN-personeel.
Het doel heiligt de middelen.
Nu de invasie van Israel een hele bevolking uiteen scheurt sluit Libanon de rijen.
Tussen deze rijen staat inderdaad ook de hezbollah.
Libanon beschouwt de hezbollah als een intern probleem waarmee ze pas serieus aan de slag kangaan zodra Israel zich terugtrekt.
Tot die tijd profiteert de hezbollah van de ellende en de dekking van het libanese volk.
En kan Israel zich wederom verschuilen achter haar geschiedenis en haar bestemming.
Beide ooit door anderen bedacht...
klik voor groter
Libanon was ooit een bakermat van beschaving, haar hoofdstad het Parijs van het midden-oosten...dat zeggen ze ook over Kabul...en Baghdad.
Hoe dan ook was Libanon, na jarenlang gewapende conflicten die op haar grondgebied werden uitgevochten, economisch uit het dal aan het klimmen.
Er was zowaar een stroom van toerisme op gang gekomen.
Het hele verhaal van het midden-oosten lijkt op een Echternach-processie.
Aan elkaar vastgebonden vijf stappen vooruit en drie terug.
Libanon
Abdel's blog

Dit is geen week waarin...

... de boekenkast had moeten in storten (wat ie dus overigens doodleuk deed).
... je een nieuwe boekenkast gaat kopen.
... je deze gaat opzetten.
... je alle boeken gaat uitzoeken en in de kast zetten.
... je teveel op elkaar moet letten.
... je je moet gaan storen aan de talloze vliegen.
... je moet nadenken over je werk dat onvermijdelijk weer langzaam in zicht komt.
... je nadenkt over de dingen die je had willen doen, en dus vooruitgeschoven hebt.
... je zegt dat je er eigenlijk stiekem van baalt dat je lief een hele week naar London gaat.
... je in de tuin gaat beginnen met het aanleggen van de paden...ook uitstellen...
Dit is gewoon geen week daarvoor.
En toch geen verloren week.

Aftellen

Reversed.

Tijd stelt niets voor.
Een maand is niks, de zomervakantie lijkt korter dan toen ik nog klein was.
Bijna alles is geel en bruin in onze omgeving, door al dat zand en stof oogt het ook warmer.
Het lijkt op Italie zoals ik het uit de lucht zag.
Weinig groen.
Ik ben al lang gestopt met zeuren over het weer, vorig jaar heeft het namelijk zes weken geregend.
Het is nu gewoon mediteraan en zo gedragen we ons dus ook.
We zitten overdag binnen, want op zich is dit een goed geisoleerd huis.
In de avond leven we weer buiten.
Maar de muren komen wel een beetje op me af op deze manier.
Ik ben buiten de vakanties om ook wel eens alleen in dit huis.
Dat heb ik ook eigenlijk wel nodig om een beetje geestelijk gezond te blijven.
En nu zit ik de hele dag met meer mensen op tien vierkante meters...
Dat levert wel af en toe een hilarische inkijk in de verschillende belevingswerelden van jongens en meisjes op.
Sinds een dag of twee speelt mijn zoon, bij gebrek aan vriendjes in de straat door die vakantie, met poppen van zijn zus.
Ik had eigenlijk willen schrijven dat ze samen met haar poppen spelen, dat heb ik namelijk een poosje gedacht.
Tot vanochtend.
"Ik ben de moeder en jij bent de vader"
"Ik wil niet de vader zijn, ik ben de oppas"
"Waarom wil je niet de vader zijn, Tommiebeer is toch jouw kind?"
"Als ik kinderen heb, ben ik ook verliefd op iemand en daar heb ik niet zo'n zin in, dus wil ik wel de oppas zijn..."
"Oh......Ok. Dan gaan we nu beginnen...Ik ben de moeder en ik ben een fee, en jij bent de oppas en zorgt voor de kinderen als ik moet toveren"
"Ok, dan ga ik nu Tommiebeer een schone luier geven, want hij heeft een ongelukje gehad"
"Goed en ik loop nu door het bos op zoek naar een schat"
"Ik ga de fles warmen"
"Help, help, ik wordt aangevallen door een draak!"
"Tommie, je mag niet zo veel knoeien met je eten!"
"Kom me dan redden! We worden aangevallen! We hangen aan een berg en we vallen bijna naar beneden!"
"Ok, maar het eten is nu klaar, kom je aan tafel?"
Interessant, toch?

Ingetogen.

Is het hier oorlog?
Eh, ja...
Met excuses voor de enigszins belegen aanhef.
Maar het leger bepaalt gewoon tijdens de vierdaagse wat er in de stad gebeurt, niet de Burgemeester of de Gemeente.
De legerfunctionarissen die de mars organiseren en leiden zijn degenen die bepalen wat een prestatie is.
Zij zijn degenen die het weer bijhouden en de rest van de amateurs en vrijwilligers op de hoogte houden.
Information on need to know basis...
De mars is van oorsprong een expliciet militaire aangelegenheid waar burgers gaandeweg aan mee mochten doen.
Hoe meer zielen, hoe meer vreugd moet men gedacht hebben.
Vanaf dat moment werd het m.i. echter ook de verantwoordelijkheid van het leger om die burgers water en verzorging te bieden, met de eigen leger-infrastructuur, en in samenwerking met alle andere hulpverleners in de regio.
De mars wordt tenslotte gelopen door steden en dorpen, niet in besloten rondjes op de Veluwe...
Alles moet er voor wijken, alles wordt er op aangepast.
Je kunt geen 45.000 mensen op pad sturen en roepen dat ze genoeg moeten drinken, want ze hebben hun eigen verantwoordelijkheid.
Tegelijkertijd weet je ook wel dat wanneer er iets gebeurt, binnen of buiten jouw mars, ambulances er door diezelfde massale mars gewoon niet bij kunnen komen...
Als je de verantwoordelijkheid over al die burgers niet wil, moet je ze weren uit je stoere oefening en uit de openbare ruimte weg blijven...
U ziet het, ondertussen rolt iedereen over elkaar om zijn duit in het zakje te doen.
Mijn jaarlijks terugkerende woede over de totale overname van deze stad door 's lands grootste campagne voor het leger stond altijd al in contrast met mijn bezoek aan het festival dat er aan vast gekoppeld zit.
En dat gold voor veel mensen om me heen, die De Affaire en De Oase als vrijplaatsen beschouwden ten opzichte van het commerciele geweld in de rest van de stad.
Nu komt daar nog iets bij.
Wel of niet feesten en optreden met op de achtergrond een paar dodelijke slachtoffers.
Alleen als je de mars en het festival volledig loskoppelt van elkaar kun je hier uit komen.
Twee dingen, twee verschillende doelgroepen...
Alleen zo kom ik uit mijn eigen ethische cirkelredenering.
Ik ga wel spelen vanavond.
En hoop van harte dat ik daarmee niemand schoffeer.
Want de feesten zijn gewoon niet ingetogen, wat iedereen ook beweert.

Dark ages.

Er is een jongen die van zijn kerk geen televisie mag kijken.
Internet is al helemaal van uit den boze.
Ook de meester van zijn school is bang voor de ogen van de duivel.
Zijn vader en moeder echter vinden dit onzin en van hen mag hij wel surfen, msn-en en journaal kijken.
Dus mag hij niet naar school komen.
LEES HIER
Het moet niet gekker worden in onze calvinistische nachtwakers-staat.
Die jongen gaat naar een vervolgopleiding en wil onderwijsassistent worden!
Het is een MBO die ook opleidingen aanbiedt voor ICT.
Hoe je dat oin vredesnaam in het licht van de Bijbel moet doen leggen ze niet uit.
Dus het zou ook nog eens zo kunnen zijn dat dit verhaal twee kanten heeft.
Maar als dat niet het geval is, en er rook is door vuur ergens...
Hij is minstens zeventien en kan als practisch volwassen worden beschouwd.
Het is absurd dat zijn opleiders willen bepalen waar de jongen zijn licht opsteekt.
Stel u voor dat al die brave nitwits die van dit soort religieus fanatieke opleidingen afkomen, en internet en televisie schuwen, opeens met uw kinderen mogen werken.
Acht uur per dag, ze zijn bijna meer op school dan thuis...!
Weet u van iedere docent, onderwijsassistent of overblijfjuf wat de geloofsachtergrond van hun opleiding is?
Ik ook niet.
Maar ik ga er, misschien onterecht, van uit dat het doorgaans gekwalificeerde en geestelijk gezonde mensen zijn.
Het college waar deze jongen wil gaan studeren klinkt als een beroerde voorbereiding op een beroep waarin je jonge kinderen begeleid en mede vormt.
Zo iemand wil ik graag goed geinformeerd en liefst niet wereldvreemd voor de klas hebben!
Tenzij mij gegarandeerd kan worden dat hun afgestudeerden uitsluitend op een fundamentalistische school komen te werken.
Daar zijn onze kinderen dan in ieder geval niet.

Dat was dat.

Dat zal me leren om cynisch te doen over al die drukte.
Blijkt zomaar dat ambulancepersoneel en andere hulpdiensten het ook een gekkenhuis vinden.
De zomerfeesten hypotheekvisievierdaagsefeesten feesten en concerten gaan wel door.
Te laat om nog af te blazen financieel logistiek gezien.
Het zijn immers twee verschillende dingen, het festival en de mars.
Net als bij andere evenementen waar mensen om het leven komen, wordt ook nu gezegd dat dit soort dingen nu eenmaal kunnen gebeuren.
En een tsunami met zeshonderd doden...
Libanon...
Ik sta waarschijnlijk hoe dan ook met gemengde gevoelens te spelen vrijdag.
Dat wordt pas echt grimmig vrolijk.
Ik durf op zo'n moment niet te denken aan de mogelijkheid dat eventuele nabestaanden van de twee lopers toevallig in de stad zijn en het wrang vinden.
Alles draait gewoon door.
Net als al die keren dat ik stil stond en, overigens vaak wel onterecht, riep dat het allemaal zo wrang is.
Ook dat zal me leren.
De stad breekt haar tribunes af, maar de kroegen zijn al weer "los".

Grimmige vrolijkheid.

En nog iets gedacht vandaag.
Traditioneel gezien ontkom ik er kennelijk niet aan.
Klagen over de zomerfeesten.
klik
Als ik er iets te doen heb, leg ik me bij het pandemonium neer...
Maar hoe leuk ik het ook vind om met twintig drums een bagpipe-band te begeleiden, "anything can happen op zo'n avond, weet je", ik vind het verder helemaal niet erg om het grootste deel van de massa te ontlopen de rest van de week.
En al helemaal vandaag.
Ik moet vanavond niet eens in de stad zijn, maar er achter, en het ziet er naar uit dat dit niet gaat gebeuren.
Ik moet hoe dan ook de rivier over en dat lukt niet, ook niet via de andere brug.
Het verkeer rondom de stad staat zo hopeloos vast, dat de brandweer is uitgerukt om mensen in de files van water te voorzien en hun auto's te koelen met bluswater.
Wat komen die lui allemaal doen?
Het zijn lopers die hun startbewijs komen halen.
Bezoekers van de gratis concerten en the Matrixx in het centrum.
Mensen die naar De Vlaggenparade in het Goffertpark willen.
Deze laatste groep, de grootste nog wel, begrijp ik niet.
Meer dan drie uur vast in een file gaan staan, om vervolgens een avond lang klappend naar mensen te kijken die achter fanfares een rondje lopen met vlaggen in hun handen, in een knetterheet voetbalstadion...
Ik weet niet wat hen drijft.

Ik wil het niet weten ook, bepaalde inzichten over soortgenoten maken me niet vrolijker...
Nog een week sluiproutes, lastige logistieke problemen ("Ik moest zonodig 'dat monster' kiezen! Waarom speel ik geen triangel? Hoe krijg ik dat ding nu in de stad?"), en berusting....
Tao.
Go with the flow.
Het wordt vanzelf vrijdag, dan heb ik wel wat te zoeken in de stad.
Ik kijk er zelfs naar uit.
Een batteria van zeventig mensen maakt een hoop herrie.
Mensen zullen zich afvragen wat ons drijft...

http://www.vierdaagsefeesten.eu/deaffaire/index.html

First hand...

Toch nog iets gedacht vandaag...

Zo ziet een dejavu er uit.
http://blogs.vn.nl/abdelkaderbenali/

Zondag

Vandaag denk ik niet.
Helemaal niets.
En morgen ook niet.
Heel fijn.

Zaterdag

De vorige dag was precies als beschreven verlopen.
De Nieuwe Anita bleek een klein onafhankelijk cultureel centrum te zijn.
De jaren 40 revisited qua inrichting!
Een vriendelijke bar en ontzettend aardige mensen die het runnen.
Met een zaaltje achterin voor theater en muziek.
klik voor adres DNA
Ik kan een ieder aanraden er eens binnen te vallen.
Het optreden van Two Pin Din was hilarisch: hun eigen werk afgewisseld met een "jukebox".
Voor twintig cent speelden ze verzoeknummers die je kon uitkiezen van een lijst met oude punk en wave-klassiekers.
Geschiedenisles!
Ik hoop dat we in onze contreien iemand enthousiast krijgen om ze te boeken.
Ze hebben beide hun sporen ruimschoots verdiend, de een bij No Means No, de ander bij Dog Faced Hermans, dus daar kan het niet aan liggen.
En met of zonder jukebox, hun eigen werk is geniaal, dus "gaat dat zien een keer!".
Na afloop niet meteen het bekende verloren gevoel dat we "maar eens op huis aan moesten", zoals wel vaker gebeurt op een plek waar je nog nooit geweest bent en iedereen elkaar goed lijkt te kennen...
Het was er zo laagdrempelig dat zelfs de meest verlegen mens met iedereen in gesprek verzeild kon raken.
Wat dus ook gebeurde.
Ik heb een verschrikkelijk goede avond gehad.
Had ik al vermeld dat dit een avond uit was om te vieren dat Lief en ik al vijftien jaar samen op lopen?
Als gevolg van dit alles heb ik nu al de hele dag een tevreden grijns op mijn gezicht.
Waarmee deze dag ook meteen goed is, ook met maar drie uur slaap.
parool
OOR

Vrijdag.

De ideale vrijdag.
Eerst lekker uitslapen en in de tuin ontbijten.
IJs eten en een goed boek lezen.
Kinderen en hond vervolgens in de auto.
Hele groepje bij opa en oma parkeren (dankjulliewel nog daarvoor alvast!) en door rijden naar Amsterdam.
Lief oppikken in zijn kantoorpand met airco (waar hij de komende drie weken niet meer hoeft te zijn) en door rijden naar de buurt van het Westerpark.
Daar ergens eten, buiten.
En dan naar een, ehm, ze noemen het een discotheek, met de welluidende naam De Nieuwe Anita.
En daar gaan we kijken naar Two Pin Din.
Dat is nu een ideale vrijdag.

foto geleend van hun website

Dansen aan de Waal

Een dansavond.
Ik heb er ooit een bruiloft van goede vrienden gevierd.
Met een redelijk goede band ook nog.
Geen bruiloftsband, maar een soort arrow-classics-rock-cover-band.
Maar dan een leuke.
Op het strandje was een kampvuur, en binnen werd gedanst.
Er liep ook nog een troubadour rond die Jacques Brell nummers zong.
Dat was een leuke bruiloft.
Ik heb dus goede herinneringen aan deze uitspanning, ook al is het er overdag een beetje keurig.
In het weekend overdag zit het terras en het restaurant goed vol.
Maar het ligt net iets te ver van de route om een drukke kroeg te worden, daar is het niet op ingericht...
Maar het s'avonds krijgt de plek gelukkig veel meer magie, zoals met meer plekken het geval is.
En nu gaan ze dansavonden organiseren.
Met jaren 80 muziek, een populaire formule.
Op 15 september komt er een vervolg.
Op de school van onze kids was een paar weken geleden een barbeque.
Er liepen meer mensen rond waar ik best een avond mee in een kroeg wilde zitten.
Mijn wens, dat er in mijn nieuwe wijk iets van een uitgaansleven ontstaat, komt wellicht uit.
Op het eerste gezicht een beetje keurig, maar wie weet wat magie vermag.

info@sprok.nl

Memory lane.

Het wordt een enigszins lang verhaal, maar ik moest er opeens weer aan denken...
Ik neem u mee terug naar 1986.
Ik schreef voor de schoolkrant en mijn eerste echte interview was gepland met deken Haffmans.
De belangrijkste geestelijke van de regio.
Mijn vragen waren goed voorbereid.
De eerste vraag ging over het verbod, dat onze school had, om van de grote kerk gebruik te maken voor de kerstviering.
Waarom waren we verbannen naar de toeristenkerk Nederlands Hervormde kerk?
Ik wilde weten of dit kwam omdat onze school geen katholieke heilige in haar naam had, en te vrijzinnig in haar jongeren-diensten was?
Waren wij, alto-leerlingen die wel eens kritische noten lieten horen bij gelegenheid, niet salonfähig genoeg om in echt katholieke kringen te mogen verkeren?
De tweede vraag ging over zijn nogal opvallende rode sportcabrio met dubbele uitlaat.
Human interest.
Succes verzekerd bij alle jonge honden op mijn school, maar was het niet in tegenspraak met het serieuze ambt dat hij bekleedde?
Verhalen uit mijn jeugd over het arme kindje Jezus ten spijt maakte je toch wel een opmerkelijk statement in zo'n bolide.
En was het niet een ontzettend verkeerd statement om in zo'n auto door de provincie met statistisch gezien de hoogste werkloosheidscijfers te rijden?
Die twee vragen...
Ik geef toe, dit waren wel iets meer dan twee vragen en ze waren nogal gechargeerd...ik was 17...
Mijn eerste interview is nooit geplaatst.
Het was de rector zelf die van te voren censuur pleegde.
Om, naar eigen zeggen, verdere commotie tussen hem en het kerkbestuur te voorkomen.
Omzichtig en in een persoonlijk gesprek legde hij mij uit dat het niet zijn bedoeling was mij te kwetsen, maar dit kon gewoon echt niet...
Kennelijk las iedereen in dat stomme dorp die lullige schoolkrant.
Ik ben een dag later toch nog naar de deken toegestapt.
Om alsnog die eerste vraag, off the record, aan hem te stellen.
Hij stelde mij een vraag terug.
Of ik gelovig was.
Ik antwoordde dat dit niet zo was.
Waarop hij zei dat hem dat zeer speet.
En dat ik daar nog wel eens van terug zou komen, later...
Ik dacht hier pas vorige week aan, toen we voor de grap nagingen in hoeveel stappen je een handdruk verwijderd ben van een belangrijke persoon.
Omdat je iemand kent die iemand kent die....
Ik ben in drie stappen verwijderd van een handdruk met de paus.
Groot is mijn verbazing dan ook als ik vandaag het volgende bericht lees!
Bisschop Frans Wiertz van Roermond heeft zaterdag jl. een ontslagprocedure in gang gezet tegen deken Joep Haffmans (63) van Gulpen.
Dat meldde de woordvoerder van de bisschop zaterdag.
Haffmans wordt op non-actief gesteld in afwachting van de resulaten van een onderzoek door de politie.
De als zeer conservatief bekend staande Haffmans zou een kerkelijke armenkas, waarin anderhalf miljoen euro aan giften zat, hebben geplunderd.
Dat geld zou hij hebben gespendeerd aan zeer dure auto's, de aanleg van een uitgebreide wijnkelder en uitbundige, verre vakanties.
Bovendien zou hij met meerdere vrouwen een relatie hebben gehad en daarbij geslachtsziektes hebben verspreid. Een vrouw beschuldigt Haffmans daarvan. Zij zegt tien jaar lang de lakens met de deken van Gulpen te hebben gedeeld.
Wiertz heeft Haffmans enkele weken geleden gevraagd zelf ontslag te nemen: wegens ziekte. Hij deed dat echter niet en nu neemt de bisschop het heft in handen. Bisschop Wiertz geeft dit weekeinde via de regionale televisiezender L1 een verklaring over de deken. Wiertz heeft geen aangifte bij de politie gedaan van verduistering van kerkgelden. Bron: nu.nl
klik op Joep H.
Uiteraard is er nog niets bewezen, maar de geruchten over Joep waren twintig jaar geleden ook al niet kinderachtig.
Er zijn ook zat mensen die het voor hem opnemen.
Hoge bomen vangen veel wind, waar een relatie strand zijn er twee fout, het celibaat dient afgeschaft, de lonen van priesters zouden omhoog moeten, de bisschop wist er al jaren van, etcetera.
Er wordt overigens door de bisschop geen aangifte gedaan, want "Als iemand blijft ontkennen kun je niets doen...!"
Dat werkt echter bij een "gewone" crimineel volgens mij ook niet op die manier.
Maar in de Rooms Katholieke kerk, met een toch al twijfelachtig dossier, kennelijk wel.
Justitie mag het verder gaan uitzoeken.
Ik ben hoe dan ook verbijsterd!
Maar ik heb wel weer iets bijgeleerd over het mysterie van het geloof.
En over het begrip "salonfähig".
Dat is de blijde boodschap samen met een geslachtsziekte verspreiden!

Huisapotheek.

Hi John! The picture at the bottom is our garden in real-life!
Take care!

klik op plant
Bactericide, ontstekingsremmend, wondhelend, anti-allergisch, krampwerend, kalmerend, rustgevend, verzachtend, maagmiddel, decongestivum, digestief tonicum.
Te gebruiken bij huidproblemen, ontstoken wonden, zweren, eczeem, dyspepsie (gestoorde spijsvertering), maag- en darmzweren, blaasontsteking, menstruatiestoornissen (onregelmatig, uitblijvend).
Gebruik het ook in- of uitwendig bij: brandwonden, vrieswonden, blaren, eczeem, reuma, oorpijn, acne / jeugdpuistjes, ontstekingen, wondjes, insectensteken, zweertjes, weinig eetlust, hoofdpijn, huidproblemen, menstruatieklachten, artritis, verstuikingen, spierpijn, jicht, zenuwpijn, steenpuisten, allergieën, migraine, nervositeit, stress, overgangsklachten, prikkelbaarheid, slapeloosheid, angst, stress, tandpijn en spijsverteringsstoornissen.
klik op tuin
Boffen wij even met onze tuin.

Bigger issues...

GRONINGEN - Per jaar vallen er in Nederland enkele honderden doden als gevolg van oververhitting omdat de woningen van deze mensen te goed geïsoleerd zijn. bron nu.nl
Mijn hersenen voelen als gekookt.
Ik ben vast niet de enige.
Gisteren keek ik per ongeluk naar een tour-etappe en daar had de presentator het ook al over renners die zich zelf kookten....
Ik begreep al snel dat topsport niet gezond is voor je lichaam.
Het is echter niet alleen de achterlijk hoge temperatuur in de onmiddelijke omgeving van mijn computer die me dagelijks de das omdoet.

Ik ben voorzichtig om me heen aan het kijken.
Monsterboard...ik had nooit gedacht dat ik ooit nog eens op zo'n site zou kijken.
Ik moet opeens naar mezelf kijken als een werkgever.
Zou ik mezelf een baan geven?
Wat kan ik allemaal?
Wat zou ik allemaal kunnen als ik een kans daarvoor krijg?
Waar zou ik willen werken als het op mijn werkplek niet meer kan?
Vroeger, toen ik nog klein was, waren vakanties zorgeloos...
Deze zomervakantie staat net als de vorige in het teken van excessief nadenken.
Het feit dat mijn contract afliep, en ik als cliffhanger de vakantie in ging met alleen een mondelinge toezegging voor een contract in oktober, heeft me harder geraakt dan ik eerst dacht.
Ik wordt geacht beschikbaar te zijn voor de komende weken en het jaarbegin mee op te zetten, zonder inkomen.
Mijn taken zijn ondertussen aardig ingekrompen, en ik voel me al met al toch "demoted".
Het tegenovergestelde van een promotie zeg maar.
Dat mijn hele omgeving me zowat voor gek verklaard vanwege het feit dat ik mijn talenten op die plek aan het vergooien ben helpt niet echt.
Hoe goed bedoeld een opmerking als "Zie je nu dan eindelijk zelf ook dat je met dat idealisme van jou aan het kortste eind trekt? "ook is, ik voel me daar niet echt beter door.
Want wat zegt dat over mij, als mensen die mij doorgaans goed kennen dit tegen mij zeggen?
Wat heb ik dan de afgelopen jaren daar lopen doen als het niet zinvol was?
Ik denk teveel na.
Ik wil hier weg....

Vive la Republique!

Blijk ik zowaar over een profetische blik te beschikken!
Ik zweer dat ik de vorige bijdrage in de loop van de middag er aan voorafgaand geschreven heb.
Bovendien...
Met al je wilskracht gewoon heel lang je concentreren op een slechte afloop.
Voodoo-poppen met dikke naalden.
Het kost wat moeite maar dan heb je ook wat.
Maar wat nu?
Meteen daarna dacht ik dat de overgebleven partijen vast met een minderheidskabinet verder willen.
Ook dat blijkt ondertussen zo te zijn.
JP ging gelijk op de thee, zeuren bij de koningin of ze nog even mochten doorgaan: "Ik wil nog niet naar binnen, het is net zo leuk...we wilden net met een ander spelletje beginnen, ah toe nou, nog even, toe....".
Het heeft alle schijn dat Beatrix dit inderdaad zal bepleiten.
Eens te meer blijkt hoe groot de macht van een staatshoofd kan zijn.
Mijn verwachte euforie over de val van het kabinet wordt dan ook gedempt door het gegeven dat iemand met een erfelijke titel op de achtergrond meer macht heeft dan we allemaal denken.
Constitutionele monarchie....
Onverteerbaar.